همه چیز درباره بیماری Calve


همه چیز درباره بیماری Calve

همه چیز درباره بیماری Calve

  در این بیماری هسته مرکزی استخوان سازی در یک مهره (غالبا در ناحیه توراسیک) دچار اختلال میگردد. این بیماری شایع نیست و درگیری حاصل از آن معمولاً تنها در یک مهره از ستون فقرات دیده می شود. در موارد تیپیک از این بیماری، هسته نرم شده، به صورت لایه نازک و فشرده ای در می آید و در نتیجه، جسم مهره کوچک و کوتاه می شود. درگیری در بچه های ۲ تا ۱۰ سال شایع است و درد شکایت غالب می باشد.در معاینه، تندرنس لوکالیزه و محدودیت بسیار خفیف حرکات دیده میشود. در گرافی، مهره درگیر کوتاه است و دانسیته استخوانی آن شدیدا افزایش نشان میدهد. دیسک های بالا و پایین مهره نرمال هستند.این بیماری پیشرونده نیست و در عمل تنها تا هنگام برطرف شدن علایم آن به درمان نیاز وجود دارد. در مواردی که درد شدید است بیمار برای چند هفته در بستر استراحت میکند و پس از فروکش کردن این درد بدون نیاز به کرست یا وسیله حمایتی دیگر فعالیت های روزمره خود را از سر .میگیردـ علایم‌ شایع‌: ۱. لنگیدن‌ ۲. اختلاف‌ طول‌ دو اندام‌ ۳. علایم‌ معمولاً شروع‌ تدریجی‌ دارند. ۴. درد و سفتی‌ در ناحیه‌ ران‌ و مفصل‌ ران‌. گاهی‌ درگیری‌ دوطرفه‌ است‌. ۵. درد ساق‌ و اغلب‌ زانو با وجود اینکه‌ اختلال‌ مذکور مفصل‌ ران‌ را گرفتار می‌کند. ـ علل‌ بیماری: ناشناخته‌، ضربه‌ معمولاً عامل‌ آن‌ نیست‌. ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر: ۱. وزن‌ بالا ۲. دوره‌ رشد سریع‌ جسمی‌ ۳. مصرف‌ داروهای‌ کورتونی‌ به‌ دلیل‌ بیماری‌های‌ دیگر ۴. افزایش‌ بروز در کودکان‌ با وزن‌ کم‌ هنگام‌ تولد و تأخیر رشد ـ پیشگیری‌: پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد ـ عواقب‌ مورد انتظار: با درمان‌ زودرس‌ اغلب‌ در عرض‌ ۴-۳ سال‌ قابل‌ علاج‌ است‌. تأخیر در درمان‌ ممکن‌ است‌ سبب‌ آسیب‌ استخوانی‌ دایمی‌ شده‌ و جراحی‌ تعویض‌ مفصل‌ ران‌ را ایجاب‌ کند. ـ عوارض‌ احتمالی‌: ۱. عفونت‌ استخوان‌ ۲. آسیب‌ دایمی‌ استخوان‌ ران‌ و مفصل‌ ران‌ ۳. اشتباه‌ شدن‌ تشخیص‌ آن‌ با کم‌کاری‌ تیرویید یا کم‌خونی‌ سلول‌ داسی‌ شکل‌ ـ درمان‌: ۱. بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ عکس‌ ساده‌ مفصل‌ هیپ‌، ام‌آرآی‌ و اسکن‌ استخوان‌ باشد. ۲. قبولاندن‌ ضرورت‌ استراحت‌ در بستر، آتل‌ گرفتن‌ یا گچ‌ گرفتن‌ پا یا سایر درمان‌ها به‌ پسربچه‌ها که‌ اغلب‌ مشکل‌ است‌. ۳. در صورت‌ لزوم‌ برای‌ توضیح‌ دادن‌ این‌ وضعیت‌ برای‌ کودک‌ خود از یک‌ مشاور پزشکی‌، پرستار مدرسه‌ یا سایر افراد دارای‌ تخصص‌ در این‌ زمینه‌ کمک‌ بگیرید. ۴. به‌ کودک‌ خود کمک‌ کنید تا فعالیت‌ها و سرگرمی‌های‌ دیگری‌ غیر از ورزش‌های‌ قهرمانی‌ برای‌ تفریح‌ خود بیابد. ۵. از گرم‌ کردن‌ موضع‌ برای‌ تخفیف‌ درد استفاده‌ کنید. کمپرس‌ گرم‌، کیسه‌ آب‌ گرم‌، استفاده‌ از استخرهای‌ دارای‌ جریان‌ گردابی‌، لامپ‌های‌ گرم‌کننده‌، دیاترمی‌ و امواج‌ ماوراءصوت‌ در این‌ زمینه‌ مؤثرند. ۶. جراحی‌ به‌ منظور تقویت‌ اتصال‌ استخوان‌ به‌ مفصل‌ و پیشگیری‌ از تغییر شکل‌ بیشتر مفصل‌ گاهی‌ ضرورت‌ می‌یابد. ۷. بستری‌ کردن‌ بیمار جهت‌ اعمال‌ کشش‌ استخوانی‌ (کشش‌ ثابت‌ بر روی‌ ساق‌) گاهی‌ لازم‌ می‌شود. ـ داروها: برای‌ موارد خفیف‌ استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر استامینوفن‌ و ایبوپروفن‌ ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد. ـ فعالیت‌: استراحت‌ در بستر ممکن‌ است‌ به‌ مدت‌ ۶ ماه‌ تا یک‌ سال‌ تا بهبود وضعیت‌ یا تا پس‌ از جراحی‌ لازم‌ باشد. هنگامی‌ که‌ استخوان‌ها توانایی‌ تحمل‌ وزن‌ را دارند، استفاده‌ از چوب‌ زیربغل‌، آتل‌ یا گچ‌ معمولاً لازم‌ می‌شود. پس‌ از این‌ دوره‌ فعالیت‌ها ممکن‌ است‌ به‌ تدریج‌ از سر گرفته‌ شوند. ـ رژیم‌ غذائی‌: رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، مگر اینکه‌ کودک‌ دارای‌ اضافه‌ وزن‌ باشد. ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمائید: ۱. اگر کودک‌ دچار درد مفصل‌ ران‌، درد زانو، سفتی‌ یا لنگش‌ باشد. ۲. عدم‌ بهبود علایم‌ پس‌ از چهار هفته‌ درمان‌ ۳. افزایش‌ درد ۴. افزایش‌ درجه‌ حرارت‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتیگراد

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد