علایم و نشانه حساسیت/قسمت اول


علایم و نشانه حساسیت/قسمت اول

علایم و نشانه حساسیت

حساسیتهنگامی که بدن به شناسایی یک مادهٔ خارجی که آن را دوست ندارد میپردازد، حساسیت یا آلرژی اتفاق میافتد. بینی کیپ می شود و شروع به آبریزش می کند. چشمها می خارند و اشک از آنها سرازیر میگردد. در ریه ها سوزش احساس می شود و صدای خس خس به گوش می رسد. همان طور که افراد کاملاً با هم متفاوتند و هیچ دو فرد یکسانی یافت نمیشود، حساسیت هم دارای انواع گوناگونی است. اما بیشتر آنها را میتوان در یکی از این سه گروه طبقه بندی نمود: حساسیت به غذا، حساسیت تماسی و حساسیت تنفسی، حساسیت تنفس یعنی حساسیتی که در نتیجهٔ استنشاق ذرات موجود در هوا ایجاد می شود - بیش از انواع دیگر شایع است. چهار عاملی که در هوا موجودند و مهمترین نقش را در ایجاد حساسیتهای تنفسی به عهده دارند عبارتند از: گرد و خاک موجود در خانه، گردهٔ گیاهان، موی حیوانات و قارچ ها. بنا به گفتهٔ دکتر «پلاتس میلز» مقداری از هر یک از ذرات مذکوه در گرد و غبار موجود در خانه یافت می شود. افراد مختلف نسبت به مواد گوناگونی حساسیت نشان میدهند - ذرات بدن سوسک عامل مهمی در بروز حساسیت است - اما مایت های (بند پایان) موجود در غبار هوا مهمترین عامل ایجاد حساسیت تلقی می شوند. در مورد مایت باید گفت، موجودی تقریباً ذرهبینی و از خانوادهٔ ساسها و عنکبوتیان است. اما خود مایت زنده مشکل آفرین نیست. آنچه ایجاد مشکل میکند فضولات این موجودات است که بر روی فرشی و اثاثیه منزل (یعنی نخستین اقامتگاه آن) مینشیند. به علاوه اجساد این موجودات نیز تولید حساسیت میکنند. از دیگر مواد حساسیتزای معمول، میتوان به گرده گیاهان که از فضای خارج وارد محیط خانه می شوند، موی حیوانات که از پوست مردهٔ حیوانات جدا می شود، قارچ ها و کپکهایی که در هر نقطهٔ تاریک و مرطوب - مانند زیر فرش و زیر زمین - رشد میکنند نام برد. مهم نیست با کدام یک از این عوامل حساسیت زا روبرو هستید. مسأله آن است که به محض استنشاق هر یک از آنها، چنانچه زمینهٔ حساسیت داشته باشید، عطسه کردن آغاز می شود. نمیتوان گفت در هر خانه ای همزمان هر چهار عامل حساسیتزا یافت می شوند. اما در هر خانه ای دست کم یک عامل یا بیشتر از یک عامل وجود دارد. پس چه باید کرد؟ آیا هیچ راه گریزی از این موجودات ساکن در همه جای خانه های امروزی وجود دارد؟ یا افراد مبتلا به حساسیت محکومند تا آخر عمر عطسه کنند و بینی خود را بالا بکشند. آسوده خاطر باشید - زیرا راههای زیادی برای کاهش علایم حساسیت که زندگی شما را تحت الشعاع قرار دادهاند وجود دارند. روش های آزموده شدهٔ زیر در انجام تنفسی آسان و قطع اشک ریزشی از چشمها به شما کمک میکنند.علایم را درمان کنید اجتناب کامل از قرار گرفتن در معرض مواد حساسیتزا ممکن نیست. تزریق که البته توسط پزشک انجام می شود، روش بسیار خوبی در جهت اطمینان یافتن از خوشایند بودن حملهٔ بدن به مواد خارجی به جای دردناک بودن آن است. اما مجبور نیستید فقط به داروهای تزریقی تکیه کنید. آنتی هیستامین هایی که بدون نسخه به فروش میرسند اثر بسیار خوبی بر آبریزش بینی و قرمزی و خارش چشمها دارند. آنتی هیستامینها در اکثر موارد خیلی خوب جواب می دهند. اما چنانچه حساسیت بیش از ۵ تا ۷ روز ادامه یابد احتمالاً باید به پزشک مراجعه کنید.شستن تشک با آب داغ فقط بالش نیست که در ایجاد حساسیت نقش دارد. مایت ها تشک را نیز درست به اندازه بالش دوست دارند. هفته ای یک بار تشک را با آب داغ بشویید تا آن موجودات کوچک مزاحم کشته شوند.علایم و نشانه حساسیت/قسمت دومعلایم و نشانه حساسیت/قسمت سوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد