شایعترین علائم اختلال تبدیلی ( هیستری ) چیست ؟


شایعترین علائم اختلال تبدیلی ( هیستری ) چیست ؟

شایعترین علائم اختلال تبدیلی ( هیستری ) چیست ؟

  

کلیات

این اختلال تقریباً همیشه در زمینه استرس بسیار شدید، مثل جبهه جنگ یا مرگ یک شخص مورد علاقه ظاهر میگردد. وقتی علائم وجوددارد شخصی ممکن است شدیداً ناتون گردد. DSM-IV اختلال تبدیلی را اختلالی مشخص باوجودیک یا دو علامت نورولوژیک (مثلاً فلج و کوری) که هیچ توضیح طبی یا عصبی برای آن نتوان یافت تعریف میکند.

همه گیر شناسی

شیوع اختلال تبدیلی در زنان ۲ تا ۵ برابر مردان است که بیش از همه در نوجوانان و جوانان دیده می شود. ولی امکان بروز بیماری در هر سنی وجود دارد. شیوع این اختلالی در افراد کم سواد، روستایی، کم هوشی، متعلق به طبقات اقتصادی - اجتماعی پائین و نظامیانی که در جنگ شرکت داشته اند شایعتر است.

علت شناسی

از نقطه نظر روانکاوی، اختلال تبدیلی از واپس زدن تعارض روانی در ناخودآگاه فرد و تبدیل اضطراب ناشی از آن به علائم جسمی ایجاد می شود. بیمار از این علائم می تواند به عنوان حربه ای غیرکلامی برای کنترل و به بازی گرفتن استادانه دیگران، استفاده کند. طبق مطالعات زیست شناختی، در مبتلایان به اختلال تبدیلی افزایش متابولیسم در نیمکره مغلوب و کاهش متابولیسم در نیمکره غالب، و اختلال در ارتباطات بین دو نیمکره مغز وجود دارد.  عده ای نیز بیماری را ناشی از تحریک مفرط مغز میدانند که منجر به افزایش منفی بین قشر مغز و تشکیلات مشبک ساقهٔ مغز می شود. افزایش برونده مغز نیز ایمپالسه ای ورودی را مهار کرده و سبب کاهش اگاهی فرد از احساس های جسمی می شود

علائم بالینی

علامت اولیه فقدان یا تغییر کارکرد فیزیکی بدون علت عضوی قابل کشف است. علیرغم جدی بودن ناتوانی جسمی، شخصی معمولاً با فقدان نسبی نگرانی واکنش نشان می دهد، حالتی که بی تفاوتی زیبا (La Belle Indifference) نامیده می شود.

شایعترین علائم این اختلال

شامل فلج، کوری و لالی هستند. علامت اولیه فقدان یا تغییر کارکرد فیزیکی بدون علت عضوی قابل کشف است. شایعترین علائم اولیه مشتلمند بر فلج، حملات تشنجی، آفونی (فقدان تکلم) یا فراموشی، در اختلال تبدیلی آنچه مهمتر است نفع ثانوی (مزایائی که بیمار در نتیجهٔ بیمار شدن به دست می آورد) است که از ناتوانی حاصل میگردد. علامت اولیه یک واکنشی دفاعی است که فرد را قادر می سازد از یک موقعیت واجد فشار روانی فرار یا اجتناب کند، بدون اینکه نیازی به پذیرش مسئولیت آن وجود داشته باشد.  علامت اولیه وراء کنترل شخصی است و بیمار آن را با وضعیت استرسی آمیزی که از آن اجتناب میشود ربط نمی دهد. علائم این بیماری را به ۳ دسته تقسیم میکنند: ۱) علائم حسی که مشتملند بر بی حسی، حساسیت مفرط نسبت به تحریک قوی (هیپراستزی)، فقدان حسی درد (آنالژزی)، و علائم غیرعادی نظیر احساس مورمور شدن و خزیدن حشرات، ۲) علائم حرکتی که شامل تیک ها(پیچش های غیرارادی)، لرزش ها، حرکات بی سازمان یا فلج میباشد، امکان گرفتاری هریک از گروههای عضلانی بدن نظیر دستها، پاها و طنابهای صوتی وجود دارد، و ۳) علائم احشایی که مشتملند بر اختلال در بلع، آروغ زدن مکرر، حملات سرفه یا استفراغ که تماماً به گونه ای افراطی ظاهر می شوند. در علائم حسی و حرکتی، نواحی مبتلا ممکن است با منطقه توزیع عصب هیچگونه مطابقتی نداشته باشد، مثلاً در کوری، بیمار بدون این که صدمه بخورد راه میرود، مردمکهایش به نور پاسخ میدهند و پتانسیل تحریکی قشر مغز نیز طبیعی است.

سیر و پیش آگهی

در ۹۰ تا ۱۰۰ درصد موارد، علائم بیماران ظرف چند روز یا یک ماه برطرف می شود. ۲۵ درصد آنها بعداً ممکن است تحت استرس، دچار عود علائم شوند. عواملی که با پیش آگهی خوب ارتباط دارند مشتملند بر شروع ناگهانی، وجود عامل استرس زا، تطابق خوب قبل از بیماری، فقدان بیماری جسمی یا روانی همراه، عدم وجود تعارض های بعدی، و کوتاه مدت بودنسیر بیماری.

درمان

همانطور که اشاره شد. علائم این بیماری به صورت خودبخود برطرف می شود اما به منظور تسهیلی رفع علائم می توان از روان درمانی حمایتی بودن علائم، وضع بیماران را بدتر میکند. بعضاً هیپنوتیزم، داروهای ضد اضطراب، و تمرینات آرامشی عضلانی (Relaxation) می توانند مفید واقع شوند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد