هر آنچه که  درباره دستگاه تنفس نمی دانید ….؟؟


 هر آنچه که  درباره دستگاه تنفس نمی دانید ….؟؟

 هر آنچه که  درباره دستگاه تنفس نمی دانید ....؟؟

  که شامل بینی گرم و مرطوب کردن و تصفیه هوای استنشاقی در هنگام دم می باشد و همینطور تشخیص بوهای مختلف را مقدور می سازد.سیب آدم: غضروفی بزرگ به نام غضروف تیروئید که روی جعبه صوتی را میپوشاند، سیب ادم نامند. هر نای به ۲ نایژه و هر نایژه به نایژک های متعددی تقسیم می شود و این نایژک ها در انتها به کیسه یا کیسه های هوایی ختم می گردند که مجموع اینها نیز تشکیل یک شش را می دهد.  دور تا دور شش ها را پرده ای دو لایه به نام جنب (پلؤر) پوشانده که کار آن ایجاد فشار منفی برای ورود آسان هوا به داخل قفسهٔ سینه در حین دم میباشد. در شش ها میلیون ها کیسه هوایی موجود می باشد که به علت نازک بودن دیواره این کیسه و وجود مویرگ ها، تبادل گازی به راحتی صورت می گیرد.(دو نوع عضله جهت انجام تنفس موجود است: عضلات بین دنده ای و دیافراگم که به آنها عضلات اصلی تنفس میگوییم) (عضله دیافراگم بیشتر در حالت خوابیده و عضلات بین دنده ای در حالت نشسته موجب تنفس میگردند.(عضلات فرعی تنفسی: عضله سینه ای بزرگ و کوچک، عضله گردنی و عضله جناغی چنبری پستانی (SCM) را عضلات فرعی تنفسی گویند زیرا وقتی بدن به طور طبیعی قادر به تنفس نیست به کمک بدن می شتابند)

آناتومی دستگاه تنفس

بینی: بینی خارجی از استخوانها و غضروف‌ها تشکیل شده‌است. حفره‌های بینی از مخاط و عروق خونی پوشیده شده‌اند که هوا را قبل از رسیدن به ریه‌ها گرم و مرطوب می‌کنند و با کمک موها و مژک‌ها گرد و غبار آن را می‌گیرند.حنجره: حنجره که در جلوی گردن قرار گرفته (در موازات سومین تا ششمین مهره گردنی) هم‌راهی برای عبور هوا است و هم صدا را تولید می‌کند. ساختمان حنجره از چندین غضروف و عضلهتشکیل شده‌است.نای: لوله تنفسی که پس از حنجره قرار گرفته نای است. ساختمان نای از غضروف‌هایی به شکل حلقه ناقص (Ω) تشکیل شده. نای ۱۲–۱۰ سانتی‌متر طول دارد و قطر داخلی آن ۲–۱/۵ سانتی‌متر است. این لوله از محاذات ششمین مهره گردن به سمت پایین می‌آید و بعد به دو شاخه راست و چپ تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها نایژه (برونش) نامیده می‌شود. نایژه راست ۲/۵ سانتی‌متر طول دارد و وارد ریه راست می‌شود.نایژه چپ ۵ سانتی‌متر طول دارد و وارد ریه چپ می‌شود. نایژه‌ها در داخل ریه‌ها به شاخه‌های کوچکتری به نام نایژک (برونشیول) تقسیم می‌شوند. داخل نای و برونش‌ها سلول‌های مژکدار وجود دارند که با حرکت خود به سمت دهان ذرات موجود در هوا را بیرون می‌رانند و مانع رسیدن آنها به ریه‌ها می‌شوند.ریهها: ریه‌ها به شکل نیمه مخروطی هستند و قسمت‌های طرفی حفره سینه را پر می‌کنند. قاعده ریه‌ها روی پرده دیافراگم (عضله‌ای که حفره سینه و حفره شکم را از هم جدا می‌کند) قرار گرفته و قله ریه‌ها مجاور دنده اول است. ریه کودکان صورتی رنگ است ولی ریه بزرگسالان به علت ذرات زغال وارد شده از راه تنفس خاکستری رنگ می‌باشد.ریه راست از ۳ قطعه (لوب) وریه چپ از ۲ قطعه (لوب) تشکیل شده‌است. نایژک‌ها در ریه‌ها به حفره‌های هوایی کوچکی به نام آلوئول ختم می‌شوند. آلوئول‌ها دارای مویرگ‌های فراوانی هستند و تعویض اکسیژن هوا با دی اکسید کربن خون داخل این حفره‌ها انجام می‌شود.پرده جنب: پرده‌ای دو لایه به نام پرده جنب هر ریه را به طور جداگانه از بیرون می‌پوشاند. بین این دو لایه مقداری مایع (مایع جنب) وجود دارد که باعث لغزندگی و نرم شدن حرکات می‌شود.ریه‌ها ساختمان ارتجاعی دارند و تمایل دارند تا مثل بادکنکی بدون هوا روی خود بخوابند ولی فشار منفی که بین دو پرده جنب وجود دارد باعث باز نگه داشتن ریه‌ها می‌شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد