واکنش های حساسیتی(قسمت اول)


واکنش های حساسیتی(قسمت اول)

واکنش های حساسیتی

این عارضه مربوط به بروز واکنش حساسیتی واقعی نسبت به مواد حساسیت زاست. بعد از حساس سازی اولیه هر گونه تماس بعدی یک التهاب پوستی حساسیتی حاد ایجاد می کند. مثالهای این موارد فراوانند: ۱. لاستیک: لاستیک های مصنوعی حاوی مواد گوناگون ضداکسیدکنندگی، محافظت کننده، و عمل آورنده اند تا خاصیت ارتجاعی شان حفظ شود. این مواد افزودنی بیش از لاستیک طبیعی باعث ایجاد حساسیت و التهاب پوستی تماسی می شوند. این عوارض در اثر لباسهای خیس، کلاه های شنا، گیره های بینی، و توپی های گوش ایجاد شده اند. لاستیکی که در کفش به کار میرود ممکن است باعث ایجاد التهاب پوستی در روی پا شود. سایر پوشش هایی که مواد لاستیکی دارند عبارتند از: شلوارهای دارای کمربند لاستیکی، سینه بند، زیرشلواری، دستکش و حتی کاندوم. التهاب پوستی ناشی از این لوازم تنها .وقتی ایجاد می شود که مستعمل و فرسوده شوند جالب است که بدانید نوعی از این عارضه به نام «خارش دلقک» که معمولا در اثر استفاده از بندهای نواری قابل ارتجاع دلقک ها یا لباس زیر تنگ ایجاد می شود، معمولاً به دلیل واکنش به خود مواد لاستیکی ایجاد نمی شود، بلکه ماده سفیدکننده ای که برای شستن آنها استفاده می شود با پلاستیک ترکیب میگردد و رسوب تحریک کننده ای روی پارچه باقی می گذارد. برای جلوگیری از عارضه خارش دلقک بندهای قابل ارتجاع نو خریداری کنید و آن را از مواد رنگبر شستشوی لباس جدا نگه دارید. ۲. نیکل: مردم بیش از همه فلزات به نیکل حساسیت دارند. این فلز در گردنبندها، حلقه ها، دستبندها، و بندهای ساعت یافت می شود. حتی برخی از عینکها نیکل دارند. جوشهای پوستی ای که معمولاً ایجاد می شوند کاملاً محدود به ناحیه تماس پوستی هستند و معمولاً باید به صورت یک هشدار تلقی شوند. کروم، جیوه، و ترکیبات آنها نیز ممکن است باعث بروز التهاب پوستی تماسی شوند. ۳. داروهای موضعی: بسیاری از اجزای تشکیل دهنده داروهای موضعی می توانند باعث بروز التهاب پوستی تماسی شوند. برخی آنتی بیوتیکها (نئومایسین مثل نئوسپورین، سولفونامیدها، پنیسیلین)، آنتی هیستامینها (دیفن هیدرامین، پرومتازین)، بی حس کننده ها (بنزوکائین)، و ضدعفونی کنندهها (تیمروزال، هگزا کلروفن) از شایعترین این مواد هستند. . پاپیتال سمّی، بلوط و سماق سمی: این گیاهان دارای یک ماده سمی روغنی به ناماورو شیول در شیره برگها، ریشه ها، ساقه ها و بخش های مختلف گل های خود هستند. حشرات با جویدن برگها باعث خارج شدن ماده چسبناک او روشیول می شوند و به این ترتیب حتی لمس گیاه سالم می تواند باعث التهاب پوستی شدید شود. قرمزی و تورم ظرف ۱۲ تا ۴۸ ساعت بعد از تماس ایجاد می شود و به دنبال آن تاول های کوچکی روی ناحیه تماس پدید می آید. خارش شدید همیشه وجود دارد. بعد از چند روز تاول های کوچک رویه میبندند و بعد از ۱۰ تا ۱۴ روز التهاب پوستی برطرف می شود. در صورتی که با پاپیتال سمی، بلوط، یا سماق سمی تماس پیدا کردید، هرچه زودتر محل تماس را با صابون و مقدار زیادی آب بشویید. این عمل از پخش شدن ماده چسبناک اوروشیول به سایر قسمتهای پوست جلوگیری میکند و ممکن است تا حدی از نفوذ آن ممانعت نماید. اگر به اندازه کافی سریع عمل کنید، ممکن است به طور کلی از بروز بثورات پوستی جلوگیری کنید. مایع تراوش شده از این ضایعات پوستی باعث گسترش ضایعه نمی شود، ولی باید از خاراندن و ترکاندن تاولها خودداری کنید تا از عفونت های ثانویه جلوگیری شود. واکنش های حساسیتی(قسمت دوم)

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد