عفونتهای اختصاصی دستگاه ادراری-تناسلی/ قسمت دوم


عفونتهای اختصاصی دستگاه ادراری-تناسلی/ قسمت دوم
در تمام موارد، بررسی کامل توسط سیستوسکوپی الزامی است این حالت  سیستوسکوپی وسعت ضایعات، توبرکول های ویژه سلی یا زخم های ناشی از TB را نشان می دهد. در بررسی سیستوگرام، رفلاکس ممکن است دیده شودتشخیص های افتراقی۱ - سیستیت یا پیلونفریت مزمن غیر اختصاصی، ممکن است به طور کامل از سال تقلید کند به خصوص این که ٪۱۵۲، موارد عفونت ثانویه به وسیله ارگانیسم های چرکز بر روی عفونت سلی سوار می شود. به طور کلی چنانچه عفونتهای غیراختصاصی به درمان مناسب پاسخ ندهد، جستجو جهت TB باید انجام پذیرد. افتراق به کمک روش های میکروبیولوژیک و نیز سیستوسکوپی است که زخم ها و توبرکول های ویژه سل را به مشخص می نماید.۲ - اپیدیدیمیت غیراختصاصی حاد یا مزمن: در این حالت یافتن توده های قابل لمس بسیار نادر است حال آن که این، یک یافته شایع در TB است. افتراق با بررسی ادرار از نظر TB و گاهی بررسی پاتولوژیک است.۳- سیستیت غیرباکتریال: در این حالت با وجود پیوری استریل میکروب سل یافت نمیشود. مشخصات سیستیت بینابینی (intersitial Cystitis) عبارتند از: تکرر ادرار، شب ادراری و درد سوپراپوبیک به هنگام پرشدن مثانه،۴ - سنگ های متعدد کلیوی یا نفروکلسینوز که در X-Ray ممکن است با TB اشتباه شود هرچند وجود سنگ های ثانویه در TB.گاهی دیده میشود۵- پاپیلیت نکروزان ۶ - کلیه با مدولای اسنفجی۷ - شیستوز میازیس (بیلاریازیس) ادراری: بزرگترین شباهت را به TB دارد. هر دو با علائم سیستیت و اغلب هـــــــــــماتوری تظاهر میکنند و در هر دو جمع شدگی (Contracture) مثانه ممکن است دیده شود که باعث تکرر شدید ادرار می شود. در شیستوز میازیس تخم های تیپیک را میتوان در ادرار یافت. ولی تشخیص دقیق به وسیله بررسی های سیستوسکوپی و اوروگرافی صورت می گیردعوارض
  1. A) سل کلیه: شامل آبسه پری نفریک، سنگ های کلیوی (بخصوص اگر عفونت ثانوی سوار شود) و در نهایت .اورمی است 
  2. B )سل حالب: اسکار و تنگی ضایعات مشخصه TB میباشد. هیدرونفروز پیشرفته گاهی دیده می شود.
  1. C) سل مثانه: جدار مثانه فیبروزه و جمع شده می شود. رفلاکس و آتروفی هیدرونفروتیک دیده می شود.
  2. D) سل دستگاه تناسلی: چنانچه انسداد مجرای اپیدیدیم دوطرفه باشد، باعث عقیمی می شود، تخریب لوله های اسپرم ساز نیز ممکن است دیده شود.
درماندرمان ۶ ماهه متداول (درمان دو ماهه ۴ دارویی شامل INH، ریفامپین و پیرازینامید، اتامبوتول و ویتامین B6 و سپس ۴ ماهه با ایزونیازید و ریفامپین و ویتامین B6) توصیه شده است. اگر پس از ۳ ماه هنوز کشتها مثبت باشد و گرفتاری مشخص کلیه در بررسی های رادیولوژیک اثبات گردد، نفرکتومی صورت میگیرد. . چنانچه درگیری دوطرفه باشد، به جزء موارد زیرنفرکتومی نباید صورت بگیرد۱- سپسیس شدید، درد یا خونریزی از یک کلیه که ممکن است به نفرکتومی به عنوان روشی برای نجات زندگی نیاز باشد. ۲- درگیری پیشرفته در یک سمت همراه با تغییرات اندک در سمت دیگر در مورد سل مثانه چنانچه شدیداً دچار جمع شدگی شده باشد سیستوپلاستی بعد از سیستکتومی ساب توتال (با استفاده از ایلئوم، ایلئوسکال یا سکوم) ممکن است انجام شود.در طول درمان باید بیمار هر ۶ ماه یک بار مورد بررسی قرار گیرد و پس از درمان به مدت ۱۰ سال سالانه ارزیابی شود.ادامه عفونتهای اختصاصی دستگاه ادراری-تناسلی/ قسمت اول

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد