نقش خانواده در تأمین بهداشت روانی


نقش خانواده در تأمین بهداشت روانی

نقش خانواده در تأمین بهداشت روانی

 بی شک خانواده در تأمین بهداشت روانی و پیشگیری از آشفتگی های رفتاری نقش عمده ای دارد. تأمین محیط سالم خانوادگی نقش مهمی در پیشگیری از بیماریهای روانی داشته و نه تنها پدر و مادر، بلکه افراد دیگری که در خانواده با کودک سروکار دارند در رشد و نمو روانی کودک مؤثر خواهند بود، روانشناسان معتقدند که محیط زندگی کودک، اشخاصی که در اطرافش هستند، طرز رفتار بزرگترها با کودک و یکدیگر، وضع اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، و مذهبی هریک به نوبه خود اثراتی در روحیه کودک به جای میگذارند، اگر کودک در خانواده ای که محیط متشنج و آشفته دارد و در تمام مدت افراد خانواده به یکدیگر پرخاش میکنند، زندگی کند. او نیز این حالات را خواه ناخواه کسب خواهد کرد.عدم علاقه و توجه نسبت به کودک، بی اعتنایی به احتیاجات خاصی او، عدم راهنمایی واقعی و صحیح، رفتار تحقیرآمیز، تمجید و تحسین بیش از حد، حمایت و محبت بیش از حد، ظلم و تبعیض، بدقولی، سرزنش و ملامت، و اعمالی نظیر ان عواملی یک حالت خشم و اضطراب دائمی و عمیق در کودک به وجود آورد که پایه و اساس بسیاری از حالات و رفتار و تمایلات عصبی را تشکیل میدهد.

پیشگیری از بیماری های روانی

به کلیه تدابیر و فعالیت هایی که از پیدایش و افزایش بیماری های عصبی و روانی در جامعه جلوگیری میکند پیشگیری اطلاق می شود، سه نوع پیشگیری وجود دارد که در مورد هر یک صحبت میکنیم.پیشگیری نوع اولپیشگیری نوع اول در سطح جامعه عمل میکند و شامل «بهبود محیطزیست اجتماعی» و ارتقاء رفاه جسمی، عاطفی و اجتماعی همه مردم است. این کار در برگیرنده اقدام در جهت بهبود شرایط زندگی و افزایش منابع بهداشتی و بهزیستی در جامعه می باشد.پیشگیری نوع دومپیشگیری نوع دوم شامل تشخیص زودرس بیماری های روانی و اختلالات اجتماعی و عاطفی است که از طریق برنامه های غربال گری را مدارس، کارخانجات، مراکز تفریحی، و ... همراه با تدارک امکانات درمانی و کارسازی منابع جامعه میباشد. از این لحاظ خدمات بهداشتی «خانواده نگر» نقش بسیار مهمی دارند. «مشاوره روانی» یا «کار موردی» روشی است که در واحدهای خدمات بهداشت خانواده فراوان به کار گرفته می شود.پیشگیری نوع سومپیشگیری نوع سوم در پی کاهش مدت بیماری روانی است و به این ترتیب تنش هایی را که در خانواده و جامعه به وجود می ایند کاهش میدهد. در این نوع پیشگیری سعی بر این است که با ایجاد امکاناتی خاصی، بیمار هر چه سریعتر به جامعه بازگردد و فعالیت های اجتماعی خود را به طور نسبی یا کامل از سر بگیرد، به طور خلاصه هدف نهایی سطوح پیشگیری جلوگیری از فروریختگی و گسیختگی روانی است.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد