نوشیدن اب به منظور درمان بیماری


نوشیدن اب به منظور درمان بیماری

نوشیدن آب به منظور درمان بیماری

 موارد استفاده: تب؛ رماتیسم؛ آرتروز؛ یبوست؛ سرماخوردگی؛ سنگ کیسهٔ صفراء اودم (تجمع آب در نسوج)؛ عوارض گوارشی؛ دردهای عضلانی؛ اعتیاد الکلیسم؛ و اعتیاد به دارو.تب: با نوشیدن ۱ تا ۱/۵ لیتر آب سرد (حدود ۴ درجه) تب در ظرف ده دقیقه در حدود یک تا یک و نیم درجه کاهش می یابد. آب سرد علاوه بر کاهش تب، خون را نیز رقیق می سازد، کلیه ها را تحریک می کند، و فعالیت پوست را بالا میبرد تا سمومی که موجب بروز تب شده اند از طریق آن دفع شوند. به همین دلیل بیماران تب دار باید در طول روز آب بیشتری مصرف کنند. دیابت: بیماران دیابتی باید در طول روز ۶ تا ۸ لیوان آب بنوشند تا قندهای تجزیه نشده از طریق پوست و کلیه ها دفع شوندرماتیسم و آرتروز: نوشیدن آب، چون موجب دفع مواد سمی و اسیداوریک می شود و فعالیت پوست و کلیه ها را افزایش می دهد، در موارد آرتروز و رماتیسم بهترین درمانگر است یبوست: برای دفع یبوست باید پیش از صرف صبحانه ۲ لیوان اب سرد نوشیده شود سرماخوردگی:تجربیات انسانها و نیز علم پزشکی ثابت کرده است کهبلافاصله پس از احساس علائم سرماخوردگی و نیز پس از بروز آن، صرف مایعات خنک (در حد دمای داخل اتاق) و نیز دم کردهٔ گیاهی به مقدار زیاد، برای پاکسازی جسم از سمومات بسیار مفید است و مقاومت بدن را افزایش می دهدسنگ کیسهٔ صفرا:مصرف ۸ تا ۱۰ لیوان آب در روز سنگ کیسهٔ صفرا را حل وکبد را پاک می کنداودم (تجمع اب در نسوج): در موارد تورم بدن خصوصا ورم پاها باید روزانه چند لیتر آب خالص مصرف شود؛ البته فقط صبح و شب، و در مواقع دیگر مصرف آب صحیح نیست. چنانچه در طول روز تشنگی عارض شود باید جرعه جرعه ان را رفع کرد مشکلات گوارشی: آب سرد وضع گوارشی را تحریک می کند؛ اما در موارد کاستریت های مزمن یا سوزش معده و کلیت روده بهتر است فقط مایعات گرم مصرف شود.اعتیاد به سیگار، الکل و داروهای شیمیایی: در همهٔ این موارد نوشیدن آب بهئ دفع سموم کمک می کند. کسانی که بنابر تجویز پزشک مجبورند آنتی بیوتیک مصرف کنند، خصوصاً در شکل قرص، باید مرتباً ماست و دوغ بخورند، زیرا از این طریق فلورهای طبیعی روده از نو ساخته و باکتریهای فاسد روده خنثی میشوند.نیاز به آب هنگام ورزش:هنگام فعالیتهای ورزشی، نوشیدن آب نقش مهمی بازی می کند. برای ورزشکاران مقدار مصرف آب هنگام فعالیت باید بیشتر از مواقع معمولی باشد (خصوصاً موقع مسابقات). هنگام ورزش حدود دو تا سه درصد از آب بدن از دست میرود. با رساندن آب کافی به بدن از انقباض عروق و خستگی عضلات جلوگیری می شود. پزشکان مخصوص ورزشکاران به این نتیجه رسیده اند که حدود ده روز طول میکشد تا بدن بتواند نمک از دست رفتهٔ مورد نیاز را تأمین کند و به همین دلیل به ورزشکاران توصیه میکنند پیش و بعد از ورزش و در فواصل استراحت به مقدار کافی آب بنوشند و حتی مقداری نمک (نصف قاشق مرباخوری در یک لیتر آب و یا دو تا ۳ عدد قرص نمک) به آب مورد مصرف اضافه کنند. از این طریق کمبود نمک که در اثر تعرق عارض شده است، جبران و خصوصاً در فصل گرما که امکان گرمازدگی وجود دارد، از بروز این حالت جلوگیری میشود. بنابر عقیدهٔ پزشکان با تجربه در امر ورزش، با رساندن آب و نمک به بدن حتی ترشح آدرنالین نیز بالا میرود. برای موفقیت بیشتر هنگام ورزش بهتر است یک نوشیدنی اسید دار مثل آب گوجه فرنگی نوشیده شود. از مصرف داروهای ضد سوزش معده باید اجتناب کرد، زیرا امکان گرفتگی عضلات وجود دارد. علاوه بر مصرف آب و نمک، استفاده از نوشابه های کالیوم دار، سوپ سبزیجات و دم کردهٔ گیاهی نیز توصیه می شود. دم کردهٔ بابونه از بروز انقباضات معده جلوگیری میکند. دم کردهٔ زیزفون آرامش بخش است. خصوصاً شب قبل از انجام مسابقات). دم کردهٔ نعناع محرک و مفرح است و می توان آن را قبل و بعد از ورزش و در فواصل آن به صورت خنک شده نیز مصرف کرد. مصرف فلفل قرمز به مقدار بسیار کم، انرژی زاست. اگر ورزشکاران گرفتار مشکلات هضم در معده هستند، باید به دم کردهٔ داغ بابونه و نعناع و زیزفون چند هستهٔ فلفل آرد شده اضافه کنند و بنوشند. برای کسب انرژی نیز می توان هستهٔ فلفل آرد شده را (در حدود یک چهارم قاشق چایخوری) به یک لیوان آب گریپ فورت تازه اضافه و مصرف کرد.

ضرورت خوردن آب برای نوزادان و مادران

سؤال همیشگی این است که آیا نوزادان نسبت به بزرگسالان به آب خالص تری نیاز دارند؟ بله، حتماً؛ بچه ها مستعد از دست دادن آب هستند و نیاز به آبی دارند که تقریباً فاقد هرگونه مواد معدنی یا شبه فلزات باشد. از آنجا که عموم نوزادان اکثر اوقات گرفتار عوارض معده و روده هستند، لازم است آب خوردنی آنان دارای باکتری کمتر و فاقد مواد سمی باشد. در هفته های اول تولد باید به کلیه های نوزادان کمک شود تا در مسیر یک فعالیت طبیعی قرار گیرند. آب تازه و خالص برای تحریک فعالیت کلیه ها بسیار ضروری است. علاوه بر آن به دفع عرق نیز کمک می کند و دمای بدن را متعادل نگه می دارد. وقتی انسان در مناطقی زندگی میکند که آب آشامیدنی حاوی شبه فلزات و یا مواد معدنی سنگین و یا دارای آلودگی است، برای نوزادان باید حتماً از آب معدنی استفاده کند. پس از آن که نوزادان کمی بزرگ تر شدند، می توانند از همان آب آشامیدنی بزرگترها استفاده کنند (غیر از مواقع بیماری). در صورت بروز مشکلات روده و معده باید مجدداً به آب معدنی رو آورده شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد