علل اختلال لجبازی در خانواده چیست..؟؟


علل اختلال لجبازی در خانواده چیست..؟؟

علل اختلال لجبازی در خانواده چیست..؟؟

  ۱- وجود اختلال لجبازی در خانواده، منجر به الگوبرداری و یادگیری افراد دیگر نیز می شود.۲- خانواده ای که رفتارهای فرزند خود راشدیدا کنترل می کند و معیار هویت افراد را قدرت میداند، کودک به خاطر ایجاد هویت برای خود، لجبازی می کند، تا بدین وسیله اعلام وجود و قدرت نمایی کند.۳- بعضی از خانواده ها بین فرزندان خود، خواسته یا ناخواسته تبعیض قایل میشوند. البته این مسئله در محیط های کاری و کلاس های آموزشی نیز دیده می شود، در نتیجه افرادی که زمینه مناسب دارند. تحت تأثیر رفتار والدین، مدیران و یا معلمان اقدام به لجبازی می کنند. افراد لجباز چه شکلی هستند؟فرد لجباز با کوچک‌ترین مخالفتی با خواسته‌هایش به شدت ناراحت و عصبانی می‌شود و شروع به ناسازگاری می‌کند. دلیل‌تراشی و فرافکنی ۲ ابزار دفاعی شخصیت‌های لجباز است. فرد لجباز کوچک‌ترین مقررات را زیرپا گذاشته و در مقابل آن بی‌اعتنایی می‌کند. شخص لجباز بسیار زودرنج است و از اطرافیان توقع بیش از حد دارد با وجود ا ینکه خود رامتعهد به انجام سخن دیگران نمی‌داند. بیشتر مواقع تنها بوده و نمی‌تواند ارتباط اجتماعی مناسبی برقرار کند. فرد لجباز دارای خلقی افسرده و مضطرب بوده و افکاری پریشان دارد. در این افراد پایین بودن اعتماد‌به‌نفس و عدم خودباوری مثبت و پذیرفتن خود واقعی مشهود است.شروع لجبازیلجبازی کودکان از یک سالگی شروع و به تدریج شدت می‌گیرد و در۳ سالگی به اوج خود می‌رسد. در سنین ۲ تا ۳ سالگی انتظار انجام رفتارهای لجبازگونه بیشتر می‌شود چرا که کودکان در حال طی کردن مراحل رشد هستند. در نوجوانی افراد برای به دست آوردن استقلال دست به تلاش می‌زنند و اگر موفق نشوند از لجبازی استقبال می‌کنند. در دوران بزرگسالی افراد برای رشد و جبهه گرفتن در برابر دیگران لجباز می‌شوند در دوران سالمندی فرد برای کسب کنترل بر زندگی ممکن است به ناچار لجباز شود اما به طور کلی برای لجبازی افراد نمی‌ توان سن خاصی را تعیین کرد.هرچه خواست برایش تهیه نکنیدیکی از علل لجبازی، محبت‌های افراطی پدران و مادران است البته در مواردی هم شرایط و اوضاع خارجی در ضرورت این توجه فوق‌العاده موثر است. مثلا برخی از کودکان فرزند منحصربه‌فرد خانواده هستند یا از نظر جنسیت تنها پسر یا دختر خانواده هستند و در بعضی از موارد هم کودک از اول ناتوان بوده دوره بیماری‌اش طولانی شده و برای او وضع استثنایی به وجود آورده در چنین مواردی پدران و مادران می‌کوشند به همه خواسته‌های کودک جواب مثبت دهند. اگر برخی از این تمایلات اصولی و منطقی نباشد در نتیجه چنین کودکانی به تدریج با روحیه لجبازی تربیت می‌شوند. واضح است کودکانی که در خردسالی هرچه خواسته‌اند فورا برای‌شان تهیه می‌شده بعدها با این روحیه خو گرفته و توقع دارند هرچه بخواهند و هرچه بگویند باید دیگران بدون قید و شرط خواسته آنها را انجام دهند. گاهی والدینی که بیش از حد امر و نهی می‌کنند و به خاطر ایجاد نظم و ترتیب افراطی و نیازهای خود از قدرت استفاده می‌کنند کشمکش بین خود و فرزندان‌شان پدید می‌آورند که زمینه‌ای برای پیدایش و تشدید رفتار لجبازی را فراهم می‌سازد.سابقه خانوادگی و لجاجتبدون تردید روحیات پدران و مادران در فرزندان اثر می‌گذارد. این تاثیر به صورت زمینه‌های بسیار کوچکی به کودکان انتقال می‌یابد ولی بروز و رشد این زمینه‌ها تابع شرایط محیطی است. اگر مقتضیات تربیتی موافق و مساعد با این زمینه‌ها باشد پرورش و رشد آنها قطعی است و اگر جو پرورشی برخلاف آن باشد برای ظهور و بروز آنها، مجالی فراهم نخواهد آمد. ناگفته نماند که منظور از محیط تربیتی علل و عوامل گوناگونی است که حتی بهداشت، مواد غذایی، محیط زندگی، سلامت تن و امنیت خاطر کودک را نیز دربرمی‌گیرد. بنابراین کودک با روحیه لجبازی از پدر و مادر متولد نمی‌شود بلکه با فطرت پاک قدم به جهان هستی می‌گذارد و این عوامل سازنده تربیتی اوست که می‌تواند از او یک انسان سازگار یا فرد لجباز و یکدنده ساخته و تحویل اجتماع دهد.آیا لجبازی بیماری است؟اختلال گستاخی(لجبازی) یا بی‌اعتنایی مقابله‌ای: این اختلال عبارت است از الگوی رفتاری منفی‌کارانه، خصمانه و بی‌اعتنا که حداقل به مدت ۶ ماه طول بکشد و با خصوصیاتی همچون زود عصبانی شدن، با بزرگسالان مشاجره کردن، عملا مزاحمت فراهم کردن، کینه‌توزی، اختلال بی‌اعتنایی مقابله‌ای در خانواده‌هایی که حداقل یکی از والدین سابقه ابتلا به اختلال خلقی، اختلال بی‌اعتنایی، مقابله‌ای، اختلال سلوک، اختلال شخصیت ضداجتماعی یا اختلال مربوط به مواد دارد، شایع‌تر است.کودکانی که مادران آنها از اختلال افسردگی رنج می‌برند بیشتر به رفتار مقابله‌ای مبتلا می‌شوند. ضمن توجه به تاثیرات وراثتی در بروز و پدیدآیی این اختلال(بی‌اعتنایی مقابله‌ای)، رفتارهای ارتباطی والدین مبتلا به اختلالات خلقی و سلوکی، شخصیت ضداجتماعی یا اختلال مربوط به مواد و افسردگی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد.اختلال لجبازی حالتی است که فرد یا عمدا خود را به نشنیدن سخنان دیگران می‌زند یا اینکه سعی می‌کند به خواسته‌های خود عمل کرده و به تذکرات دیگران بی‌اعتنایی کند. در برخی از اختلال‌ها مانند پارانویا که فرد بدبین و کینه‌توز است لجبازی هم دیده می‌شود. در اختلال بیش‌فعالی هم شخص رفتارهایی را در زمینه‌هایی که حاکی از لجبازی است نشان می‌دهد.لجبازی در روابط بین‌فردیجر و بحث‌های زناشویی و اختلاف‌نظرهای همسران مسئله‌ای است که همه زوج‌ها آن را تجربه می‌کنند اما اهداف زوج‌ها با هم در این میان متفاوت است و گاهی خودشان از این موضوع آگاه نیستند. بعضی‌ها دوست دارند هرچه زودتر جر و بحثو بگو مگو را پایان دهند و دوباره آرامش را به رابطه خود بازگردانند و به هر چیزی برای به دست آوردن آرامش متوسل می‌شوند. بعضی‌ها نیز این بگومگوها را میدان جنگی تصور می‌کنند که باید پیروز آن شوند و اینها نیز به هر کاری برای پیروز شدن دست می‌زنند، این افراد با لجبازی تمام بحثرا کش می‌دهند و نمی‌خواهند اشتباهات خود را بپذیرند و در برابر هر حرفی جوابی می‌دهند و در برابر هر عملی رفتاری از خود نشان خواهند داد.لجبازی بین زن و شوهریکی از مسائلی که درون خانواده‌ها کم و بیش مشاهده می‌شود لجبازی بین زن و مرد درباره یک موضوع خاص است. لجبازی در هر زمانی اتفاق می‌افتد. گاهی اوقات زن یا مرد احساس می‌کنند نظرشان کاملا منطقی است و باید پذیرفته شود و اگر مورد قبول طرف مقابل نباشد کار به لجبازی می‌کشد؛ غرور، اختلاف سلیقه و نداشتن گذشت در بیشتر اوقات زمینه این رفتار است.شاید بتوان گفت یکی از آثار منفی لجبازی اختلاف زوجین باشد که سلامت روان اعضای خانواده را تهدید می‌کند. روانشناسان معتقدند فرد لجوج قدرت تصمیم‌گیری و استقلال فکری مناسبی ندارد و نمی‌خواهد خواسته‌های غیرمنطقی خود را کنار بگذارد. فرد لجباز به نظر دیگران احترام نمی‌گذارد و تنها خواسته خود را می‌بیند. افراد با لجبازی نمی‌توانند راه‌حل‌های مناسبی برای مسائل پیدا کنند و توجیه منطقی را نمی‌پذیرند. هنگام برخورد با مسئله‌ای، زن و مرد باید با لحن مناسب با هم صحبت کنند. زن و مرد هنگام کشمکش باید تعادل و آرامش خود را حفظ کنند تا موضوع مورد بحثمنجر به اختلاف بیشتر نشود.چه زمانی با همسرتان لجبازی می‌کنید۱ - بخواهید اشتباه‌های همسرتان را با رفتارتان تلافی کنید.۲ - عمدا کاری را که می‌دانید همسرتان دوست ندارد انجام دهید.۳ - اشتباه‌های خود را تکرار کنید و اصرار داشته باشید که کارتان درست است.۴ - حرف همسرتان را با دقت گوش ندهید و مدام حرف خود را بدون منطق تکرار کنید.۵ - در برابر اشتباه خود اشتباه‌های گذشته همسرتان را پیش بکشید تا خود را تبرئه کنید و همسرتان را مقصر جلوه دهید.۶ - می‌دانید اشتباه از شماست و آن را نپذیرید.۷ - می‌خواهید همسرتان را آزار دهید.راه‌حلی برای مقابله با لجبازی آقایانگاه آقایان ممکن است درخواستی غیرمنطقی داشته باشند که این مورد ممکن است شامل همکار، مدیر، پدر، برادر یا هر مرد دیگری غیرهمسر شود. یکی از سلاح‌های خوب خانم‌ها این است که به جای گفتن نه در برابر درخواست غیرمنطقی یا حتی درخواست منطقی که به هر دلیلی خانم‌ها تمایل به انجام آن ندارند بگویند بله، ولی… در واقع بهتر است خانم‌ها کلمات نه نمی‌توانیم یا نمی‌خواهم را از مکالمات خود حذف کنند. وقتی آقایان لجبازی می‌کنند نباید مثل خودشان لجبازی کنید بلکه باید مدتی صبر کنید تا حالت لجبازی آقایان برطرف شود سپس حرف خود را پیش ببرید. گاهی حتی یک ساعت صبر کردن موجب تخفیف حالت وی می‌شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد