نقش هموگلوبین خون چیست؟؟


 نقش هموگلوبین خون چیست؟؟

 نقش هموگلوبین خون  چیست؟؟

 یک ترکیب پروتئینی می باشد که در ساختمان آن آهن وجود دارد. وظیفه اصلی آن حمل اکسیژن از ریه به بافت های بدن می باشد. هر ۱۰۰ میلی لیتر از خون حاوی ۱۴ تا ۱۵ گرم از این ماده است.  اصولاً زنان و کودکان مقدار کمتری هموگلوبین نسبت به مردان دارا هستند ولی اگر کاهش این ماده از حدی تجاوز کند باعث نوعی کم خونی می شود. در خون انسان بالغ قسمت اعظم هموگلوبین از نوع A می باشد و مقدار جزئی از انواع وA وF نیز یافت می شود. این هموگلوبینها از نظر ساختمانی تا اندازه ای با هم تفاوت دارند.  هموگلوبین F هموگلوبین غالب و اصلی در خون جنین میباشد. بعد از تولد به تدریج از غلظت این هموگلوبین کاسته و به غلظت هموگلوبین A افزوده میشود. ممکن است ترکیب طبیعی انواع هموگلوبین در فردی بهم بخورد و یا اینکه نوعی از هموگلوبین غیرطبیعی در جریان خون زیاد شود. (مثلاً هموگلوبین S در بیماری کم خونی داسی شکل) که همهٔ اینها باعث کم خونی و عوارض دیگر در فرد می شود. تالاسمی بیماری دیگر ناشی از نقص در  ساختمان هموگلوبین است

نقش مولکول هموگلوبین

هموگلوبین به علت داشتن آهن که در حالت احیا شده می‌باشد، می‌تواند با اکسیژن و دی‌اکسید کربن ترکیب شده و به ترتیب اکسی هموگلوبین (oxyhemoglobin) و کربو آمینو هموگلوبین (carbaminohemoglobinn) تشکیل دهد. با توجه به بالابودن فشار اکسیژن در ریه‌ها ، اکسی هموگلوبین در ریه‌ها تشکیل شده و پس از رسیدن به بافتها ، اکسیژن جدا شده و دی‌اکسید کربن CO2 به آن متصل می‌گردد.به این ترتیب امکان حمل اکسیژن از ریه‌ها به بافتها و دی‌اکسیدکربن از بافتها به ریه‌ها امکان‌پذیر می‌گردد. از طرف دیگر سطح بسیار زیاد گویچه‌های قرمز نسبت به حجم آنها (به علت داشتن شکل مقعرالطرفین) سبب تسریع و تسهیل اشباع هموگلوبین با اکسیژن در ریه‌ها می‌شود. علاوه بر انتقال اکسیژن توسط هموگلوبین ، این مولکول عمل دیگری نیز انجام می‌دهد و آن عبارت از تثبیت فشار اکسیژن در بافتها است.

تخریب هموگلوبین

عمر گویچه‌های قرمز خون حدود 120 روز می‌باشد و پس از پایان این مدت بوسیله ماکروفاژها در طحال ، کبد و مغز استخوان فاگوسیته می‌شوند. پس از فاگوسیته شدن گویچه قرمز ، بخش پروتئینی هموگلوبین به اسیدهای آمینه تجزیه می‌شود و آهن آزاد شده به پروتئینها متصل شده و به صورت هموسیدرین یا فریتین در داخل آنها ذخیره می‌شود و در مواقع لازم پس از حمل به مغز استخوان ، برای سنتز هموگلوبین جدید مورد استفاده قرار می‌گیرد. پورفیرین به بیلی‌روبین تبدیل و پس از حمل به کبد به صورت محلول در آمده و همراه صفرا دفع می‌گردد.تحت شرایط ویژه‌ای نظیر قرار گیری در محلولهای هیپوتونیک و یا تحت تاثیر موادی مانند سم مار ، هموگلوبین از درون گویچه‌های قرمز خارج می‌گردد که این حالت را همولیز (hemolysis) می‌نامند. هموگلوبین ، پس از همولیز ، سرنوشتی مانند هموگلوبین گویچه‌های قرمز فاگوسیته شده پیدا می‌کند. به همین دلیل ، درصورتی که همولیز به حدی باشد که کبد قادر به دفع همه بیلی‌روبین تشکیل شده نباشد، یرقان پدید می‌آید که با توجه به علت پیدایش آن ، یرقان همولیتیک نامیده می‌شود.  

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد