همه چیز درباره تمشک بی خار


همه چیز درباره تمشک بی خار

همه چیز درباره تمشک بی خار

 

تمشک بی خارRUBUS CAESIUS L

بته ای خاردار و چندین ساله بوده و نوده های روی زمینی اش ۲ ساله و پوشیده از خار، بلندیش ۵۰ تا ۷۰ سانتیمتر و از خانواده نسترن ها - Rosaceae میباشد. تمشک به عنوان گیاه میوه دار و دارویی از زمانهای قدیم مشهور است. گل هایش دوجنسه، سفید، بعضاً گلابی و بزرگ بوده، در بالای ساقه جای گرفته است. از ماه خرداد تا پاییز گل میکند. میوه آن مرکب، دانه هایش سیاه و یا سرخ رنگ بوده، پوشش کبود دارد و از مغز میوه جدا نمی شود. میوه اش از تیر تا آبان میرسد. از طریق تکثیر، بیش از ۳۰ نوع آن به دست آمده است. تمشک کبود در بین انواع خودروی آن از  همه بیشتر منتشر شده است. در تاجیکستان در ساحل دریاها، رودخانه ها، نهرها، دره ها و جنگلها می روید. در آسیای میانه، تمشک خونین نیز وجود دارد. میوه های رسیده، برگ و ریشه ی آن به عنوان ماده دارویی استفاده می شود. میوه اش را بعد از کامل شدن برگها (در وقت گل کردن) و ریشه آن را در پاییز جمع آوری می کنند.

ترکیب شیمیایی تمشک

قند (۴ - ۸٪)، شامل گلوکز و فروکتوز، مواد پکتینی، اسیدهای آلی، نسوج سلولی، مواد تانینی، ویتامین های A وC, B1 ,K, M, Pp, P1 و فلاونیدها، نمکهای کلسیم، منیزیم، منگنز و…

اهمیت اقتصادی

میوه تازه تمشک قابل خوردن است. از آن مربا، شربت، کمپوت و شیره آماده می کنند. تمشک در صنایع شراب و لیکور و قنادی نیز کاربرد دارد. شربت تازه و شیره آن در تولیدات آبمیوه های غیرالکلی (آب های گازدار و نوشابه های مختلف) استفاده می شود. تمشک تأثیر رفع کننده ی تشنگی دارد. بنابراین نوشابه های حاصل از آن از نظر داروشناسی بیشتر بیولوژیک بوده، به ویژه در شرایط گرم آسیای میانه مفید است. در طب معاصر میوه تازه، عصاره میوه  خشک شده، مربا و شیره آن با چای به عنوان ماده ای تشنگی شکن، روح بخش و بهتر کننده حالت بیمار و همچنین داروی عرق آور، مدر، مسهل، تقویت کننده و آرام بخش استفاده می شود. چای با تمشک اکثراً به بیماران گرفتار بیماری های شدید و مزمن کبد (کوله سیستیت شدید و مزمن) سیستیت، پیلیت، سنگ کلیه، بیماریهای مسری - التهابی (گریپ، آنژین، ذاتالریه، استوماتیت (، اسهال خونی، حصبه و غیره)، که تب بالا و حال عمومی بد دارند، توصیه میگردد. میوه تمشک به سبب نداشتن اثرات جانبی به ویژه برای اطفال بسیار مفید است. شیره برگها و ریشه آن به شکل عصاره و یا چای از جانب مردم برای درمان بیماریهای زخم معده، گاستریت مزمن و سنگ کلیه به شکل گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. آنها برای درمان استوماتیت (التهاب لایه ی مخاطی دهان)، آنژین و گلودرد این عصاره را غرغره می کنند.

روش استفاده

به یک قاشق سوپخوری (۱۰ تا ۲۰ گرم) خرد شده ی برگها و یا ریشه های تمشک ۲۰۰ میلی لیتر (یک لیوان) آب گرم اضافه کرده، روی شعله ی ملایم ۱۵ تا ۳۰ دقیقه جوشانیده و به اندازه یک تا ۲ قاشق سوپخوری روزی ۲ تا ۴ بار قبل از غذا خورده و یا برای غرغره حلق استفاده می کنند. مربا و شیره میوه تمشک مانند مواد پرهیزی و دارویی قابل مصرف است که در شرایط خانه به شکل ذیل آماده می شود: برای مربا: یک کیلو میوه تمشک رسیده، ۸۰۰ گرم شکر، یک استکان آب. میوه رسیده را با آب شسته، روی آن شکر ریخته و باید در جای سرد ۱۰ تا ۱۲ ساعت نگاه داشت. بعداً ۳۰ تا ۴۰ دقیقه روی شعله پایین جوش داده، در ظرف شیشه ای ریخته و ۲ ساعت در آب جوش نگاه داشته میشود. سپس در جای خنک نگهداری گردد.برای شربت: یک کیلو میوه تمشک، ۵۰۰ گرم شکر، بعد از تمیزکردن، شیره ی تمشک را گرفته، شکر به آن افزوده و روی شعله ملایم ۱۵ تا ۲۰ دقیقه می جوشانند. سپس شربت را در شیشه ریخته، دهانه آن را بسته و در جای سرد نگاه می دارند.در طب کهن میوه، برگ و ریشه های تمشک به عنوان داروی ضد التهاب، درمان کننده ی زخمها، ضد سم و برای درمان بیماری های مختلف استفاده می گردیدبه توصیف ابن سینا مزاج میوه تمشک سرد و خشک است. این طبیب بزرگ و نوآور، دارویی از برگهای تمشک را برای درمان تبخال، تورم های باد سرخ، زخم و جراحتهای پوست توصیه کرده است. به عقیده او جویدن برگهای تمشک لثه را قوی نموده، علف و گلهای آن برای درمان زخم روده و ضعف معده مفید بوده و سنگها را میشکند.در طب معاصرعصاره میوه تمشک به عنوان یک ماده سرشار از ویتامین، برای بهتر نمودن کار روده و به منزله دارویی مسهل و عرق آور استفاده می شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد