همه چیز درباره دستگاه تنفس/ قسمت اول


همه چیز درباره دستگاه تنفس/ قسمت اول

همه چیز درباره دستگاه تنفس

 تراکه آ (نای )بلافاصله از زیر حنجره آغاز میشود. از محاذات ششمین مهره گردنی (C6) شروع شده، تا T4 یا Ts ادامه دارد. طول آن تقریباً ۱۰-۱۲cm ست، ثلث خلفی آن تخت و بقیه مدور است. باز بودن همیشگی فضای آن به دلیل وجود غضروف های هلالی در ساختمان آن است که در عقب توسط غشای لیفی - عضلانی صاف تکمیل می شوند. آخرین غضروف تراکه آل، یک لبه برآمده تشیکل میدهد که دهانه های برونکوس های اصلی راست و چپ را از هم جدا میکند و «کارینا Carina» نامیده می شود. مجاورات تراکه آ - سطح قدامی: در گردن با ایسموس تیروئید در سینه به طور غیرمستقیم با مانوپریوم (چون مبدا عضلات استرنوهیوئید و استرنوتیروئید سطح خلفی مانوبریوم را پوشانده اند) به طور مستقیم با قوسی آئورت و شاخه هایش - سطح خلفی: در گردن با مری و اعصاب رکورنت در سینه با از وفاگوس - سطوح طرفی: در گردن با لوب های طرفی تیروئید، شریان کاروتید مشترک و شریان تیروئیدی تحتانی در سینه با قوس آئورت و شاخه هایش،  است به دلیل این که قوس ائورت انتهای تراکه ا را اندکی به سمت راست می راند و به دلیل حجیم تر بودن ریه راست تفاون های زیر  بین برونکوس های اصلی مشاهده می شود برونکوس اصلی راست: کوتاهتر (۲/۵cm)، قطورتر، حالت تقریباً عمودی برونکوسں اصلی چسپ: بلند تر(۵Cm)، باریکتر، حالت افقی و انشعابی  با افزایش سن، محل دوشاخه شدن تراکه آپائین تر میآید.  جسم خارجی اگر وارد تراکه آشود، اغلب به برونکوس اصلی راست میرسد.وزن ریه راست حدود ۶۲۵gr و ریه چپ حدود ۵۶۵gr است. در زنان وزن آنها از این هم کمتر است. به دلیل وجود کبد در سمت راست، ریه راست کوتاهتر از ریه چپ ولی حجیم تر از آن است. ریه ها درون قفسه سینه قرار گرفته اند ولی به جز اتصالاتی که با قلب و تراکه آدارند (از طریق پایه ریوی) به هیج بخش دیگری اتصال ندارند. هر پایه ریوی شامل این عناصر است: یک شریان ریوی، دو ورید ریوی، برونکوس اصلی، شرایین و وریدهای برونشی، شبکه عصبی ریوی و عروق و عقده های لنفاوی برونکوپولموناری، همه این عناصر توسط پلورای جداری پوشیده شدهاند. محل ورود عناصر پایه ریوی به بافت ریه، ناف ریه (hilum) نامیده میشود. این قسمت در ریه راست در دید آناتومیک به شکل «۹» و در ریه چپ به شکل  و برعکس دیده میشود و در سطوح مدیاستینال (داخلی) ریتین واقع شده است. ترتیب عناصر پایه ای  در ناف ریه در هرناف (چپ یا راست) همواره جلوترین عنصر و تحتانی ترین عنصر وریدریوی است. خلفی ترین عنصر هم همیشه برونکوس است. اما عنصر فوقانی در ناف، ریه راست برونکوس لوب فوقانی و در ناف ریهدر سینه به طور غیرمستقیم با مانوپریوم (چون مبدا عضلات استرنوهیوئید و استرنوتیروئید سطح خلفی مانوبریوم را پوشانده اند) به طور مستقیم با قوسی آئورت و شاخه هایش - سطح خلفی: در گردن با مری و اعصاب رکورنت در سینه با از وفاگوس - سطوح طرفی: در گردن با لوب های طرفی تیروئید، شریان کاروتید مشترک و شریان تیروئیدی تحتانی در سینه با قوس آئورت و شاخه هایش،  است به دلیل این که قوس ائورت انتهای تراکه ا را اندکی به سمت راست می راند و به دلیل حجیم تر بودن ریه راست تفاون های زیر  بین برونکوس های اصلی مشاهده می شود برونکوس اصلی راست: کوتاهتر (۲/۵cm)، قطورتر، حالت تقریباً عمودی برونکوسں اصلی چسپ: بلند تر(۵Cm)، باریکتر، حالت افقی و انشعابی با افزایش سن، محل دوشاخه شدن تراکه آپائین تر میآید. جسم خارجی اگر وارد تراکه آشود، اغلب به برونکوس اصلی راست میرسد. همه چیز درباره دستگاه تنفس/ قسمت دومهمه چیز درباره دستگاه تنفس/ قسمت سوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد