مالاریا ,عفونتی است انگلی در نواحی گرمسیر


مالاریا ,عفونتی است انگلی  در نواحی گرمسیر

مالاریا ,عفونتی است انگلی  در نواحی گرمسیر

 عفونتی است انگلی که بیشتر در نواحی گرمسیر مشاهده می شود. انگل عامل بیماری نوعی پروتوزوآ از گونه پلاسمودیوم می باشد که در چرخهٔ زندگی خود به دو میزبان یکی انسان و دیگری پشه نیاز دارد.  پشه آنوفل عامل انتقال بیماری از فردآلوده به فرد سالم است. زمانی که پشه آلوده فردی را نیش بزند، انگل بهمراه بزاق وارد جریان خون شده و به سلولهای کبد میرسد و در آنجا تکامل مییابد. سپس مجدداً وارد جریان خون شده و در داخل گلبولهای قرمز خون تکثیر می شود. ظرف ۲ تا ۳ روز گلبول مذکور پاره می شود که در همین زمان فرد دچار تب و لرز و تعریق شدید می شود. انگل ها می توانند دوباره وارد گلبول های سالم دیگر شوند و چرخه تکرار می شود. پشه می تواند با گزش چنین فردی، انگل را جابجا کند. عفونت میتواند از طریق تزریق خون نیز منتقل شود. چهار نوع پلاسمودیوم وجود دارد. سه نوع از آنها (پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم فالسیپاروم و پلاسمودیوم اووال) چرخه زندگی ۴۸ ساعته دارند و در مورد نوع چهارم (پلاسمودیوم مالاریا) هر ۷۲ ساعت یکبار چرخهٔ زندگی تکرار می شود.  علائم دیگر بیماران علاوه بر تب و لرز، کم خونی، بزرگی طحال، انسداد عروق کوچک مغز و نارسایی کلیه میباشد. امروزه با وجود داروهایی مثل کلروکویین یا پریماکویین برای درمان بیماران مشکلی وجود ندارد و البته بهتر است افرادی که قصد سفر به مناطق آلوده به مالاریا را دارند چند هفته قبل از سفر مصرف دارو را آغاز کنند. ولی مهمترین راه مبارزه با این بیماری، نابود کردن محیط زندگی پشه و قطع چرخه زندگی انگل میباشد. علی رغم تلاش هایی که سازمان بهداشت جهانی در این زمینه انجام داده است، هنوز مالاریا در مناطقی از افریقا و آسیا شیوع دارد.نشانه‌های بیماری مالاریا مالاریا عامل بسیار شایع تب در کشورهای گرمسیری است. شروع بیماری با خستگی، ضعف، سردرد، درد بدن و تب همراه است که دقیقا شبیه بیماری‌های ویروسی معمولی مثل سرماخوردگی است. تب‌های شدید و دوره‌ای که در برخی موارد به بالای 40 درجه می‌رسد، قبل از شروع درمان در بیماران وجود دارند، به طوری که بیمار هر سه روز یک بار دچار تب شدید و لرز می‌شود که چند ساعت ادامه دارد و سپس بهبودی پیدا می‌کند. این افزایش درجه حرارت در واقع یک مکانیسم دفاعی برای از بین بردن انگل مالاریاست، زیرا در دمای زیاد انگل‌ها کشته می‌شوند. مکانیسم دفاعی دیگر بدن فعال شدن طحال برای به دام انداختن گلبول‌های سرخ آلوده است، به این ترتیب در بیماری مالاریا، طحال بزرگ می شود و با از بین رفتن گلبول‌های سرخ آلوده، بیمار دچار کم‌خونی می‌شود.نکته جالبی در مورد مالاریا وجود دارد و آن این است که در کشورهای آفریقایی، برخی بیماری‌های خونی مثل کم‌خونی داسی‌شکل (که در آن گلبول‌های سرخ به شکل داسی هستند) و تالاسمی شایع‌تر هستند. علت این است که این نوع کم‌خونی ها باعث مقاومت در مقابل نوع کشنده مالاریا می‌شود و بنابراین در طی زمان افرادی که این انواع کم‌خونی را داشته‌اند، بیشتر زنده مانده و زندگی کرده‌اند.مشکل مهمی که در بیماران دچار نوع بدخیم مالاریا (فالسی پاروم) ایجاد می‌شود، این است که گلبول‌های سرخ آلوده، زائده‌ای پیدا می‌کنند که باعث چسبیدن آنها به جدار رگ‌ها و به یکدیگر می‌شود و این موضوع باعث بند آمدن خون در رگ‌ها می‌شود. بسته شدن رگ‌های مغزی در مالاریا که باعث خواب‌آلودگی و کما می‌شود، عارضه مهم و اصلی مالاریای فالسی پاروم است. انگل مالاریا علاوه بر انسداد رگ‌های مغزی باعث بسته شدن رگ‌های جفت در خانم‌های باردار می‌شود و منجر به کوچک ماندن جنین و زیاد شدن مرگ دوران جنینی و نوزادی می‌شود.از عوارض دیگر مالاریا، افت قند خون است که به خصوص در بچه‌ها و خانم‌های باردار ایجاد عارضه و مرگ می‌کند. به خصوص این که در حال حاضر داروی «کینین» که برای درمان مالاریای مقاوم استفاده می‌شود، نیز خود باعث افت قند خون می‌شود. آزمایش خون در بیماری مالاریا بیماری مالاریا با دیدن انگل در لام خون محیطی در آزمایشگاه تشخیص داده می‌شود. لام خون به معنی پخش کردن یک قطره خون روی یک شیشه مستطیلی شکل است که بعد از رنگ‌آمیزی آن را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کنند. وقتی بر اساس علائم، خیلی به بیماری مشکوک باشند، حتی اگر یک بار لام خون منفی بود، باید در روزهای بعد آن را تکرار کنند.درمان بیماری مالاریا در انواع خوش خیم با داروهایی مثل «کلروکین» طی یک دوره چند روزه انجام می‌شود. متاسفانه در حال حاضر انواع بدخیم مالاریا به بسیاری از داروها مقاوم هستند؛ البته داروهایی مثل «آرتزونات» و «مفلوکین» برای درمان این دسته از بیماران به بازار آمده است.دانشمندان، خون را به کام پشه‌ها زهر می‌کنند بیوشیمی‌دانان دانشگاه آریزونا در تلاش برای کنترل بیماری مالاریا دریافته‌اند در صورتی که پروتئین‌های خاص در خون مختل شوند، پشه‌ها پس از خوردن خون، خیلی زود می‌میرند. دانشمندان از مدت‌ها قبل برای محدود کردن دامنه بیماری مالاریا، راه‌های مختلفی را امتحان کرده بودند و این بار توانستند راه‌حلی ژنتیکی پیدا کنند که توانایی پشه‌ها برای هضم خون را متوقف می‌کند. محققان در پژوهش خود یک فرآیند سلولی موسوم به «انتقال وزیکول» را که پشه‌ها با آن به آزادسازی آنزیم‌های هاضم در روده می‌پردازند، مسدود کردند. این امر باعث شد که این حشره طی دو روز پس از خوردن خون، بمیرد. دانشمندان این دستاورد را فوق‌العاده خوانده‌اند، چرا که در این مرحله می‌توان از انتقال بیماری به نفر بعدی جلوگیری کرد. این محققان پیش از این دریافته بودند که فرآیند خونخواری، چالش متابولیکی بزرگی برای پشه‌های ماده محسوب می‌شود. به گفته این دانشمندان، تنها پشه‌های ماده هستند که از خون انسان و حیوان تغذیه می‌کنند چرا که برای فرآیند تولیدمثل به پروتئین فراوان نیاز دارند. بنابر پژوهش‌های پیشین، در صورتی که پشه ماده به میزان لازم منبع غذایی پیدا کرده و در این میان کشته نشود، می‌تواند تا سه هفته زندگی کرده و بیش از 500 تخم تولید کند. این پژوهش مسلما می‌تواند ابزاری موثر برای کم کردن جمعیت پشه‌ها باشد. محققان در حال حاضر در حال بررسی راه‌های انتقال این بمب ژنتیکی به پشه‌های دیگر هستند. در صورتی که این پژوهشگران بتوانند این نسخه را در یک مولکول با قابلیت افشاندن یا به شکل قرص قرار دهند، وعده غذایی پشه‌ها، آخرین وعده آن‌ها خواهد بود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد