واکنش های متفاوت به موضوع بیماری ام اس


واکنش های متفاوت به موضوع بیماری ام اس

واکنش های متفاوت به موضوع بیماری ام اس

 

«نباید این طور می شد» این، یک احساس کاملاً طبیعی برای برخی شرکای زندگی است. «این عادلانه نيست که پدرم نمی تواند با من توپ بازی کند!» این جمله ی نسبتا مصطلحی است که فرزندان مبتلایان به ام اس به زبان میآورند.

والدین مسنی که وظیفه ی مراقبت از فرزندان ناتوان مبتلا به ام اسی شان را به عهده دارند، ممکن است مات و مبهوت شوند از اینکه می بینند چه بر سر دوره ی بازنشستگی آرامی که سالها پیش بینی اش را می کردند، خواهد امد. خیلی از اوقات اعضای خشمگین خانواده به دنبال کسی می گردند تا همه ی کاسه کوزه ها راسر او بشکنند تا از سرزنش یکدیگر خلاص شوند.

احساس گناه: این احساس شایع زمانی پیش میآید که شخصی خود را مسئول ابتلای یکی از اعضای خانوادهاش به ام اس بداند. به خصوص بسیاری از والدین و فرزندان در این رابطه خود را مقصر میدانند و سرزنش می کنند. آنها با خود فکر میکنند: «من چه کار کردم که این وضع پیش آمد؟»

همچنین احساس گناه، یک واکنش نسبتاً شایع به احساس خشمی است که شاید خوشایند به نظر نمیرسد. به عنوان مثال، اظهار انزجار یک فرد از بیماری شریک زندگی اش که کسی تقصیری در به وجود آمدنش نداشته و نمی تواند کنترلش کند، ممکن است موجب ایجاد احساس گناه در وی شود.

نکته ی جالب در مورد خانواده ها این است که هیچ یک از اعضای خانواده این احساسات . را در یک زمان یا دقیقاً به یک صورت از خود نشان نمیدهند. بنابراین نتایج، درهم برهم و ضدونقیض خواهد بود. پس حواس خود را جمع کنید و این آگاهی را داشته باشید که هرکدام از شما احساسات متفاوتی نسبت به این غریبه که ام اس نام دارد، خواهید داشت و مدتی طول میکشد تا با این احساسات خود خو بگیرید و موضوع برایتان جا بیفتد.


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد