ورزش و کنترل قند خون در افراد دیابتی


ورزش و کنترل قند خون در افراد دیابتی

ورزش و کنترل قند خون در افراد دیابتی

 براساس یک گزارش ایپدمیولوژکی مهم هلمریچ و همکارانش در سال ۱۹۹۱ نشان دادند که فعالیت های بدنی روزمره در جلوگیری از دیابت غیروابسته به انسولین به خصوص در افرادی که بالاترین خطر را برای بیماری داشتند، مؤثر می باشد.بنابراین تمرین های ورزشی برای سالمندان که مستعد توسعه دیابت هستند فواید بسیاری دارد. ورزش با رژیم غذایی و انسولین به تنهایی و یا با هم در کنترل کلینکی بیماران مبتلا به دیابت نقش اساسی بازی میکند در حالی که به جوانان حتماً باید انسولین تزریق شود، به افراد مسنتر تمرین های ورزشی با برنامه ای منظم توصیه می شود. در بیمارانی که مرضی، بسیار پیشرفته است باید نهایت احتیاط در تمرین های بدنی مبذول شود. بهترین نتایج تمرین در افرادی مشاهده شده است، که در اوایل مراحل بیماری بودند.

نقش ورزش در پيشگيري از ابتلا به ديابت

نتايج مطالعات نشان داده است كه افزايش فعاليت بدني در پيشگيري از وقوع ديابت در افرادي كه در معرض خطرند، بسيار مؤثر است.چاق ها و افرادي كه كم‌تحركند يا بين بستگان آن‌ها افراد ديابتي ديده مي‌شوند در معرض خطر ابتلا به ديابت هستند.ورزش و ديابت نوع 1انجام ورزش‌هاي منظم و مداوم براي بيماران مبتلابه ديابت نوع 1 (ديابت ارثي) بسيار مفيد است؛اما اين بيماران بايد با توجه به زمان مصرف وعده‌‌هاي غذايي و تزريق انسولين بهترين زمان ممكن را جهت ورزش كردن انتخاب كنند چراكه ورزش كردن مي‌تواند موجب افت قند خون هنگام ورزش و همچنين پس از پايان حركات ورزشي ‌شود.بنابراين براي تأثير مطلوب ورزش براي سلامت اين دسته از بيماران و جلوگيري از افت قند خون احتمالي آن‌ها مواردي پيشنهاد مي‌شود كه كنترل قند خون با دستگاه گلوكومتر، قبل، حين و بعد از ورزش يكي از اين موارد است؛ فرد مبتلابه ديابت نوع 1 با اين كار ، قادر خواهد بود كه با كمك پزشك خود ميزان مصرف كربوهيدرات و انسولين تزريقي را تعيين كند.معمولا پيشنهاد مي‌شود درصورتي‌كه قند خون كمتر از 100 ميلي‌گرم بود، بين 15 تا 30 گرم كربوهيدرات مصرف شود. بطورمثال يك عدد سيب متوسط يا نصف موز، معادل 15 گرم كربوهيدرات دارد.درصورتي كه قند خون بيش از 250 ميلي‌‌گرم در دسي‌ليتر باشد بهتر است هيچگونه حركت ورزشي انجام نشود. ورزش، موجب افزايش جذب انسولين از اندام مي شود و درنتيجه نوسانات قند خون تشديد مي‌شود. به همين منظور توصيه مي‌شود عمده حركات ورزشي توسط اندام‌هايي كه انسولين در آن‌ها تزريق نشده است، انجام شود.ورزش و ديابت نوع 2ورزش در بيماران مبتلابه ديابت نوع 2 (ديابت ناشي از عوامل محيطي مانند بي تحركي و تغذيه بد) ، يكي از عوامل اصلي كنترل قند خون است. نتايج تحقيقات نشان داده‌است كه افزايش فعاليت بدني نه‌تنها موجب پيشگيري از بروز ديابت مي‌شود كه يكي از ابزارهاي درماني كارآمد در افراد مبتلابه شمار مي‌آيد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد