علت ایجادکننده پارگی منیسک چیست…؟؟


علت ایجادکننده پارگی منیسک چیست…؟؟

علت ایجادکننده پارگی منیسک چیست...؟؟

 

پارگی منیسک

آسیب های منیسک های زانو در مردان زیر ۴۵ سال، آسیب شایعی است. علت ایجادکننده پارگی منیسک به طور عمده واردآمدن یک نیروی پیچشی زمانی که زانو در حالت فلکسیون یا نیمه فلکسیون قرار گرفته است، می باشد. پارگی منیسک داخلی بسیار شایعتر از پارگی منیسک خارجی است. پارگی منیسک به ۳ شکل عمده دیده می شود. در همه آنها پارگی در طول منیسک وجود دارد. پارگی ابتدا به شکل یک شکاف ایجاد میشود اگر پارگی در تمام طول منیسک گسترش یابد امّا باعث جداشدن کامل قطعات از هم نگردد، به آن پارگی دسته سطلی «bucket-handle» گفته می شود. این نوع پارگی شایعترین شکل پارگی است. قطعه مرکزی پارگی به سمت وسط مفصل جابجا می شود و به همین خاطر کندیل فمور مستقیماً روی تیبیا حرکت میکند. این مساله عمدتاً باعث ممانعت از صاف شدن (اکستانسیون) کامل زانو و یا اصطلاحاً «قفل شدن» زانو میگردد.او در نوع دوم پارگی یا نوع خلفی، شکاف اولیه در حاشیه مقعر منیسک رخ میدهد و باعث ایجاد یک زائده متصل به منیسک می شود. در نوع سوم همین مساله در قدام منیسک ( نوع چهارمی از پارگی منیسک نیز وجود دارد که تحت عنوان پارگی عرضی مطرح می شود. این پارگی تقریباً در تمام موارد به دلایل یا ایاتروژنیک و به هنگام اعمال جراحی زانو و یا متعاقب آرتروسکوپی ایجاد می شود. منیسکها عروق ندارند پس پارگی آنها باعث ایجاد افوزیون خونی به داخل مفصل نمی شود. با این همه، افوزیون مایع سینوویال در پاسخ به آسیب ایجاد می شود. این افوزیون باعث دور ماندن قطعات پاره شده از هم می شود و به همین خاطر پارگی های منیسک غالباً خودبخود بهبود  ترمیم نمی یابد در پارگی منیسک داخلی، معمولاً سن فرد مبتلا بین ۱۸ تا ۴۵ سال بوده و بیمار سابقه ای از واردآمدن نیروییپیچشی به زانو دارد. بیمار بعد از واردآمدن تروما قادر به انجام حرکت قبلی نبوده و یا آنرا به سختی انجام میدهد. بیمار قادر به انجام دادن یک اکستانسیون کامل در زانوی خود نیست. تورم اطراف زانو در طی روز بعد مشهود می شود. بعد از استراحت و بعد از طی مدت زمانی در حدود ۳ هفته، تورم زانو فروکش میکند و حرکات زانو به شکل طبیعی بازگشت میکند. در طی هفته ها و ماه های آینده اپیزودهای مکرری از .این سیر برای بیمار مجدداً تکرار می شود الاغ اتاقه: قفل شدن زانو و یا به طور صحیح تر عدم توانایی در انجام اکستانسیون کامل، از علامتهای بسیار شایع پارگی منیسک داخلی است. نکات یافت شده در معاینات در ابتدا شامل تجمع مایع، تندرنس موضعی در قسمت های قدامی - داخلی مفصل زانو، تحلیل رفتن عضله چهار سر رانی و محدودیت اکستانسیون زانو و ایجاد درد شدید در اکستانسیون پاسیو زانو میباشد. در فاصله بین دو اپیزود، معمولأ علامتی وجود ندارد. پس به طور خلاصه در ابتدا علایم به شکل تجمع مایع، تحلیل عضله چهار سر، تندرنس در طرف قدامی داخلی زانو و محدودیت خفیف در انتهای اکستانسیون زانو می باشد. بعد از برطرف شدن علایم حاد، تنها یافته بالینی، تحلیل رفتن در موارد طول کشیده شواهد یک آرتریت دژنراتیو دیده می شوند. آرتروگرافی پارگی را نشان می دهد. امّا MRI در این زمینه از آرتروگرافی هم بهتر است. در صورت تایید تشخیص (شرح حال دقیق + معاینه + آرتروسکوپی یا MRI)، درمان شامل برداشت تمام یا قسمتی از منیسک پاره شده است. معمولاً این کار با آرتروسکوپ انجام می شود. در افراد بالای ۵۰ سال به علت بروز تغییرات دژنراتیو، منیسک ها مستعدد پارگی هستند. امّا نوع پارگی با مواد بحث شده در بالا متفاوت است. معمولاً پارگی افقی در وسط حاشیه مقعر منیسک اتفاق میافتد و غالباً خودبخود بهبود مییابد. معمولاً در این بیماران درد دایمی در طرف داخلی زانو وجود دارد و در مراحل اولیه افوزیون بسیار مختصر مایع در مفصل ایجاد می شود، درمان شامل بانداژوورزش برای تقویت عضله چهار سر ران میباشد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد