معاینه و ضعیت روانی بیماران افسرده


معاینه و ضعیت روانی بیماران افسرده

معاینه و ضعیت روانی بیماران افسرده

 از نظر خلقی، عاطفه و احساسات؛ افسردگی علامت اساسی در این اختلال است. هر چند تقریباً ۵۰ درصد بیماران ممکن است منکر احساس افسردگی شده یا از نظر معاینه کننده چندان افسرده به نظر نرسند. از نظر گفتار، بسیاری از بیماران افسرده به کندی صحبت میکنند و حجم صحبت آنها کم است. به سؤالات با پاسخ های یک کلمه ای و تأخیر طولانی پاسخ میدهند. از نظر ادراک، افسرده های پسیکوتیک دچار هذیان و توهم هستند. هذیان ها ممکن است هماهنگ با خلق (متناسب با خلق افسرده) یا ناهماهنگ با خلق (نامتناسب با خلق افسرده) باشند، هذیان های هماهنگ با خلقی مشتملند بر احساس گناه، بی ارزشی، فقر، شکست، ظالم، ستم، و بیماری های جسمی مهلک مثل سرطان و «پوسیدگی» مغز هذیان های ناهماهنگ با خلقی شامل مایه های خود بزرگ بینی و داشتن قدرت، معلومات و ارزشی فوق العاده است. از نظر تفکر، برداشت منفی از دنیا و حاشیه پردازی ممکن است دیده شود. از نظر شناختی، ۵۰ تا ۷۵ درصد این بیماران دچار اختلال شناختی هستند که دمانسی کاذب افسردگی نامیده می شود. بینش این افراد نسبت به بیماری خود بسیار افراطی است و معمولاً قانع کردن آنها به پذیرفتن این که بهبود خواهند یافت بسیار مشکل است. اکثر بیماران افسرده واقف به زمان، مکان و شخصی هستند. میزان اعتماد به نفس این بیماران اندک است، زیرا تاکید مفرط بر حداقل ابراز سلامتی و بهبودی دارند. لذا باید از افراد دیگر در مورد بهبودی علائم این بیماران پرسش نمود. اکثر بیماران افسرده فاقد انرژی کافی برای خودکشی هستند ولی تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد بیماران افسرده موفق به خودکشی شدهو حدود دو سوم آنها به خودکشی میاندیشند. برای ارزیابی عینی افسردگی چندین مقیاسی وجود دارد که عبارتند از زونگ (Zung)، راسکین (Hamilton) glala (Raskin)

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد