شکستگی انتهای تحتانی رادیوس وچگونگی درمان آن(قسمت اول)


شکستگی انتهای تحتانی رادیوس وچگونگی درمان آن(قسمت اول)

شکستگی انتهای تحتانی رادیوس وچگونگی درمان آن(قسمت اول)

شکستگی انتهای تحتانی رادیوس (Colles’s Fx)

شکستگی کالیس شایعترین شکستگی است که در جامعه انسانی دیده می شود، اگر چه در گروه های سنی خاصی شایع ترین است. در واقع این آسیب شایع ترین شکستگی در افراد بالای ۴۰ سال می باشد (خصوصاً در خانم ها) و به همین خاطر احتمالاً استوپروز عامل مستعد کننده ای برای آن میباشد. شکستگی اغلب به دنبال افتادن روی دست کشیده و باز ایجاد می شود. . . گاهی ندرتاً شکستگی تنها به صورت یک خط شکستگی (Crack) و بدون همراهی با هرگونه جابجایی است اما به طور شایع تر در انواع تیک آن معمولاً شکستگی عرضی ۲cm بالاتر از سطوح مفصلی انتهای رادیوس ایجاد می شود.

قطعه دیستال به سمت عقب و خارج جابجا می شود. به علت بروز این جابجایی سطوح مفصلی به جای آنکه به سمت پایین جلو و حرکت کند به سمت پایین و خلف منحرف میشود. قطعه دیستال شکستگی هم چنین کمی به سمت بالا رانده می شود و در قطعه پروگزیمال فرو میرود. گاهی یک خط شکستگی عمودی از محل خط شکستگی عرضی به سمت مفصل مچ امتداد پیدا می کند. معمولاً در این شکستگی زایده استیلوئید استخوان اولنا جدا میشود البته این مساله همیشه دیده نمی شود. جابجایی ایجادشده در این شکستگی باعث علامت بالینی خاصی به نام دفرمیتی «چنگالی» میگردد. در این دفرمیتی ایجادشده، در تحتانی ساعد، در موقعیت پروگزیمال به شکستگی یک فرورفتگی ایجاد می شود، هم چنین بلافاصله در زیر محل شکستگی به علت جابجایی قطعه شکستگی پایینی و حرکت همزمان مچ با آن یک برجستگی واضح دیده می شود. در قدام نیز به علت کشیده شدن بافت نرم روی قطعه شکستگی فوقانی یک برجستگی احساس می شود.

گاهی جابجایی که در این شکستگی رخ میدهد، برخلاف حالت ذکرشده در بالاست. یعنی قطعه پایینی شکستگی به سمت جلو جابجا می شود هم چنین این قطعه به سمت جلو میچرخد به نحوی که سطح مفصلی کاملاً به سمت قدام قرار میگیرد. این واریاسیون از این شکستگی به نام شکستگی اسمیت شناخته می شود.

درمان

در شکستگی کالیس همراه با جابجایی، درمان استاندارد شامل جانداختن شکستگی با انجام مانیپولاسیون با دادن آنستزی و بی حرکت کردن ساعد و مچ میباشد. برای بی حرکتی از گچ زیر آرنج استفاده می شود. برای انجام رداکشن عضلات ساعد باید شل (relaXed) شوند، این کار را می توان با بی هوشی عمومی یا بی حسی موضعی صورت داد. قدم اول جدا کردن قطعات شکستگی است که در هم فرو رفته اند. برای این کار کشش طولی در ۲ جهت مخالف از مچ و آرنج فلکس شده وارد می شود. بعد از این کار با وارد آوردن فشار روی قطعات دیستال و پروگزیمال شکستگی جانداخته می شود و اندام در این حالت گچ گرفته می شود، مچ در حالت نوتر (بین اکستانسیون و فلکسیون) و مختصری ulnar . deviation در این شکستگی به طور معمول از ۲ نوع گچ استفاده می شود. یکی گچ ناکامل خلفی (dorsal Slab) که تنها حدود ۳/۴محیط اندام را میپوشاند (در واقع سطوح دورسال، مدیال و لترال اندام توسط این گچ پوشانده می شود.) این گچ ناکامل توسط باند اژهای نخی در جای خود نگاه داشته می شود

شکستگی انتهای تحتانی رادیوس وچگونگی درمان آن(قسمت دوم)


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد