موسیر و خواص اشتهاآور آن


موسیر و خواص اشتهاآور آن

موسیر و خواص اشتهاآور آن

 

موسیر

خواص اشتهاآور قابل ملاحظه ای دارد و از سوی دیگر چون خواب اور است  برای غذای شب اشخاصیکه دچار بی خوابی هستندتجویز شده است. موسیر را مثل پیاز می کارند. کشت آن آسان و نگهداری آن هم آسان - در ایران، اغلب آن را خشک میکنند و وقتی احتیاج پیدا کردند، آن را . .خیس کرده و با ماست مصرف می کنند بسیاری از فرهنگ های قدیمی فرنگی نام موسیر را به اشتباه منسوب به شهری می کنند که معروف به آسکالون در فلسطین بوده است، و عقیده داشته اند که موسیر ابتدا از آن شهر بوده و از آنجا به نقاط دیگر عالم پراکنده شده است. این اشتباه از پلین گیاه شناسی معروف روم قدیم شروع شده است که او به نقل قول از تئوفراست گفته است موسیر منسوب به  شهر اسکالون است این گفته هم که جنگجویان صلیبی موسیر را از شهر اسکالون به اروپا آوردند درست نیست، زیرا در زمان شارلمانی که پیش از جنگجویان صلیبی میزیست، موسیر در باغهای سلطنتی کاشته می شد و نامی که به فرانسه به آن داده بودند به معنی چیزی بین شیر و پیاز بود در حقیقت، موسیر به حالت وحشی نه در فلسطین و نه در جای دیگر پیدا نشده است و کشت آن از قرنها قبل و شاید از قرن اول میلادی معمول شده است و اکنون بیش از دو هزار سال است که آن را می کارند. موسیر شبیه به سیر و پیاز است ولی سیر و پیاز نیست، چون بر خلاف پیاز گلهای آن تخم نمی دهد و دارای پیازچه های زیادی می شود. سیر نیست، زیرا بوی آن مطبوع است و برعکس سیر زیاد سخت نیست، لطیف و نرم است و زود کوبیده و له می شود موسیر گونه های بسیار دارد که بهترین آن رنگ قرمز مسی دارد که آن را خشک میکنند و می سایند و در ادویهٔ طباخی وارد می کنند. گرد موسیر به غذاها بویژه به سس های بی مزه، طعم خوبی می دهد. از دو هزار سال پیش، یعنی از ظهور حضرت مسیح به این طرف، یونانیان و رومیان موسیر را در اغذیهٔ خود مصرف می کردند. چنانچه دیوکلس و آتنه در گفته های خود از موسیر نام می برند. اوید در کتاب خود موسیر را به مثابه ادویه ای که قوهٔ باه را تقویت می کند نام برده است موسیر در دوران قرون وسطا و دورهٔ رنسانس در فرانسه به گیاهی معروف شده بود که معده را تقویت می کند و به عمل گوارش کمک ذ می کند و سنگ و شن کلیه را دفع میسازد. پزشکان مکتب سالرن موسیر را بیشتر جزو ادویهٔ معطر برای غذا میدانستند و چندان به خواص دارویی آن توجه نداشتند و عقیده داشتند. که موسیر اشتها را زیاد می کند، عملی هضم را آسان کرده و دفع عرق را افزایش میدهد و در حقیقت سموم خون را از بدن خارج میکند.در قرن چهاردهم تایلوان در کتاب طباخی خود که دربارهٔ غذاهای  گوشتی نوشته است گرد موسیر را درس و انواع غذاهای گوشتی وارد  کرده است لوری که در قرن هیجدهم میزیست، و از پزشکانی بود که در رشتهٔ طب و بهداشت غذایی تخصصی داشت، موسیر را اشتهاآور دانسته و مصرف آن را برای دفع سنگ کیسهٔ صفرا و کلیه و مثانه و باز شدن ادرار مفید دانسته است او مصرف موسیر را در مواقعی که هوا اختلال دارد و اشتها کم می شود برای مبارزه با اختلال هوا و تحریک اشتها توصیه می کرده است. برخی از نویسندگان هم در حساسیت موسیر عقیده دارند که مصرف آن حرارت بدن را زیاد میکند و عطش را افزایش میدهد و موجب تولید سر درد می شود

موسیر در طباخی

امروز، موسیر گیاهی است که در ردیف ادویهٔ غذایی جا گرفته است و اهمیت بسیاری برای خود جلب کرده است تا با مصرف آن طعم اغذیه را لذیذ کند. موسیر در اغذیه موجب تقویت معده می شود و عمل هضم آن را آسان می کند. آشپزهای ماهر فرانسوی از موسیر برای لذیذ کردن ماهی هایی که بیمزه هستند استفاده می کنند بویژه ماهی قزل آلا را با آن تهیه می کنند استادان آشپزی فرانسوی موسیر را برای سس های غذا بویژه برای گوشت خرگوش و دلمهٔ گوجه فرنگی و بادمجان به کار میبرند. در آشپزخانه خانم های کدبانو، موسیر مقام والایی دارد و خانم های فهمیده گرد موسیر را در سالاد سیب زمینی و همچنین در سرکهٔ سالادهای سبزی میریزند و به این ترتیب طعم و مزهٔ ویژه ای به سالاده میدهند  که همه آن را دوست دارند موسیر در عین حال که معده را تقویت میکند خواص اشتها آور نیز دارد که با رنگ قرمز مسی خود طعم مخصوصی به غذاها میدهد و سسهای بیمزه را مطبوع و لذیذ میسازد

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد