سوداب’گیاهی خوشبو و معطر/ قسمت دوم


سوداب’گیاهی خوشبو و معطر/ قسمت دوم
. جوشانده سوداب تازه با بادیان خشک برای بهبود درد سینه و تنفسی دشوار، مفید بوده برای دردهای ریه و پهلو و همچنین برای سرفه و درد دنده، دارویی مؤثر است. سوداب در صورت آشامیده شدن و یا کمپرس با عسل برای فلج، تورم عصب و درد مفاصل مفید است.این دارو بینایی را هم تیز میکند، به ویژه اگر شیره آن با شیره رازیانه و عسل به کناره های چشم گذاشته شود، چشم را روشن میسازد. مرهم سوداب برای درد چشم مؤثر است. سوداب بوی سیر و پیاز را می برد. آمیخته آن با سرکه، خونریزی از بینی را قطع می کند به اضافه آن که شیره ای گرم کرده آن گوش را تازه، درد گوش را آرام و صداهای گوش را قطع می کند. سوداب را برای درمان پیسی (لک سفید) و زگیل استفاده می کنند.این گیاه برای ریزش مو نیز دارویی موثر است. با روغن شیرین شده، برای ریزش مو و با سرکه و سفیدابه ی سرب، برای تب خال و باد سرخ جنبه درمانی دارد. این دارو همچنین جراحت و زخم های کهنه را شفامی بخشد. برای این دارو تأثیرات زیر را نیز قائل بوده اند: کم کردن شهوت، خارج کردن مواد زاید از بدن، خاصیت مدری، داروی تب و لرز و ویژگی پادزهری. علف سوداب، بذر و شیره  آن در ترکیب بیش از ۴۰ داروی مرکب که از طرف پزشکان قدیم برای درمان بیماری های متعدد اعضای داخلی، سیستم اعصاب، چشم، گوش، پوست و غیره به کار برده می شد، به کار رفته است. در طب معاصر از ویژگی های دارویی آن هنوز کم استفاده میشود. سوداب در ترکیب داروهای رسمی قریب ده کشور (اتریش، چین، هندوستان، هلند، آلمان و غیره) وارد شده است. در طب چین سوداب، به عنوان داروی ضدتورم، ضدتشنج، مقوی و خلط آور استفاده می شود. سوداب برای بیماری های سر، که به ضربان رگ های مغز سر مربوط باشد، " صرع و تب و لرز اطفال، بیماری های مفاصل، نقرس و اختلال قاعدگی استفاده می شود. در اتریش عصاره  سرد برگهای آن برای درمان روماتیسم، بیماریهای قلب (تپش قلب)، بیماری اعصاب، نقرس، ضعف بینایی، درد رگ های خونی"، فلج و ناتوانی جنسی به کار میرود. در هندوستان علف سوداب، به عنوان داروی ضدالتهاب، ضدعفونیکننده و برای سقط جنین استفاده می شود . از عصاره ی قسمت روی زمینی سوداب برای درمان تصلب شرایین به شکل موفقیت آمیزی استفاده شده است. شربت علف آن برای درمان زخم بواسیر و روده و عصاره  سرد علف آن برای گاستریت و زخم معده نتیجه دلخواه به بار می آوردطرز استفاده: ۱ - عصاره  سوداب: یک قاشق چای خوری علف خشک شده ی آن را در ۲ لیوان (۴۰۰ میلی لیتر) آب سرد دم کرده به مدت ۸ تا ۱۰ ساعت در حرارت خانه نگاه می دارند. سپس آن را صاف کرده و به مقدار ۰/۵ استکان، روزی ۴ بار بعد از غذا و برای درمان زخم روده میل می کنند. ۲ -یک قاشق چای خوری علف خشک شده  آن را در یک استکان آب جوشیده روی حرارت آرام ۱۵ دقیقه جوشانیده، سرد نموده و سپس صاف کرده و به مقدار یک قاشق سوپخوری روزی ۳ بار بعد از غذا برای درمان تپش قلب و گرفتگی رگ های قلب که در زمینه ی عصبی به وجود آمده باشد، مصرف می نمایند. ۳ - ۲ قاشق سوپخوری علف سوداب را با آب گرم آمیخته، روی شعله ی ملایم ۱۵ دقیقه جوشانده، سرد نموده و سپس صاف کرده و بعد هر یک تا ۲ ساعت به موضع پوست، که لک سفید پیدا کرده است می مالند. بعد از مالیدن مرهم، بیمار باید موضع سفید شده ی پوست را به مدت ۱/۵ تا ۲ ساعت در آفتاب نگه دارد.سوداب گیاهی زهردار بوده و تأثیر القای سقط جنین دارد. بعد از استفاده از سوداب باید از آفتاب پرهیز کرد. چون حساسیت پوست به نور ماورای بنفش زیاد شده، سبب درماتیت (بیماری پوست) میگردد. سوداب درجه  فعالیت عضلات رحم را زیاد کرده، بنابراین تحت تأثیر آن ممکن است سقط جنین روی دهد و به همین دلیل نباید آن را برای زنان حامله توصیه کرد. شیره و ضماد علف خشک و همچنین عصاره  ترکیب سوداب تأثیر تحریک کننده دارد و در صورت استفاده درازمدت آن، پیدا شدن ورم، دانه و حتی سوختگی شیمیایی محتمل است. بنابراین نباید سوداب به مدت طولانی (۴ تا ۱۲ ساعت) روی پوست بماند.سوداب'گیاهی خوشبو و معطر/ قسمت اول

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد