نظریه ی طب سنتی در مورد گزیدگی زنبور


نظریه ی طب سنتی در مورد گزیدگی زنبور

نظریه ی طب سنتی در مورد گزیدگی زنبور 

گزیدگی زنبور از نظر طب جدید

معمولاً نیش زنبور چیزی از تحریک موضعی ایجاد نمیکند. اما گاه کودک ممکن است بر اثر نیش یک زنبور یا سنجاقک آنقدر مسموم شود که بیماری عمومی مانند آدم (انژیونوروتیک) گرفتار آید. گاهی کودکان نسبت به نیش زنبور فوق العاده حساسیت و آلرژی دارند و چنان عکس العمل شدیدی به آن نشان میدهند که درمان فوری مسمومیت برای نجات جان آنها لازم است.

علائم:

معمولاً ورم موضعی گرم، سرخ، خارش کننده و دردناک است اما اگر دیده شد که فقط یک نیش زنبور کودک را به تنگی نفس انداخت. باید فوراً او را به پزشک نشان داد تا به بیمارستان رساند زیرا ممکن است کودک دچار شوک آنافلاکتیک شود.

درمان:

برای نیش های معمولی گذاشتن پارچه آغشته به سولفات منیزی غلیظ زهر را بیرون میکشد و ورم را برطرف میکند. بین این کار که باید تکرار شود مالیدن یک داروی مسکن برای رفع سوزش و خارش کافی است. برای رفع سوزش و خارش بهتر از آبلیمو داروئی مؤثر و ضد سم وجود ندارد.

درمان از نظر طب قدیم:

زنبور چندین نوع است. بدترین آنها آنست که بر حیوانات مرده نشسته باشد و اگر از گزیدنش درد شدید سخت و آماس پدید آید. و گاهی کهیر و شرا در همه تن حادث شود. برای علاج آن سیر کوبیده ضماد نمائید یا تخم بالنگو کوبیده با سرکه مخلوط نموده و گرماگرم صماد نمائید فوراً درد ساکت می شود.

برای زنبور و عقرب گزیدگی کمپرس با نفت سودمند میباشد و در بعضی اوقات اثرات مسمومیت را بکلی از بین میبرد. نویسنده بهترین ضد سم را که بارها تجربه نموده خوردن یک استکان کوچک آبلیمو است که اثر آنی دارد شما هم میتوانید عمل و تجربه کنید.


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد