همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت سوم


همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت سوم

سرکوب ایمنی در پیوند کلیه چگونه است ؟

به علت استفاده از تکنیک های غربالگری امروزه رد فوق حاد پیوند بندرت دیده می شود، در مورد رد مزمن پیوند نیز مکانیسم دقیق شناخته نشده است، بنابراین درمان سرکوبگر ایمنی به طور عمده جهت جلوگیری و درمان رد حاد پیوند انجام میشود. هرچند نسبت قابل توجهی از بیماران علی رغم درمان نگهدارنده ایمونوسا پرسیو، حداقل یک اپیزود رد حاد پیوند را تجربه میکنند، ولی این اپیزودها معمولاً قابل برگشت هستند.

داروهای سرکوبگر ایمنی در یکی از سه راه زیر به مصرف میرسند:

۱ - به عنوان یک ترکیب القاء کننده سرکوب ایمنی بلافاصله پس از پیوند

۲- به عنوان درمان نگهدارنده (maitenance) پس از طبیعی شدن کراتینین سرم

۳- درمان رد حاد پیوند

این داروها شامل آزاتیوپرین، کورتیکواستروئیدها و سیکلوسپورین A می باشد. این ماده باعث کاهش نیاز به استروئید می شود و عوارض همراه سرکوب ایمنی غیراختصاصی توسط کورتیکواستروئیدها را کاهش میدهد. سیکلوسپورین به عنوان درمان نگهدارنده به کار میرود ولی در درمان حاد مؤثر نیست. سایر داروها عبارتند از: ALG/ATG، (گلبولین های ضد لنفوسیت، گلبولین ضد تیموست  - OKT  

رد مزمن پیوند

ویژگی آن، کاهش تدریجی و پیشرفت کننده عملکرد کلیوی است که نمی توان آن را با علت دیگری توجیه کرد. قبل از این که این تشخیص مطرح شود، باید سایر علل همانند عفونت یا اوروپاتی انسدادی کنار گذاشته شود. رد مزمن پیوند شایعترین علت نارسایی دیررس پیوند می باشد که در کلیه های دریافتی از جسد میزان آن ۷۵٪ به ازای هر سال پس از سال اول می باشد. هیچ درمانی برای آن شناخته نشده است.

همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت اول

همه چیز درباره پیوند کلیه/قسمت دوم


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد