لوبیا و یک دنیا خاصیت آن در طب سنتی


لوبیا و یک دنیا خاصیت آن در طب سنتی

 لوبیا و یک دنیا خاصیت آن در طب سنتی

 

PHASEOLUS L لوبیا

گیاه یک ساله علفی از خانواده لوبیایی ها میباشد.۲۰۰ نوع آن شناخته شده که در قاره های آسیا، افریقا و آمریکا و دو نوع آن در استرالیا وجود دارد. ۲۰ نوع آن کشت می شود. در روسیه و کشورهای همجوار آن اساساً لوبیای عادی به عنوان گیاه غذایی پرورش مییابد. ساقه آن کوتاه، مودار و یا کاملاً بی مو با شاخه های متعدد می باشد. برگهایش پس هم و دارای دمچه دراز و بیضی است. گل هایش پروانه شکل، سفید، گلابی، بنفش، زرد و سفید،زرد، سبز و سفید بوده در خوشه ای نرم آویزان است. در ماه های اردیبهشت تا شهریورگل می کند. غلاف لوبیا ۷ تا ۸ سانتیمتر درازی داشته، استوانه ای شکل، راست با رنگ های گوناگون و به شکل کلیه است. در ماه های مرداد تا مهر میرسد. بعضی مؤلفان   لوبیا را گیاهی آمریکایی میدانند که این نکته نیازمند تحقیق بیشتر است. زیرا درباره یژگی های دارویی لوبیا حتی ابن سینا و بیرونی (قرن ۱۰ تا ۱۱ میلادی) مطالبی نوشته اند. از این رو معلوم می شود که نوع جداگانه ای از لوبیا در آسیای میانه و ایران از قدیم ترین دوره ها شناخته شده بوده است.

ترکیب شیمیایی

لوبیا دارای ترکیبات زیر است: بافت های سلولی، نشاسته، پکتین، چربی و پروتئین. آمینو اسیدهای ضروری و غیرضروری هر دو در لوبیا موجودند. در پروتئین لوبیا، آمینو اسیدهای ضروری از جمله والین، لیزین، لوسین و فنیل آلانین و همچنین آمینواسیدهای غیرضروری از جمله گلوتامین، آسپارژین، آرژی نین و سرین وجود دارند. مواد معدنی موجود در لوبیا عبارت اند از: پتاسیم، کلسیم، منیزیم، سدیم، گوگرد، فسفر، کلر، آلومینیوم، باریوم، آهن، ید، کبالت، منگنز، مس، مولیبدن، نیکل، سلنیوم، تیتانیوم و روی. ویتامین های موجود در لوبیا عبارتاند از: کاروتن B2, B6 وC, E, B1 ,P p و.... همچنین ویتامین هایی که در شمشیرک لوبیا موجودند شامل بتار کاروتن C و B15, B6, B2, B1 فلاتسین و بیوتین می باشند. اهمیت اقتصادی. لوبیا از نظر غذایی و دارویی گیاهی پرارزش بوده و برای دام نیز خوراکی مناسب محسوب می شود. لوبیا در خوراک ها به شکل آب پز و یا بریان شده استفاده می شود.غله لوبیا در صنایع کنسروسازی و آشپزی استفاده گسترده ای دارد. علف و پس مانده های کشاورزی آن (علف و کاه) خوراک خوبی برای دام می باشد. در طب سنتی.عصاره غلاف، یا گل های خشک لوبیا برای درمان بیماری های کلیه، مثانه، سیستم قلب و عروق (هیپرتانسیون)، ضعف قلب و التهاب آن، دیابت قندی، روماتیسم و نقرس استفاده می شود. برای درمان بیماری سنگ کیسه صفرا و سنگ کلیه، عصاره گل های لوبیا آمیخته با آب را (۲۰ گرم در ۲۰۰ میلی لیتر آب) مثل چای، دم کرده و به مقدار ۰/۵ استکان روزی ۵ تا ۱۰ بار قبل از غذا میل می کنند. آرد لوبیا برای درمان خارش مرطوب، سوختگی، باد سرخ و زخم های چرک دار، روی پوست پاشیده می شود. از آرد لوبیا ضماد و یا خمیر غلیظ درست کرده، به روی جراحت، خونمردگی و کورک می گذارند. شوربای آرد لوبیا همچنین سوپ لوبیا به عنوان مواد مقوی معده توصیه شده است. جوشانده لوبیای تقریباً رسیده، غلاف، ساقه و پوست خشک شده آن در طب سنتی آلمان داروی مؤثر بیماری های کلیه، آسیت، اکلامپسی ( و بیماری قند (ک. کانت ۱۹۱۳) محسوب می شود. به نوشته ی. پپف (۱۹۷۰) جوشانده غلافهای خشک آن (بدون بذر) به مقدار ۰/۵ استکان، روزی ۳ تا ۵ بار قبل از غذا برای درمان روماتیسم، ورم های کلیه و دیابت قندی استفاده می شود. به عنوان داروی ضد دیابت، آمیخته غلاف لوبیا با برگهای مورد جنگلی، بذر ز غیر و کاه جو کاربرد دارد. در طب کهن. به قول ابومنصور موفق، لوبیا شهوت را برانگیخته، دیورز " را زیاد می کند. لوبیای سرخ تأثیر بیشتری داشته، جنین مرده را از رحم خارج کرده و خونریزی بعد از زایمان را قطع می کند. ابن سینا لوبیا را برای سینه و ریه مفید دانسته است. به توصیه او اگر لوبیا با خردل، فلفل یا سرکه و نمک خورده شود نفخ ایجاد نمی کند. پاک کنندگی داشته و سنگها را تحلیل میبرد. پوست لوبیا (نه غلاف آن) تأثیر مدری دارد. لوبیا، به ویژه سفید آن ایجاد نفخ نموده و دیرهضم می شود. همچنین ماده ای غلیظ تولید می کند که سینه و ریه را نرم ساخته و چاق کننده است. زیاد خوردن آن نیز سبب بدخوابی می شود. در طب معاصر. لوبیا به شکل یک ماده پرهیزی و درمانی استفاده می شود. ثابت شده است که شربت مایعی که از غلاف لوبیا آماده شده غلظت قند را در حیوانات مبتلا به کم خونی ۴۰-۳۰٪ پایین می آورد. این عمل لوبیا (کاهش قند خون) در شرایط بیمارستانی نیز اثبات شده است. استفاده از عصاره و یا شربت لوبیا به کاهش غلظت قند در خون بیماران گرفتار دیابت قندی در عرض ۶ تا ۸ عصاره ی تازه آماده شده به نسبت ۱:۱۰ توصیه می شود.

طرز آماده کردن

۱ - ۲ قاشق سوپخوری غلاف خرد شده و خشک لوبیا را در ۳۰۰ میلی لیتر آب به مدت ۱۵ دقیقه جوشانده و یک تا ۲ قاشق سوپخوری روزی ۴ تا ۵ بار قبل از غذا مصرف می کنند. طبق نظریه دانشمندان بلغارستان مکانیزم اثر کاهنده قند خون در غلاف لوبیا، مشابه عمل انسولین بوده و این مسئله به وجود آرژی نین در ترکیب غلاف لوبیا مربوط است. تأثیر درمانی لوبیا تنها برای شکل های خفیف دیابت قندی ظاهر میگردد ۲ - ۴۰ گرم تنهای خرد شده ی لوبیا را در ۲ استکان آب در ظرف سربسته در حمام آبی به مدت ۴۰ تا ۶۰ دقیقه جوش داده سپس صاف کرده و یک تا ۲ قاشق سوپخوری روزی ۳ تا ۴ بار قبل از غذا میخورند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد