زمان، با ارزشترین ذخایر برای مبتلایان به ام اس


زمان،  با ارزشترین ذخایر برای مبتلایان  به ام اس

زمان، با ارزشترین ذخایر برای مبتلایان به ام اس

 

* سعی کنید کارها را به شیوهها- یا سرعتهای متفاوت - نسبت به گذشته با روی آوردن به ورزشهای تطبیقی کمی تغییر دهید - اسکی تطبیقی، بسکتبال با ویلچر، یا طنابکشی دوستانه مخصوص افراد کم توان، مثال هایی از این دست است (انجمن ملی ام اس می تواند در این زمینه موارد مشابهی را به شما معرفی کند). همچنین می توانید به جای رقابت با دیگران، با خودتان رقابت کنید - مثلا طول استخر را یک بار بیشتر از دفعه ی قبل شنا کنید یا سرعت پیاده روی در اطراف خانه را نسبت به گذشته افزایش دهید.

ممکن است برای اینکه بتوانید نیاز رقابت طلبی خود را ارضا کنید، لازم باشد برخی ورزشهای دیگر را آزمایش کنید. چه باور بکنید و چه نکنید. ممکن است در این میان از ورزشهای غیررقابتی ای لذت ببرید که قبلا حتی آنها را امتحان نکرده بودید

«چون نمیتوانم مثل گذشته ورزش کنم، علاقه ای به انجام آن ندارم.» به طور مثال، فرض کنید. در بازی تنیس خوب سرویس می زدید یا در بازی گلف خیلی عالی به توپ ضربه می زدید و از این بابت احساس غرور میکردید، اما ناگهان ام اس  از راه میرسد و همه چیز را خراب می کند؛ ابتدا باید به خاطر این موضوع اندوهگین شد تا بتوان به هدف بعدی فکر کرد. وقتی توانستید خود را متقاعد کنید که نوع ورزشتان را تغییر دهید یا آن را طوری انجام دهید که برای دیگران ورزش هنوز هم نکات جالب توجه زیادی وجود دارد -از جمله نفس بازی، رفاقت و زمانی که خارج از خانه صرف می شود.

اگر دیگر به هیچ وجه توانایی ورزشی کردن ندارید، زمان لازم است تا بتوانید جایگزینهای ارضاکنندهای برای آن پیدا کنید. ممکن است مجبور شوید تا پیدا کردن جایگزین مورد علاقه تان، چند مورد مختلف را امتحان کنید، اما حتما آن را خواهید یافت.

«به علت طولانی تر شدن زمان انجام کارهایم، دیگر مجالی برایم نمیماند که ورزش کنم.» زمان، یکی از با ارزشترین ذخایر شماست، به خصوص وقتی مبتلا به ام اس هستید. بنابراین، هرچه تعداد کارهایی که باید انجام دهید بیشتر باشد و زمان انجام کارهایی که برایتان مهم است طولانی تر شود، اهمیت اولویتبندی کارها بیشتر معلوم میشود.


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد