عوامل موثر در ارتباط/ قسمت دوم


عوامل موثر در ارتباط/ قسمت دوم
۵- مخاطب یا گیرندهگیرنده پیام باید تمایلی به دریافت پیام داشته باشد و قادر به کدبرداری از پیام به منظور درک صحیح بوده و اگر بخواهد بازخورد داشته باشد، بتواند پیام را کدگذاری کند. گیرنده باید در موقعیتی قرار گیرد که از نظر جسمی، ذهنی و روانشناختی قدرت دریافت داشته باشد. گیرندگی او بستگی به گرایش وی نسبت به خود، پیام، منبع و کانال دارد. او بایستی نسبت به منبع پیام ایمان داشته و نسبت به آن نظر دوستانه داشته باشد. باید به پیام علاقمند بوده و آن را برای خود مفید تشخیص دهد. همچنین باید گرایش مساعدی نسبت به کانالی مورد استفاده داشته باشد.ارتباط درمانی۱- تعریف طبق نظر راش (Ruesh)، ارتباط درمانی نشانه ای از رابطه درمانی است که هنر و فرآیند دستیابی به شخصی، به وسیله پیام های تنظیم شده در جهت تسهیل و ایجاد تندرستی است. پرستاران به منظور برقرار نمودن ارتباط درمانی، نیازهای مددجو را بررسی و تشخیص می دهند. آنها با همکاری و مشارکت مددجو اهداف را تعیین کرده و الگوهای ارتباطی را انتخاب میکنند که در جهت رشد و دستیابی به اهداف تنظیم شده باشد.۲- مراحل۳ مرحله به هم پیوسته در ارتباط درمانی پرستار- بیمار شناخته شده میگردند. در مواقع عادی افراد مثلی غریبه ها با هم برخورد میکنند، ولی مزیت پرستار در این گونه موارد، داشتن اطلاعاتی راجع به بیمار قبل از ملاقات با وی است. آشنا نمودن بیمار با واحد پرستاری معمولاً قسمتی از برنامه آشنایی وشروع ارتباط میباشد. در این حال، معرفی افرادی که در مراقبت از بیمار شرکت دارند و مشخص کردن نقش هر یک از آنها برای بیمار، مهم است. اگر ارتباط دوام یابد و مرحله دوم فرارسد، اضطراب به علت برقراری و احساسی اعتماد کاهش مییابد. برخی مرحله دوم را مرحله کشف هویت ها میدانند، پرستار و بیمار به قدری یکدیگر را خوب می شناسند که واکنش های احساسی مخصوص را در موقعیت معینی پیش بینی می نمایند. در طی این مرحله پرستار، بیمار را تشویق می کند که مطالب خود را به زبان آورده و حمایت های عاطفی لازم را جهت ادامه صحبت به بیمار میدهد. بیمار ممکن است منتظر دیدار بعدی پرستار به عنوان زمان سبکبال نمودن خود از نظر عاطفی باشد. در مرحله سوم، بیمار ممکن است بیشتر سخنگو و فعال گردد زیرا او با پرستاری که نقش یک فرد مهم را برای او دارد رابطه برقرار می نماید. مرحله سوم زمانی است که بیمار ممکن است بین وابسته بودن به پرستار و مشکل باشد. به بیمار اجازه داده می شود تا احساسات خود را بروز داده و موقعیتها را آزادانه بیان نماید. پرستار و بیمار به صحبت درباره مشکلات و کشمکشها ادامه داده، و بیمار تشویق میگردد که راه های جدیدی را برای حل آنها به کار گیرد. مرحله چهارم، مرحله اختتام است. بیمار را بایستی از مرحله شروع تدریج تعداد ملاقات های خود راکم نموده و بیمار را تشویق می کند تا با مردمو سایر گروه ها رابطه برقرار نماید.عوامل موثر در ارتباط/ قسمت اول

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد