پاچنبری (Clubfoot),یک اشکال ساختمانی در پا


پاچنبری (Clubfoot),یک اشکال ساختمانی در پا

پاچنبری (Clubfoot),یک اشکال ساختمانی در پا

 یک اشکال ساختمانی در پا است که از بدو تولد در بعضی نوزادان وجود داشته و از قرار گرفتن طبیعی کف پا روی زمین ممانعت میکند. پسربچه ها ۲ برابر دخترها دچار این بیماری می شوند.  در بعضی موارد نیز این بیماری بدنبال فلج عضلات پا (مثلاً در بیماری فلج اطفال) و صدمات نخاعی بروز میکند.  پاچنبری میتواند اشکال مختلفی داشته باشد .مشکل اصلی در این بیماری در شکل استخوانهاست ولی به مرور زمان ممکن است تاندون ها و بافت همبند نیز ضخیم و سفت شوند.  رمز مؤفقیت در درمان بیماران، شروع زود هنگام آن است. تا قبل از عمل می توان با دست مفصل و پای بیمار را حرکت داد. عمل جراحی حداکثر تا ۳ ماهگی باید انجام شود و سپس پا به مدت ۶ هفته در قالب باقی بماند.  کودک باید تا ۲ سال از چکمه مخصوص برای راه رفتن استفاده کند.انواع اغلب عارضه پاچنبری (کلاب فوت) به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود:• پاچنبری منفرد (ناشناخته): شایع‌ترین نوع این بدشکلی است و در کودکانی بروز می‌کند که مشکل پزشکی دیگری ندارند.• پاچنبری غیرمنفرد : به همراه انواع مختلفی از بیماری‌ها یا اختلالات عصبی-عضلانی، مانند آرتروگریپوز و اسپینا بیفیدا ( مهره شکاف دار) رخ می‌دهد. معمولاً اگر پاچنبری با یک عارضه عصبی-عضلانی مرتبط باشد نسبت به درمان مقاوم‌تر بوده و نیازمند دوره طولانی‌تری از درمان‌های غیرجراحی، یا حتی انجام چند مورد جراحی، خواهد بود.عارضه پاچنبری، با هر شدتی یا از هر نوعی که باشد، بدون درمان بهبود نمی‌یابد. اگر عارضه پاچنبری کودکی درمان نشده باشد به جای راه رفتن روی کف پا بر روی کناره مچ پاها راه خواهد رفت، کال‌های (زوائد استخوانی) دردناکی در مچ پاهای او به وجود خواهد آمد، قادر به پوشیدن کفش نخواهد بود و به صورت مادام‌العمر دچار درد مچ پا شده و در اغلب موارد دامنه فعالیت‌هایش به شدت محدود می‌شود.پزشک معالج می‌بایست به والدین آن دسته از نوزادان مبتلا به پاچنبری که مشکل پزشکی قابل توجه دیگری ندارد اطمینان دهد که با انجام اقدامات درمانی مناسب پاهای فرزندشان درمان خواهد شد، به طوری که بتواند زندگی پویا و نرمالی داشته باشد.علائم و نشانه ها پاچنبری (کلاب فوت) دارای انواعی از خفیف تا شدید است، که عموماً همگی از لحاظ ظاهری یکسان هستند به طوری که معمولاً در همه موارد، مچ پا به داخل چرخیده و اغلب چروک عمیقی در کف پا وجود دارد.(چپ) کودکی با عارضه پاچنبری در هر دو پا که به آن پاچنبری دوطرفه گفته می‌شود. (راست) به چروک کف پای این کودک که به پاچنبری یک‌طرفه مبتلا است توجه کنید.در سمت درگیر عارضه پاچنبری، پا و مچ پا کمی از حد طبیعی کوتاه‌تر هستند و عضله پشت ساق پا نیز، به دلیل رشد ناکافی، از حد معمول باریک‌تر است. این تفاوت‌ها در کودکان مبتلا به پاچنبری یک‌طرفه آشکارتر هستند

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد