ورزش برای بیماران دیابتی غیر وابسته به انسولین


ورزش برای بیماران دیابتی غیر وابسته به انسولین

ورزش برای بیماران دیابتی غیر وابسته به انسولین

  ورزش منظم در افراد دیابتی غیر وابسته به انسولین سطح انسولین پلاسما را کاهش و حساسیت انسولین را افزایش میدهد . سالتین پس از سه ماه تمرین روی بیماران دیابتی نوع دوم غیر چاق، پیشرفتی در تحمل گلوکز خوراکی به دست آورد، در حالی که رودرمن  پس از یک برنامه شش ماهه ورزشی به چنین نتیجه ای دست نیافت .  در این گونه بیماران سعی می شود در ابتدا با رژیم لاغری و غذایی و فعالیت های ورزشیدرمان را شروع کرد و در نهایت چنانچه لازم باشد از دارو نیز کمک گرفت. در این جا ورزشی عامل مهم و اساسی در درمان دیابت است . ورزش معمولی و عادی ممکن است تأثیر مناسبی روی بعضی از اشکالات متابولیسم گلوکز و چربی در بیماران دیابتی نوع II داشته باشد.  اثبات تأثیر ورزش در غلظت طبیعی گلوکز نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. برخی از مطالعات (نه همه موارد) اثرات مفید فعالیت بدنی در دیابت نوع II را به صورت بهبود تحمل قند خون، حساسیت به انسولین و کنترل قند خون نشان داده اند .اثرات و فواید درمانی ورزش در افراد مبتلا به دیابت نوع II عبارتند از:۱- کاهش سطح گلوکز و انسولین خون،۲- بهبود وضع تحمل گلوکز خوراکی،۳- بهبود پاسخ ترشح انسولین محرک های خوراکی گلوکز،۴- بهبود حساسیت محیطی و کبدی نسبت به انسولین،۵- بهبود وضع چربیهای خون،۶ - کاهش فشار خون،۷- کاهش خطر وقوع بیماری قلبی - عروقی (افزایش HDL و کاهش LDL پلاسما)،۸ - افزایش سطح سلامت بدنی،۹- افزایش مصرف انرژی و کمک به کاهش وزن،۱۰ - بهتر شدن کیفیت زندگی،۱۱- روش زندگی سالمتر،۱۲- احساس روانی بهتر.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد