قالب وردپرس درنا توس
خانه / بیماری و عوامل ایجاد کننده / سرطان سینه را جدی بگیرید!
سرطان سینه
سرطان سینه

سرطان سینه را جدی بگیرید!

سرطان سینه را جدی بگیرید!

سرطان سینه، بعد از سرطان شش ها مهم ترین دلیل جهانی مرگ زنان در سن ۴۰ الی ۵۵ سالگی می باشد. طی گزارش اعلام شده است که همه ساله به طور متوسط از هر ۸ زن یکی دچار سرطان سینه می شود.

البته با فن آوری های جدید در زمینه با تشخیص هر چه زودتر و درمان مؤثر این بیماری، این آمار هر ساله کاهش می یابد. جالب است بدانید که مردان نیز پس از سنین ۶۰ الی ۷۰ سالگی به سرطان سینه دچار می شوند.

اما میزان ابتلائشان در مقایسه با زنان بسیار ناچیز است، تنها یک در صدم آمار میزان ابتلا در زنان.

از جمله عوامل مؤثر در ابتلا به سرطان سینه، سابقه قبلی سرطان سینه در فرد، سابقه مشهود سرطان سینه در فامیل، پریود زودرس، یائسگی دیررس و عدم شیردهی می باشد.

براساس مطالعات اخیر فاکتورهای دیگری از جمله چاقی و الکل، رژیم غذائی پرچربی و همچنین قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس نیز به نوبه خود شانس ابتلا به بیماری را افزایش می دهند.

در این زمینه همچنین می توان به قرص های استروژن دار که برای کنترل علائم یائسگی تجویز می شود، اشاره نمود که احتمالا نقش افزاینده ای در ابتلا به سرطان دارد. البته هنوز رابطه مستقیمی بین مصرف دراز مدت قرص های ضد بارداری – که حاوی استروژن می باشند – و سرطان سینه پیدا نشده است

علائم :

معمول ترین نشانه سرطان سینه ایجاد یک توده بر آمده در پستان و یا نواحی اطراف آن، مثلاً ناحیه زیر بغل می باشد. در صورت عدمتقارن دو پستان و یا هنگامی که پوست بخشی از آن به درون کشیده شود، همچنین فرورفتگی نوک پستان و ترشحات خونی از آن نشانه هایی بر وجود تغییرات می باشند. در بسیاری از موارد تغییرات سرانی به قدری کوچک و ناچیز هستند که تنها با استفاده از ماموگرافی (آزمایش و بررسی پستان با اشعه ایکس) می توان آنها را تشخیص داد. بسیاری از تغییرات غده ای هیچگونه دردی را در سینه ایجاد نمی کنند. به همین دلیل ممکن است هنگام تشخیص بیماری امید کمتری به بهبود آن باشد.

تشخیص و جلوگیری

این بیماری با کمک معاینات طبی،ماموگرافی و همچنین آزمایشات سلولی از ناحیه تغییر یافته شده، تشخیص داده می شود. ماموگرافی (پستان نگاری) به همه زنان ۵۰ – ۷۰ ساله توصیه می شود. اگر در حین ماموگرافی جسم سختی در سینه پیدا شود از آن نمونه برداری شده و سپس برای تشخیص نوع آن به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده می شود.

پزشک مربوطه معمولاً باید از اندازه و نوع تغییرات سلولی و همین طور شیوع و یا عدم شیوع آن به غدد لنفاوی در جریان باشد تا بتواند نوع درمان و همچنین وخامت آن را تعیین نماید.  

از آنجا که دلیل ابتلاء به این عارضه در بسیاری از موارد ناشناخته می ماند، توصیه مناسبی نیز برای پیشگیری از آن نمی توان کرد، اما شایان ذکر است که اگر این تغییرات در مراحل ابتدائی سرطان شناسائی شوند، احتمال بهبودی کامل و یا درمان مؤثر آن نیز بیشتر خواهد بود.

پس فراموش نکنید که سینه های خود را به طور مرتب جلوی آینه خود آزمائی نمائید. بهترین روش این است که یک روز معین در هر ماه پس از دوران پریود، که دیگر سینه های سفتی موضعی خودرا از دست داده اند، آنها را با صابون کفی کرده، دست مربوطه را بالا برده پشت سر بگذارید و با نوک انگشتان دست دیگر با حرکات دایره وار و ملایم به بررسی همه قسمتهای سینه بپردازید.

از نوک پستان شروع کرده و کم کم تا حاشیه های بیرونی پستان و زیر بغل ها حرکات را ادامه دهید و بدنبال نقاط سخت و گلوله شده در پستان و گره های لنفی باشند. همچنین می توانید با مشاهده دقیق بروز تغییرات در حاشیه و کناره های پستان، اختلاف اندازه و شکل پستانها را در نظر بگیرید.

درمان 

عمل جراحی رایج ترین روش از بین بردن بخش سرطانی درسینه می باشد. اگر قطر غده سه چهار سانتی متر بیشتر نباشد، نیازی به برداشتن کامل سینه (رادیکال ماستکتومی / پستان برداری ریشه ای که طی آن علاوه بر پستان، عضلات جدار قفسه سینه که در زیر آن واقع می باشند و همچنین بافت های چربی و لنفی زیر بغل نیز برداشته می شود) نیست و طی روشی به عنوان لامپتکتومی (حذف تومور) و بخشی از بافت طبیعی اطراف آن می توان سرطان های موضعی را بهبود بخشید.

از پرتو درمانی (رادیوتراپی) نیز می توان برای از بین بردن تغییرات کوچک و یا تشکیلات توموری ثانویه استفاده نمود، میزان بقای پنج ساله نوع موضعی سرطان سینه ۹۰ درصد می باشد. اگر تعداد غدد بیش از یکی بوده و همینطور به غدد لنفاوی مجاور نیز پخش شده باشد، چند ماه قبل از عمل شیمی درمانی بکار برده می شود.

 در این روش دارو در سرتاسر بدن به جز مغز پخش می شود تا سلولهای سرطانی را در همه جای بدن ریشه کن نماید. میزان بقای پنج ساله این نوع سرطان به ۷۰ درصد می رسد. برخی اوقات حتی اگر سرطان از نوعخوش خیم نیز باشد، آن را برای اطمینان با عمل بر می دارند و توسط جراحی پلاستیک با یک سینه مصنوعی از سیلیکن آن را جایگزین میکنند. هورمون درمانی نیز یکی دیگر از روش های تکمیلی درمانی می باشد که در آن با تأثیر گذاری بر پیرنده های هورمونی سلولهای سرطانی می توان از رشد و گسترش آنها جلوگیری نمود.

یکی از عوارضی که پس از عمل جراحی سینه ایجاد می شود، تورم دست بیمار است. آن هم به دلیل اینکه در جریان عمل، گره های لنفی زیر بغل نیز که وظیفه دورسازی آب و ترشحات اضافی سلولها را به عهده دارند، برداشته می شوند.

این عارضه را می توان با ماساژی مخصوص توسط افراد حرفه ای بهبود بخشید. امروزه با تکنیک جدیدی، با نمونه برداری از هر غده لنفاوی قبل از جداسازی می توان از سالم بودن آن اطمینان یافت و به این ترتیب از ایجاد اختلال در جریان لنف در بازو و دست جلوگیری نمود.

مطلب پیشنهادی

انحراف لگن خاصره 

 انحراف لگن خاصره  / قسمت اول

انحراف لگن خاصره  شاید نزدیک به ۲۰ درصد افراد جامعه دچار چنین مشکلی هستند ولی …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *