عملکرد هورمون های حاملگی در زنان مبتلا به ام اس


عملکرد هورمون های حاملگی در زنان مبتلا به ام اس

عملکرد هورمون های حاملگی در زنان مبتلا به ام اس

 

هورمون های حاملگی فعالیت بیماری را کاهش می یابد به منظور آگاهی از اینکه هورمون های حاملگی چگونه فعالیت ام اس را کاهش میدهد، ابتدا باید دید این هورمونها به چه صورتی عمل می کند. این هورمونها سیستم ایمنی زن را سرکوب می کند تا در نتیجه بدن او، جنین در حال رشد را به عنوان یک غریبه پس نزند.

این امر به نوبهای خود به بهبود ام استان کمک می کند، زیرا از آنجایی که سطح هورمونهای فوق طی دوره ی نه ماهه ی حاملگی بالا میرود، احتمال بروز عود (حمله ی بیماری) کاهش مییابد - به خصوص در سه ماه سوم که این هورمونها، در بالاترین سطح خود قرار دارد. تعداد زیادی از زنان مبتلا به ام اس، میگویند، زمانی که باردارند،به قدری حالشان خوب است که آرزو می کنند ای کاش همیشه باردار باقی بمانند.

 در طول سه تا شش ماه پس از زایمان (یا پایان حاملگی به صورت سقط خودبه خودی یا تعمدی) و بازگشت سطح هورمونهای حاملگی به حد طبیعی، احتمال بروز عود به صورت بارزی افزایش مییابد و به میزان قبل از حاملگی میرسد. به عنوان یک گروه، احتمال بروز عود در خانمها، طی حاملگی ده درصد است و این احتمال بلافاصله پس از پایان حاملگی به ۲۹ درصد میرسد.

به هرحال، بهترین راه برای پیشبینی احتمال عود پس از زایمان این است که میزان شیوع عودهایتان را در طول یک سال قبل از حاملگی بررسی کنید. هرچه بیماری ام استان قبل از حاملگی فعال تر باشد، بالطبع احتمال اینکه در ماه های بعد از تولد بچه دچار عود شوید، بیشتر خواهد بود. برای مطالعه ی نکاتی درباره ی اینکه چگونه می توانید احتمال وقوع عود را پس از پایان حاملگی در خود کاهش دهید، به مبحث «یادآوری داروهای مصرفی» که در ادامه ی همین فصل می آید، نگاهی بیندازید.


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد