هیستوپلاسموز یک بیماری قارچی ریوی


هیستوپلاسموز یک بیماری قارچی ریوی

هیستوپلاسموز یک بیماری قارچی ریوی

 یک بیماری قارچی ریوی است که در اثر استنشاق غبارآلوده به قارچ ایجاد می شود. قارچ مربوطه معمولاً در غبار محل های نگهداری طیور نظیر مرغ خانگی وجود دارد. بعد از آلودگی ریه با قارچ، سرفه های شدید و دائمی، اشکال در تنفس، درد در قفسه سینه، تب و ضعف عمومی حادث میشود. این بیماری قارچی اغلب خودبخود بهبود مییابد. بعضی از موارد شدید بیماری نیاز به مراقبت های بیمارستانی دارند. درمان بوسیله داروهای ضدقارچ که معمولاً بصورت داخل وریدی تزریق می شوند امکانپذیر است.

تشخیص

تشخیص قطعی با مشاهده قارچ در خلط یا کشت خون و ... است. گاه لاواژ برونکوآلوئولار برای یافتن ارگانیسم ضروری است.

درمان

داروهای ضدقارچ مانند آمفوتریسین B ، ایتراکونازول و فلوکونازول مفیدند.

تظاهرات بالینی

شایع ترین تظاهر هیستوپلاسموزیس بیماری ریوی است هرچند بیماری تظاهرات بالینی متفاوتی دارد و فرمهای منتشر نیز دارد یه خصوص در افراد دارای نقص ایمنی مانند ایدز که در صورت عدم درمان این فرم میتواند کشنده باشد. فرم ریوی علائم غیراختصاصی مانند سرفه یا علائم شبیه آنفلوآنزا دارد.در آمریکا سالانه حدود 100 هزار نفر از طریق هاگ‌های هیستوپلاسما آلوده می‌شوند که بیشتر آنان علائم خفیفی دارند و یا از بیماری خود آگاه نیستند.بیماری هیستوپلاسموزیس در برخی افراد به خصوص آنهایی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف است می‌تواند تشدید شود.بیشتر افراد هنگام ابتلا به این بیماری علائمی ندارند یا تنها با علائمی شبیه به آنفلوآنزای خفیف روبرو می‌شوند اما معمول‌ترین علائم این بیماری شامل تب و لرز، سرفه و درد سینه، درد مفاصل، التهاب دهان و بروز برآمدگی‌های قرمز رنگ روی پوست هستند.این عفونت می‌تواند برای مدت زمان کوتاهی فعال باشد و پس از مدتی علائم بیماری از بین می‌روند اما گاهی اوقات بیماری طولانی‌تر شده و به عفونت مزمن ریوی تبدیل می‌شود و با علائمی چون درد قفسه سینه و تنگی نفس، سرفه و تب و تعریق همراه است.در تعدادی از بیماران عفونت قارچی هیستوپلاسموزیس حتی به دیگر اعضای بدن منتشر شده و با التهاب و ورم در این اعضا به عفونت واکنش نشان می‌دهد و در این مواقع اغلب با علائمی نظیر درد سینه ناشی از ورم جداره داخلی قلب، سردرد و سفتی گردن ناشی از ورم بافت پوششی مغز و نخاع و همچنین تب بالا بروز می‌کند.شیوه‌های درمانی این بیماری محدود است زیرا قارچ‌ها در برابر برخی داروهای ضدقارچ مقاوم هستند. همچنین برخی از این داروها عوارض جانبی به همراه دارند.بیشتر اوقات این عفونت بدون بکارگیری هرگونه شیوه درمانی از بدن خارج می‌شود اما در صورتی که بیماری بیش از یک ماه ادامه یابد یا مشکل تنفسی حادتر شود مراجعه به پزشک برای تجویز داروهای مورد نیاز ضروری است. 

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد