همه چیز درباره دلیریوم (Delirium) /قسمت دوم


همه چیز درباره دلیریوم (Delirium) /قسمت دوم
خطاهای حسی بینائی و شنوائی نیز در دلیریوم شایع ترس بی مورد است. الگوی خواب این افراد دچار آشفتگی است. این بیماران غالبا ضمن روز خواب آلوده به نظر میرسند و خواب آنها تقریباً همیشه کوتاه و مقطع است. گاهی چرخه خواب و بیداری کاملاً برعکس می شود. گاهی در بیماران دلیریومی قبل از زمان خواب علائم شدت مییابد، وضعیتی که به دیسفازی، لرزش، حرکات ناموزون، ناهماهنگی عضلانی و بی اختیاری ادراری اشاره کرد.سیر و پیش آگهیبیماری معمولاً کمتر از یک هفته طول میکشد ولی ممکن است تا زمانی که عامل بیماری از بین نرفته است، وجود داشته باشد. دلیریو معمولاً کمتر از یک هفته طول میکشد. با افزایش سن بیمار، احتمال بهبود بیماری کمتر می شود. زمانی که پس از بهبود، در مورد بیماری از بیمار سؤال شود، وی از آن به عنوان یک کابوس یا رویائی بد یاد میکند که به طور مبهم آن را به خاطر می آورد. تبدیل دلیریوم به دمانس تاکنون مسجل نشده است، گاهی متعاقب دوره های دلیریوم افسردگی یا اختلال استر س .پس از سانحه بروز میکنددرمان طبی و پرستاریهدف اولیه، درمان بیماری زمینه ای است. در موارد مسمومیت با داروهای آنتی کولینرژیک می توان از فیزوستیگمین به میزان یک یا دو میلیگرم از راه وریدی یا عضلانی استفاده کرد. هدف دیگر حمایت فیزیکی، حسی، و محیطی است. حمایت فیزیکی از این نظر ضروری است. که بیماران دلیریومی در وضعیتی قرار نگیرند که دچار سانحه و اسیب شوند. این بیماران باید نه محرومیت حسی داشته باشند و نه در معرض تحریک محیطی مفرط قرار گیرند. همواره یک نفر باید همراه بیمار باشد، تصاویر و دکوراسیون اشنا، وجود یک ساعت یا تقویم، و وقوف معمولی به افراد، مکان و زمان به احساسی ارامش بیمار کمک میکند دلیریوم گاهی در افراد سالخورده پس از عمل کاتاراکت و پوشاندن چشمها ظاهر می شود، چنین بیمارانی را می توان با گذاشتن سوراخهای ریز روی چشم بند به منظور ورود تحریکا نوری مختصر یا برداشتن نوبتی چشم بند کمک نمود، شبها لازم است در اتاقی بیمار چراغی روشن گذاشته شود زیرا که این بیماران در شب و تاریکی دچار گیجی و ناراحتی و ابهام می شوند. اگر پرستار به راحتی در دسترس و یا در معرضی دید بیمار باشد می تواند ابہام و پریشانی اور بکاهد، داروی انتخابی برای پسیکوز این بیماران، هالوپریدولی (۲ تا۱۰ میلیگرم عضلانی) است. برای درمان بی خوابی می توان از بنزودیازپینهای دارای نیمه عمر کوتاه (مثل تریازولام) یاانتی هیستامین هایی نظیر هیدورکسی زین استفاده نمود. همیشه خطرات اسمومیت با دارو وقتی که علت دلیریوم ناشناخته است باید مورد نظر باشد. علائم حیاتی بیمار را باید یکساعت قبلی و بعد از دادن دارو به دقت کنترل کرد. احتمالی کمک به تنفسی بیمار در مورد کاهش یا قطع آن را باید همواره به خاطر داشت.همه چیز درباره دلیریوم (Delirium) /قسمت اول

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد