شیستوزوما بیماری مزمن انگلی


شیستوزوما بیماری مزمن انگلی

شیستوزوما بیماری مزمن انگلی

 یک بیماری مزمن انگلی که کرم عامل آن در عروق خونی اطراف کبد و مثانه زندگی میکند.در مناطق حاره و گرمسیر شیستوزوما یکی از مهمترین علل مرگ و میر و بستری شدن بیماران است. چرخهٔ پیچیدهٔ زندگی این انگل زمانی آغاز میشود که تخم آن در ادرار یا مدفوع فرد آلوده دفع می گردد. تخم آلوده وارد آب شده و به بدن حلزون راه پیدا میکند. بعد از تکثیر انگل در بدن حلزون، لاروهای آن که بسیار مسری هستند آزاد می شوند. این لاروها می توانند به پوست افرادی که در آب آلوده شنا می کنند وارد شود. بعد از ورود انگل به جریان خون بیمار، به بافت ریه منتقل شده و سپس بسته به نوع آن می تواند به عروق اطراف کبد یا مثانه مهاجرت کند و در آنجا رشد یافته و به کرم بالغ تبدیل شود. این انگل گاهی تاسی سال در بدن زنده می ماند و میتواند روزانه سه هزار تخم بگذارد. این آلودگی ممکن است فاقد علامت باشد یا علائم خفیفی داشته باشد: خون در ادرار پیدا می شود، حملات متناوب اسهال پدید می آید و فرد از ضعف و دل درد شکایت میکند. با داروهای مختلف می تواند آلودگی افراد را درمان کرد ولی برای مبارزه همه جانبه با آلودگی باید سطح بهداشت جامعه بالا رفته و منابع آلودگی و آب های آلوده کنترل گردند.

مراحل سه‌گانه بيمارى

۱. مرحله حمله:با ورود سرکر به پوست شروع شده، با مهاجرت به ريه و بعد کبد پايان مى‌يابد. به لارو کرم در زمان مهاجرت، شيستوزومولا گفته مى‌شود. ورود سرکر در پوست بصورت درماتيت پوستى خفيف تظاهر مى‌کند. شيستوزومول سپس به ريه رفته، با خونريزى و التهاب مختصر بافتى همراه مى‌شود. در کبد بدون علايم خاص و بندرت با ارتشاح بافت کبد همراه مى‌باشد. در مجموع اين مرحله را دورهٔ نهفتگى (کمون) بيمارى مى‌نامند.۲. مرحله استقرار کرم و ايجاد عفونت:اين مرحله با اولين تخم‌گذارى در کبد و سپس عضو اصلى شروع مى‌شود. از عوارض مهم کرم، کمخونى و سپس ضايعه‌هاى بافتى است که براثر تخم‌گذارى و شروع آسيب‌هاى گرانولوماتوز عارض مى‌شود.۳. مرحله مزمن:به‌علت حضور کرم و تخم هر دو در اعضاء، باعث آسيب‌هاى پاتولوژيک و ضايعه‌هاى گرانولوماتوز و فيبروز مى‌شود. علايم بالينى بصورت بزرگى کبد و طحال، کمخونى آشکار، درد ناحيه زير شکم و مثانه و اشکال در دفع ادرار بروز مى‌کند. امکان مهاجرت تخم کرم به ساير اعضاء مانند دستگاه تناسلى و روده‌ها وجود دارد. از عوارض ديگر شيستوزوما ضايعه‌هاى پوستى است که به‌علت ورود سرکر شيستوزوماى حيوانى – بخصوص پرندگان – در پوست بوجود مى‌آيد. نوع ديگر به نام درماتيت سرکرى معروف است که عامل ايجاد شيستوزوماى گاوميش است و اورينتوبيلارز يا ترکستانيکوم نام دارد و از شمال کشور و سواحل درياى خزر گزارش گرديده است.

پيشگيرى و کنترل

با توجه به زيست‌شناختى انگل و چرخه آن در طبيعت اولين اقدام براى پيشگيري، مبارزه با ميزبان واسط، يعنى حلزون مى‌باشد. از روش شيميايى و بکاربردن حلزون‌کش‌هايى مثل فرسکان 5ppm، پنتاکلروفنيل 10ppm و باير 1ppm73 عليه ميزبان واسط استفاده مى‌شود. بهسازى محيط و ايجاد تسهيل‌هاى بهداشتي، مانند آب سالم و توالت بهداشتى و آموزش بهداشت و درنهايت درمان با داروى مناسب همراه با هم، مى‌تواند در پيشگيرى نتيجهٔ بهترى داشته باشد. نتيجه اين اقدام‌ها منجر به کنترل انگل در مناطق آلوده در کشور شده است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد