previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
ArrowArrow
Shadow
Slider

صرع درمان میشود .


صرع درمان میشود .

علایم بسیاری از بیماریها ممکن است با صرع اشتباه شوند که شایع ترین آنها عبارتند از :

 غش کردن (ناشی از نرسیدن خون کافی به مغز) صرع درمان میشود .

حملات کاذب هیجانی و عصبی.

میگرن

حملات هول و هراس (هیپرونیتلاسیون)

شوک

سنکوب

 حملات قطع تنفس (در کودکان)

 وحشت شبانه(در کودکان)

 بسیاری از حملات صرع بدون وجود عوامل ایجاد کننده ی ذکر شده به وجود میآیند و در واقع علت نامعلوم دارند. خطر انتقال بیماری صرع از والدین به فرزندانشان بسیار ناچیز می باشد.

درمان صرع

اقدامات تشخیصی شامل :

 نوار مغزی، سی تی اسکن، ام آر آی.

دارو درمانی اولین درمان دارویی مؤثر برای بیماران مبتلا به صرع در سال ۱۸۵۷ میلادی توسط دکتر سر چارلزلوکوک که یک متخصص بیماریهای زنان و زایمان بود ارایه گردید. دارویی که دکتر لوکوک استفاده می کردهمان برومید پتاسیم بود که تا ۱۹۱۲ میلادی مؤثرترین داروی کنترل کننده ی صرع به حساب می آمد. از آن زمان به بعد علم پزشکی و داروسازی، موفق به تولید و تهیه ی انواع مختلفی از داروها برای بهبود مبتلایان به عارضه ی صرع شده است. 

با توجه به نوع صرع و نیاز شما، پزشک برای شما یک داروی مناسب ضد صرع انتخاب می کند.

عوارض جانبی مثل سردرد و سرگیجه در بعضی از بیماران دیده میشود که ممکن است به این دلیل باشد که نیاز به تغییر در مقدار داروی مصرفی شان داشته باشد .

1 ) به دلایل زیر، پزشکان تا آن جا که بتوانند از تجویز هم زمان چند داروی ضد صرع برای یک بیمار خودداری میکنند:  بعضی از داروهای ضد صرع با یکدیگر تداخل پیدا کرده و بر روی خواص یکدیگر تأثیر میگذارند یا باعث اختلالاتی در بدن میگردند.

عوارض جانبی داروها در صورت مصرف همزمان چند داروی ضد صرع تا حد قابل ملاحظه ای افزایش می یابد.

اغلب بیماران در به خاطر سپردن و مصرف کردن چند داروی ضد صرع دچار مشکل می شوند.

احتمال اشتباه مصرف کردن داروها توسط بیمار افزایش می یابد.

۲) برای قطع مصرف یک داروی ضد صرع لازم است این کار را زیر نظر پزشک و به تدریج انجام دهیم یعنی ابتدا با تجویز پزشک مقدار مصرف دارو راکم و کم تر کنیم تا این میزان به صفر برسد. به یاد داشته باشید که قطع ناگهانی داروهای ضد صرع ممکن است باعث وقوع حملات بسیار شدید صرعی گردد.

۳) به غیر از داروهای ضد صرع، برخی از داروهای دیگر نیز با داروهای ضد صرع ایجاد تداخل کرده و بر یکدیگر تأثیر میگذارند. بنابراین، این دسته از داروها را نباید همراه با داروهای ضد صرع استفاده کرد. داروهای تداخل کننده با داروهای ضد صرع عبارتند از:

  • آلو پورنیول • دیلتیازم • آمینوفیلین • اراتیروماسیین
  • آمیودرون • فلوکستین داروهای ضد اسید معده • اومیپرازول
  • آسپیرین • کوتریموکسازول • سایمیتیدن • وراپامیل

انجام اعمال جراحی

در صورتی که دارو درمانی برای کنترل حملات صرعی جوابگو نباشد یا کفایت نکند، پزشکان پس از سنجش میزان آمادگی بیمار برای انجام عمل و تخمین درصد موفقیت آمیز بودن عمل جراحی اقدام به این کار میکنند .

هنگامی که تمام آزمایشهای بیمار کامل شد، پزشکان با برگزاری جلسات مشاوره ی پزشکی تصمیم میگیرند که با توجه به خطرات و مزایای عمل جراحی، اقدام به جراحی مغز بیمار مبتلا به صرع بکنند یا خیر؟

بسیاری از بیماران را باید قبل از عملی جراحی، برای مشاوره و ارزیابی به یک روانپزک ارجاع داد .


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد