مراقبت های پرستاری در اسکیزوفرنیک


مراقبت های  پرستاری  در اسکیزوفرنیک

مراقبت های  پرستاری  در اسکیزوفرنیک 

 پرسنل پرستاری نقش مهمی در بهبود بیماران اسکیزوفرنیک دارند و بهبودی زمانی حاصل می شود که انها دلیل رفتارهای بیمار را بدانند و نگرشی مثبت و امیدوارکننده ای در جهت بهبودی او داشته باشند و بدانند که بیماران اسکیزوفرنیک نیازمند کمک هستند. وقتی پرستاران از ترسی که زیربنای گوشه گیری بیمار است مطلع باشند سعی می کنند تا با بیمار تماس برقرار کرده و حمایت عاطفی لازم را از او به عمل آورند.  اولین قدم در طرح و برنامه ریزی پرستاری شکستن دفاع بیمار و اقدام به کاهش آنها به وسیله هر تماس و آشنا کردن بیمار با حقایق می باشد. در فرصت های ممکن باید به بیماران اجازه داد تا به قسمت های مختلفبیمارستان که در آنجا فعالیت های هنری مثل موسیقی، فیلم و... اجرا می شود، بروند. این عمل باعث افزایش حرکات و تحریک احساسات مخصوص و عکس العمل های احساسی و ادراکی آنها می گردد.  پرستار باید بیماران را به تدریج برای شرکت در فعالیت های گروهی تشویق کند، مورد دیگری که روان پرستار باید در مورد آن با بیمار کارکند تقویت تصویری است که بیمار از خودش دارد. بیمار اسکیزوفرنیک در مورد احساسش از خودش دچار اختلال است. این که موجب شویم. او درباره خود و بدن خود احساس خوبی داشته باشد یکی از اهداف کسانی است که با بیمار کار میکنند.  بیمار اسکیزوفرنیک در ارتباطش با مردم دچار اشکال است، بنابراین یکی از نقش های پرستار سعی در تقویت روابط انسانی بیمار می باشد. پرستار باید از قرار دادن خود در موقعیت هایی که نشانگر ترسی از بیمار است اجتناب کند. اگر می ترسد باید به ترسی خود معترف باشد. مثلاً اگر بیماران کاری میکنند که پرستار جرات رفتن به اتاق آنان را نکند و اگر از انجام این کار می ترسد، نباید این کار را انجام دهد.  همچنین پرستار نبایستی خودش را به بیمار مظنون و پارانوئید تحمیل کند (چه از نظر کلامی و چه از نظر فیزیکی)، هر چقدر کمتر با بیمار صحبت شود تعبیرهای نادرست بیمار نیز کمتر میگردد. فقط لازم است که بیمار بداند پرستار در موقع نیاز او در دسترس می باشد. بسیار مهم است که پرستار در برخورد با این بیماران صادقی و راستگو باشد.  بیماران اسکیزوفرنیک احتیاج مداوم به مورد قبول واقع شدن، علاقه و تشویق دارند. هر موقعیت تازه در ارتباط انسانی باعث کاهش نگرانی و احساس گناه در بیمار شده و «عزت نفس» بیمار را افزایش می دهد. علاوه براین، بیمار آسانتر می تواند با حقیقت روبرو شده و ان را قبول نماید.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد