روماتوئید آرتریت در ستون فقرات


روماتوئید آرتریت در ستون فقرات

روماتوئید آرتریت در ستون فقرات

 RA معمولاً فقرات گردنی را درگیر می کند. با این وجود مفاصل فقرات توراسیک و لومبار نیز ممکن است در RA درگیر شوند امّا شیوع چندانی ندارد. علایم این درگیری شامل درد منتشر در فقرات به همراه محدودیت حرکات ستون فقرات می باشد. در ابتدای درگیری در گرافی های به عمل آمده نکته خاصی یافت نمیشود. در موارد طول کشیده کاهش دانسیته استخوانی جسم مهره به همراه باریک شدن فضای بین مهره ای دیده می شود. در مفاصل مهره ها، خوردگی های سطوح مفصلی دیده می شود در اسکن رادیوایزوتوپ در مفاصل درگیر، افزایش جذب مشهود است. اصول درمان شبیه اصول درمان RA در سایر مفاصل می باشد.استئوآرتریت در فقرات کمری و سینه ای این عارضه به طور شایعی دیده می شود امّا لزوما علامت دار نیست. تروماهای قبلی ستون فقرات بیماری های قبلی فقرات، و تغییرات دژنراتیو و فرسودگی  از عوامل مستعد کننده هستند. پاتولوژی معمولاً در مفاصل بین جسم مهره خلفی و مرکزی ایجاد می شود. در مفاصل مرکزی بین مهره ای فضای بین مهره ای باریک شده  و استئوفیت حاشیه جسم مهره ایجاد می شوند. استئوفیت ها در مفاصل خلفی هم ایجاد می شوند، ایجاد ستئوفیت ها در مفاصل خلفی رابطه محکم تری با بروز علایم دارد. گاهی به طور ثانویه، استئوفیت ها با وارد آوردن فشار به ریشه های عصبی باعث بروز علایم عصبی در بیماران خواهندشد . باریک شدن  و خوردگی غضروف های مفصلی در مفاصل بین مهره ا ی خلفی باعث کاهش پایداری این مفاصل می شود همین مساله باعث افزایش استعداد بروز اسپوندیلولیستزیس میگردد. هنگام علامت دارشدن، درد مشخصه بارزی است. (درد با فعالیت خصوصاً با خم شدن و بلندکردن چیزی از روی زمین بدتر می شود) مشخصه بارزی است. بروز حملات حاد تشدید درد (acute lumbago) مساله شایعی است که معمولاً برای چند هفته طول میکشد. علت این حملات احتمالاً فشارآمدن و یا نیمه دررفتگی مفاصل ناپایدار درگیر است گاهی بر اثر فشار روی ریشه عصبی درد تیرکشنده و ضعف مختصر عضلات پا مشهود است. در حملات حاد محدودیت شدید که وجود شواهد رادیولوژیک این بیماری لزوماً توجیه کننده علایم نیست، تشخیص پس از رد سایر علل محتمل صورت میگیرد. درمان این درگیری ستون فقرات به شدت ناتوانی ایجادشده بستگی دارد. در موارد خفیف به درمان نیازی نخواهد بود. در فقرات ناحیه توراسیک علایم ایجادشده توسط RA معمولاً شدید نیست و تنها استفاده از حرکات مناسب ورزشی جهت تقویت عضلات پاراسپاینال کفایت میکند. در درگیری ناحیه لومبار در صورتی که علایم ایجادشده خفیف تا متوسط باشند معمولاً برای درمان از فیزیوتراپی و کرست های جراحی مناسب استفاده می شود. هم چنین بیمار باید از انجام حرکات سنگین مثل بلندکردن اجسام سنگین به شدت پرهیز کند. در صورت شدید و ناتوان کننده بودن علایم ایجادشده، با استفاده از روش ها جراحی مناسب (Fusion) نواحی درگیر ثابت می شوند. پس به طور خلاصه در موارد خفیف (عمدتاً درگیری ناحیه توراسیک) حرکات همراه با اسپاسم وجود دارد. در ناحیه کمری، فیزیوتراپی مناسب، پرهیز از کار سنگین و بلندکردن وزنه سنگین اساس درمان را تشکیل می دهد جراحی ندرتا و در موارد شدید مورد احتیاج است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد