سیر و پیش آگهی اختلال استرسی


سیر و پیش آگهی اختلال استرسی

سیر و پیش آگهی اختلال استرسی

  اختلال استرسی پس از سانحه معمولاً مدتی پس از ضربه ظاهر می شود (به کوتاهی یک هفته تا بلندی ۳۰ سالی)، علائم ممکن است نوسان داشته و در اثر استرسی شدت بیابند. سیر بیماری در ۳۰ درصد موارد به صورت بهبودی کاملی، ۴۰ درصد موارد ادامه یافتن علائم به طور خفیف، ۲۰ درصد موارد ادامه یافتن علائم به طور متوسط و در ۱۰ درصد موارد به صورت بدون تغییر باقیماندن و حتی شدت گرفتن علایم میباشد.مواردی که با پیش آگهی خوب ارتباط دارند مشتملند بر شروع سریع علایم، طول مدت کوتاه علائم (کمتر از ۶ ماه)، عملکرد خوب قبل از بیماری، حمایت های اجتماعی قوی و نبود سایر اختلالات روانی، طبی یا وابسته به مصرف الکلی و داروها. در کلی، افراد بسیار جوان و خیلی مسن، مشکلات بیشتری در برخورد با وقایع تنشی زا دارند.درمان روش های عمده درمانی به هنگام مواجهه با بیمار مشتملند بر حمایت، تشویق به صحبت در مورد حادثه، و آموزشی در زمینه انواعی از مکانیسم های مقابله ای نظیر آرام سازی عضلانی، استفاده از مسکن ها و منوم ها هم مفید است. ایمی پرامین و آمی تریپتیلین در اکثر موارد مؤثر هستند. سایر داروهایی که ممکن است تجویز شوند عبارتند از مهارکننده های اختصاصی بازجذب سروتونین، مهارکننده هایمونوآمین اکسیداز و ضد تشنج ها (کاربامازپین، والپروئیت). به منظور کنترل خشونت و بی قراری شدید، بیمار را می توان با داروهای ضد جنون (مثل هالوپریدولی) برای مدت کوتاه کنترل کرد. مداخلات روان درمانی برای اختلال استرسی پس از سانحه مشتملند بر رفتاردرمانی، شناخت درمانی، و هیپنوتیزم، گروه درمانی و خانواده درمانی نیز مؤثر گزارش شد ه اند. در صورت وجود خطر خودکشی یا سایر انواع خشونت باید بیمار را در بیمارستان بستری کرد.عوارضعوارض (PTSI مشتملند بر اضطراب، افسردگی، الکلیسم، وابستگی داروئی، مشکلات در ازدواج و شغلی و شاید افزایش میزان مریضی حتی مرگ و میر.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد