ناتوانی جنسی با منشأ شریانی


ناتوانی جنسی با منشأ شریانی

ناتوانی جنسی با منشأ شریانی

  سابقه بیماری های عروقی همانند لنگیدن متناوب و تغییرات آتروفیک اندام ها، سرنخ های عمده جهت درگیری احتمالی شریانی میباشد. باید در معاینه بیمار نبض های شریان کاروتید، براکیال، فمورال و شریان دورسال آلت لمس شود.اندازه گیری فشارخون آلت و نسبت فشارخون سیستولیک شریان آلت به فشار سیستولیک شریان براکیال، که به عنوان اندکس فشار آلتی براکیال بیان می شود،(penile-brachal index  انجام می شود اندکس  PBI  زیر ۰/۶  قویا مطرح کننده وجود ناتوانی جنسی با منشا شریانی است. PBI را می توان با استفاده از داپلر نیز، تعیین کرد. ارزیابی عملکرد شریان های آلت را میتوان با تزریق مواد وازواکتیو داخل جسم غاری انجام داد. آنژیوگرافی شریان های پودند ال یا ایلیاک داخلی در موارد انتخابی ترومای لگن یا در جوانی که مشکوک به بیماری شریانی ایزوله هستند، اندیکاسیون دارد.درمان ناتوانی جنسی شریانی ۱) جراحی، ۲) داروی خوراکیSildenafil، (۳) تزریق داروی داخل جسم غاری، ۴) استفاده از داروی داخل پیشابراهی آلپروستادیل، ۵) استفاده از پروتزهای آلت درمان جراحی در مورد بیمارانی که بیماری شدید شریانی دارند شامل برقراری مجدد جریان خون شریانی (revascularisiation) یا نصب پروتزهای آلت میباشد. وارد کردن دارو از راه پیشابراه نیز در رفع اختلال نعوظ مؤثر بوده است. آلپروستادیل (MUSE) پس از ورود از راه پیشابراه، سریعا توسط مخاط جذب به طور موضعی عمل می کند. شایعترین عوارض دردالت، سوزش یا درد پیشابراه می باشد. کنتراندیکاسیونهای آن عبارتند از: ۱) در صورتی که شریک جنسی حامله باشد (باید در این حالت از کاندوم استفاده نمود)، ۲) آلت ملتهب یا وجود اختلال، بیماری پیشابراه و ۳) بیمارانی که مستعد ایجاد پریاپیسم میباشند مثل SCA، ترمبوسیتوپنی، پلی سیتمی و میلوم متعدد. تزریق مواد وازکتیو داخل جسم غاری، روش جایگزین جراحی میباشد. این مواد شامل پاپاورین به تنهایی، یا همراه فنتولامین، فنوکسی بنزامین و پروستاگلاندین E1 میباشد که باعث اتساع طولانی شریان ها و واردآمدن فشار طولانی بر وریدها می شوند. تزریقات مکرر می تواند وضعیت همودینامیک آلت را بهبود داده و پس از درمان کوتاه مدت،برخی بیماران بدون تزریق قادر به ایجاد نعوظ مناسب شده اند. عوارض آن شامل اکیموز محل تزریق، گیجی گذرا یا افت فشار خون، پارستزی، فقدان انزال، پریاپیسم نعوظ دردناک، عفونت، افزایش آنزیم های کبدی و فیبروز است و در این میان پریاپیسم مهمترین عارضه است. در صورت ایجاد پریاپیسم، میتوان آن را به کمک تخلیه یا تزریق مواد آدرنرژیک به داخل جسم غاری درمان کرد. در بیمارانی که به درمان فوق پاسخ ندهند، پروتز آلت توصیه می شود. در بیماران دچار بیماری شریانی موضعی، جراحیعروق توصیه می شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد