عوارض مربوط به خودشکستگی /قسمت اول


عوارض مربوط به خودشکستگی /قسمت اول

عوارض مربوط به خودشکستگی

عفونتعفونت تقریبا همیشه مختص شکستگی های باز میباشد. عفونت می تواند تنها بافت های سطحی را درگیر کند که این عفونت سطحی با گسترش بیشتر می تواند باعث استئومیلیت گردد. استئومیلیت یک عارضه جدی است، زیرا در صورت ایجاد عفونت استخوان (استئومیلیت)، عفونت به سمت مزمن شدن میرود. به علت ایجاد اختلال در خون رسانی استخوان، قسمتی از آن میمیرد و به صورت جزیره (Sequestrum) در میان استخوان زنده در می آید.در این موارد غالباً یک ترشح چرکی داریم که از طریق سینوس به خارج راه پیدا میکند. عفونت عاملی مهمی در تاخیر جوش خوردن و یا عدم جوش خوردن می باشد.تمیز نگاهداشتن زخم و دبریدمان مناسب در یک شکستگی باز و ندوختن اولیه زخم از عوامل موثر در پیشگیری میباشد. در یک عفونت تازه و حاد، زخم باز احتمالی تجمع چرک از بین میروند. زخم پانسمان می شود و در فواصل تعویض پانسمان اندام آسیب دیده به وسیله گچ  یا فیکساتورهای خارجی، ثابت نگاه داشته می شود.علایمعلایم بهبود تدریجی شامل قطع ترشح چرکی و ایجاد بافت گرانولاسیون می باشد. در این مرحله می توان زخم را دوخت و یا در صورت امکان از روش های مناسب گرافت پوستی استفاده کرد.درمان معمول انتی بیوتیکی شامل استفاده از کلوکساسیلین و فوزیدیک اسید میباشد امّا درمان انتخابی به نتایج کشت و آنتی بیوگرام انجام شده بستگی دارد. امروزه استافیلوکوکی به متی سیلین، در صورت بروز این عفونت ها باید از وانکومایسین استفاده نمود.در استئومیلیت مزمن ترشح چرکی همچنان ادامه مییابد. در این مرحله برای ایجاد بهبود معمولأ به درناژهای وسیعی نیازمندیم. در موارد عفونت مزمن، درناژ صحیح و مناسب جراحی یک اصل درمانی است.تاخیر در جوش خوردن به صورت یک قانون کلی، حرکت آزادانه قطعات شکسته بعد از گذشت ۳ تا ۴ ماه از شروع شکستگی به معنی تاخیر در جوش خوردن می باشد. اگر حالت تاخیر در جوش خوردن برای چندین ماه باقی بماند، وارد فاز جوش نخوردن استخوان (non-union) خواهد شد. در این حالت تظاهرات رادیولوژیک به وضوح حاکی از این هستند که پروسه جوش خوردن استخوان هرگز - بدون انجام درمان موثر - بروز نخواهند کرد. علل آن مثل علل جوش نخوردن (non-union) میباشد که بحث خواهند شد. صبر، اولین اقدام درمانی در برخورد با تاخیر در جوش خوردن است. زیرا در اکثر مواقع می توان انتظار داشت که شکستگی بدون عمل جراحی جوش بخورد. اگر تا ۶ ماه پس از شکستگی باز هم این حالت وجود داشته باشد، جراحی (گرافت استخوانی و یا فیکساسیون داخلی) اقدام درمانی خواهد بود. جوش نخوردن اگر یک شکستگی برای ماه های متمادی جوش نخورد، علایم واضح و مشخصی در گرافی به شکل گرد و متراکم شدن انتهای استخوانها در محل شکستگی خود را نشان میدهد. از لحاظ پاتولوژیک در این حالت پدیده ترمیم متوقف شده است و دیگر جوش خوردن اتفاق نخواهد افتاد. در عوض فاصله بین دو تکه استخوانی توسط پل فیبرو پر می شود (مفصل کاذب یا pseudo arthrosis) علل مهم این پدیده، عفونت، خونرسانی ناکافی به قطعات استخوان، حرکات زیاد بین قطعات، قرار گرفتن بافت نرم بین قطعات، قرار نگرفتن قطعات در برابر هم، راهیابی مایع سینوویال به هماتوم (در سایت شکستگی در شکستگی های درگیرکننده مفاصل)، وجود قطعات جسم خارجی در مجاورت شکستگی، تخریب استخوان (در شکستگی پاتولوژیک) و در بعضی از موارد، ترکیبی از این علل، توجیه کننده جوش نخوردن استخوان هستند. ناتوانی ایجادشده بستگی دارد.عوارض مربوط به خودشکستگی /قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد