زنجبیل ( یک نوع از فلفل )یک داروی مسکن/ قسمت اول


زنجبیل ( یک نوع از فلفل )یک داروی مسکن/ قسمت اول

زنجبیل ( یک نوع از فلفل )یک داروی مسکن

  

زنجبیل ( یک نوع از فلفل )ZINGIBER OFFICINALE ROSCOL

گیاه چند ساله علفی بوده و تا ۲ متر بلندی دارد. وطن زنجبیل آسیای جنوبی و شرقی، چین و هندوستان غربی میباشد. در آمریکای جنوبی و آفریقای غربی پرورش داده می شود. به روسیه و سایر کشورهای اروپایی از هندوستان، چین، ویتنام، برزیل و دیگر کشورها آورده شده است. زنجبیل در اروپا به عنوان ماده دارویی تقریباً از دو هزار سال قبل شناخته شده بود. ریشه اصلی آن که به پهلوها گسترده شده است ماده اصلی دارویی است. ریشه اصلی آن را جمع کرده، شسته، خرد کرده و خشک میکنند. ریشه خشک و آرد شده زنجبیل رنگ سرخ قهوه ای و بوی عطر داشته و مزه ای تند دارد. زنجبیل با توجه به طرز آماده کردن آن، دو شکل است: ۱ - سیاه. ریشه ها را شسته، خشک نموده ولی تمیز نکرده یا که تنها از لایه تلخ بالایی تمیز می کنند. بعد از پودر نمودن رنگ سرخ قهوه ای میگیرد. ۲ - سفید. از لایه بالای ریشه ی اصلی که تمیز شده است به دست میآید. بعضاً با محلول آهک، سفید میشود. در شکل خرد شده (قطعه قطعه) و یا آرد شده به فروش می رسد. زنجبیل از زمانهای قدیم از راه ابریشم (هند و چین) به ایران، افغانستان و آسیای میانه آورده می شد.

ترکیب شیمیایی

زنجبیل، ۰/۶-۱٪ روغن معطر دارد. بوی خوش آن اساساً به وجود روغن معطر و مزه ی سوزان آن به صمغ هنیگیرل مربوط است. ریشه اصلی زنجبیل دارای روغن معطر، مواد دباغی، نشاسته و فلاونیدهاست.زنجبیل از پتاسیم، کلسیم، منیزیم، روی، مس، نیکل، کبالت، سلنیوم و بعضی عناصر دیگر غنی است.

اهمیت اقتصادی

زنجبیل قدیمیترین ادویه سنتی است که در صنایع غذایی، عطاری و شراب سازی وسیعاً استفاده میشود. شکل آرد شده ی آن برای درست کردن بیسکویت، شیرینی های مختلف (قندها، مارمالاد، ژله، پودینگ و میوه های شکر زده)، هنگام کنسرو کردن سبزیجات (خیار، گوجه فرنگی و غیره) به کار میرود. زنجبیل به غذاهای گوشتی، شورباهای میوه ای، سس ها، خوراک گوشت شکار، ماهی ها و غذاهای درست شده از ماهی مزه ی مطبوعی می دهد.در تولید پنیرها، کنسروهای گوشتی، ماهی و میوه استفاده می شود. در بریتانیا به ویژه آب جو زنجبیل مشهور است. در طب سنتی بسیاری از ممالک شرق و غرب هنگام بسته بودن اشتها، اختلال گوارشی، میتیوریزم،گاستریت مزمن، کولیت (التهاب روده بزرگ)، نقرس و روماتیسم (ورم مفصل) استفاده می شود. جوشانده ریشه زنجبیل به شکل غرغره کردن، برای درمان آنژین گلو، استوماتیت و زخم های چرک دار قابل استفاده است. در طب کهن شرق درباره ویژگی دارویی زنجبیل دیوسکرید، گلین، ابن مسکویه، ابن سینا و بسیاری از طبیبان مشهور تألیفاتی دارند. به نظر ابن منصور موفق، مزاج زنجبیل گرم و خشک می باشد. پادزهر شناخته شده زهر مار است و باد روده را رفع میکند. برای معده و روده مفید بوده و هضم غذا را سهولت میبخشد.به نظر ابن سینا زنجبیل بادها را ملایم کرده، تحلیل میبرد، معده را نرم نموده و به جریان هضم غذا کمک میکند.همچنین زنجبیل حافظه را قوی و شهوت را زیاد نموده و به زهر درندگاندواست . زنجبیل وحشی  و یا زور مبر شخص را خوشحال کرده ، قلب را تقویت کرده  و محرکاستفراغ است. زنجبیل در ترکیب وبیش  از ۴۰ داروی مرکب که از طرف پزشکان معروف قدیم تهیه شده و برای درمان مسمومیت، بیماری های معده، روده، کبد، سنگ کلیه، فلج عصب صورتی، درد مفاصل و دیگر بیماری ها به کار می رفتند، موجود بوده است. به عقیده محمد حسین شیرازی زنجبیل مزاج را نرم نموده، حافظه را تقویت میکند و انسداد کبد را می گشاید. این ماده را در هنگام بیماری فلج، یرقان انسدادی، بیماری های انگلی (کرمی) روده"، قطره قطره آمدن ادرار و اسهال مصرف میکنند. از کمپرس زنجبیل برای آماس ها، ورم ها و سرماخوردگی ها استفاده می شود. در طب تبت مخلوط زنجبیل با انار، برای درمان بیماری های قلب پیشنهاد می شود. آمیخته زنجبیل با نارگیل و زعفران برای بیماریهای شدید تورم کبد، معده و روده مفید است.زنجبیل ( یک نوع از فلفل )یک داروی مسکن/ قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد