مروری بر اختلال شخصیت اسکیزوئید (Schizoid Personality Disorder)


مروری بر اختلال شخصیت اسکیزوئید (Schizoid Personality Disorder)

مروری بر اختلال شخصیت اسکیزوئید (Schizoid Personality Disorder)

 کلیات بارزترین ویژگی شخصیت اسکیزوئید ناتوانی برای برقراری رابطهاجتماعی است. این افراد همیشه در حضور دیگران، مگر افراد خیلی نزدیک خود، احساس ناراحتی کرده و نمیدانند چگونه نسبت به آنها واکنش نشان هند، اختلالات اسکیزوئید ممکن است ۷/۵ درصد کلی جمعیت را تحت تائید قرار دهند. شیوع این اختلال در مردان احتمالاً دو برابر زنان است. این افراد مشاغلی را انتخاب میکنند که حداقل تماسی را با دیگران ایجاب میکند. بسیاری از آنها کار شبانه را به کار روزانه ترجیح میدهند.خصوصیات بالینی افراد اسکیزوئید فقدان توانایی برای تجربه احساسات گرم و عمیقی نشان میدهند؛ در نتیجه نمی توانند با دیگران رابطه برقرار کنند. نسبت به تعریف و تمجید، انتقاد یا احساسات دیگران حساسیت ندارند، از خصوصیات وابسته به بیماری آنها می توان از خیالی پردازی مفرط، ابهام در زمینه اهداف، و بلا تصمیمی و تردید در مورد اعمالشان نام برد. چنانکه انتظار میرود، افرادی فاقد حسی درک شوخی، سرد و بی علاقه نسبت به انسانها هستند. از نظر جنسی بیشتر خیالپردازند و فعالیت جنسی واقعی در آنها مدتها به تعویق میافتد. این افراد نمی توانند خشم خود را مستقیماً ابراز نمایند. برای دیگران ارزش چندانی قائل نیستند و راه زندگیخود را به تنهایی طی میکنند.سیر، پیش آگهی، درمان و مراقبت های پرستاری شروع این اختلال معمولاً در کودکی است و مثل تمام موارد اختلال شخصیت، سابقه طولانی دارد ولی لزوماً تمام عمر دوام پیدا نمیکند. نسبت بیمارانی که بالاخره به اسکیزوفرنی مبتلا میگردند معلوم نیست. درمان این اختلال روان درمانی است و از نظر دارو درمانی، مقادیر کم داروهای ضدافسردگی، ضد جنون و محرکهای روان در بعضی از بیماران مفید بوده است. پرستار باید از طرفی به نیاز شخصی اسکیزوئید برای تماسی انسانی آگاه باشد و از طرف دیگر به احتیاج آنها برای حفظ یک فاصله احترام آمیزتوجه نشان دهد و در این مورد همیشه باید یک تعادلی بسیار ظریف را حفظ کند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد