همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت دوم


همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت دوم

 ایمونولوژی رد پیوند  (rejection)

هر فرد دارای یک سری آنتی ژن های مشخصه سلولی (HLA) میباشد که در صورتی که عضوی از فردی به فرد دیگر پیوند شود؛ بدن این عضو را به کمک این آنتی ژن ها به عنوان غیرخودی شناسایی کرده و آن را تخریب می کند. این پدیده رد پیوند نام دارد. در مورد دوقلوهای تک تخمکی به علت شباهت ژنتیک این پدیده انجام نمی شود. ۳ نوع رد پیوند کلیه وجود دارد:

رد فوق حاد پیوند (Hyperacute rejection) مشابه انتقال اشتباهی خون است، چرا که یک سری انتی بادی ها در گیرنده پیوند علیه HLA اندوتلیوم عروق کلیه پیوندی (که از قبل وجود داشته)، باعث این واکنشمی شود برای داشتن چنین آنتی بادی هایی، فردگیرنده باید توسط تعویضں خون قبلی، حاملگی قبلی یا پیوند قبلی حساس شده باشد. باید قبل از انجام پیوند با قراردادن لنفوسیت های دهنده پیوند در سرم گیرنده، وجود این انتی بادی ها بررسی شود. در صورت مثبت بودن پیوند کنتراندیکه است. از نظر بالینی به محض ورود و جریان خون به کلیه پیوندی، تغیررنگ از سفید به آبی مایل به سیاه وجود دارد و باید کلیه پیوندی به سرعت خارج شود.

رد حاد (Acute)

طی هفته اول تا ماهها پس از انجام پیوند صورت میگیرد. شایعترین تشخیص های افتراقی، ATN و انسداد حالب است. حدود ۲۵-۵۵٪ بیماران، پس از پیوند کلیه یک اپیزود رد حاد پیوند دارند و حدود ۱۲۵٪، دو یا بیشتر اپیزود رد حاد پیوند دیده می شود. اکثر این اپیزودها با استفاده از داروهای سرکوبگر ایمنی با موفقیت درمان می شود ولی در عده کمی پیوند در جریان این اپیزودها از دست میرود (کمتر از ۱۰٪). سلول های لنفوسیت T، سلول های اصلی درگیر این حالت می باشند.

از نظر بالینی بیمار بارد حاد پیوند، دچار تب یا حساسیت بر روی پیوند می شود گرچه اغلب این نشانه ها وجود ندارد، ولی از روی بدترشدن عملکرد کلیوی متوجه این حالت می شویم. روش استاندارد جهت اثبات رد پیوند، بیوپسی است که در اکثر بیماران، قبل از درمان رد حاد باید انجام شود. با استفاده از سیکلوسپورین، بیش از ۸۰٪ کلیه های جسد و ۹۰٪ کلیه های فرد زنده دارای عملکرد بیشتر از یک سال هستند.

عفونت CMV در ایمونولوژی رد پیوند 

علایم بالینی اولیه شامل علایم flulike مثل تب، خستگی، بیحالی، درد عضلانی و مفصلی میباشند. در صورت عدم درمان تظاهرات مخصوص به محل عفونت، مانند تظاهرات تنفسی، گوارشی و ادراری پیدا می شود. یافته های آزمایشگاهی شایع شامل افزایش ترانس آمینازهای سرم و لنفوسیتوز آنتی پیک است. لکوپنی و ترمبوسیتوپنی به طور شایع دیده می شود. درمان عفونت CMV شامل کاهش درمان سرکوبگرانه ایمنی، درمان دهیدراتاسیون و تجویز دارویی به نام گان سیکلوویر است. تجویز خوراکی آسیکوویر به صورت پیشگیرانه به مدت ۶ ماه پس از پیوند، میزان این عفونت ویروسی را کاهش

میدهد، اثر دیگر سرکوب ایمنی، افزایش میزان کانسر است. ارزیابی بیماریهای بدخیم پس از شروع درمان با سیکلوسپورین افزایش میزان لنفوما و سارکوم کاپوسی را نشان داده است. بیماریهای لنفوپرولیفراتیوپس از پیوند (PTLD) در ۲۵٪ پیوندهای کلیه از جسد دیده می شود زمان متوسط بین شروع  PTLD  و استفاده از سیکلوسپورین، ۱۵ ماه است و به نظر می رسد که عفونت اولیه با ویروس EBV، ریسک فاکتور اصلی باشد.

همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت اول

همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت سوم


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد