پلاکت یکی از اجزاء بافت خونی


پلاکت  یکی از اجزاء بافت خونی

 پلاکت  یکی از اجزاء بافت خونی

 نام دیگر آن ترومبوسیت است از اجزاء بافت خونی محسوب می شود. تکه های سلولی بی رنگی هستند با اندازه ای کوچکتر از سلولهای قرمز و سفید خون.از مغز استخوان منشاء میگیرند و ۱۰ روز در خون زنده می مانند. مهمترین کار آنها چسبیدن به دیواره عروق آسیب دیده و کمک به انعقاد خون در محل است. بیماریهای مختلفی می توانند با سرکوب کردن مغز استخوان از تولید این اجزاء بکاهند.  نارسائی کلیه میتواند فعالیت این اجزاء را مختل کند هر چند تعداد آنها طبیعی میماند. آسپرین از جمله داروهائی است که کار پلاکت را مختل میکند. البته پلاکت در تشکیل پلاک چربی در عروق دچار تصلب نیز شرکت دارد. پلاکت ها را میتوان از خون جدا کرد و به صورت یکی از فراورده های خونی  برای افرادی که دچار خونریزی شدید هستند بکار برد. پلاکتها  یا ترومبوسیت‌ها اجسام کروی یا بیضوی کوچکی به قطر ۴–۲ میکرون هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به ناممگا کاریوسیت (Mega karyocytes) در مغز استخوان حاصل می‌شود، فاقد هسته‌اند. با وجود این در مهره‌داران پست سلولهای هسته داری به نام ترومبوسیت معادل پلاکت می‌باشد. پلاکت سیتوپلاسم وسیع و گرانول های گرد متعدد دارند. پلاکتها را ترومبوسیت نیز می‌نامند.تعداد پلاکتها ۴۰۰–۱۵۰ هزار در هر میکرولیتر خون می‌باشد؛ و عمر آنها ۱۱–۸ روز می‌باشد. هر پلاکت توسط غشایی غنی از گلیکوپروتئین محصور شده و بررسی‌ها بیان‌گر وجود آنتی‌ژنهای گروه خونی ABOO در غشای پلاکتها می‌باشد.

عملکرد

 کار اصلی پلاکت جلوگیری از خونریزی است؛ که این عمل با چسبیدن پلاکتها به همدیگر و محل آسیب دیده رگ و ترشح مواد دخیل در انعقاد انجام می‌گیرد. تحریک پلاکتها در محل آسیب عروقی باعث ترشح ADP می‌گردد که ADP چسبیده به سطح پلاکت موجب چسبیدن پلاکتها بهم و تشکیل توده پلاکتی را می‌کند که به صورت درزگیر عمل کرده و از ادامه خونریزی جلوگیری می‌کند.
هم‌زمان با ترشح ADP، سروتونین و ترومبوبلاستین پلاکتی نیز ترشح می‌گردد؛ که اولی باعث انقباض رگها و دومی باعث تبدیل پروترومبین به ترومبین می‌شود. ترومبین، فیبرینوژن محلول پلاسما را به فیبرینغیر محلول تبدیل می‌نماید که سلولهای خونی در لابه‌لای توری ظریف حاصل از فیبرین گرفتار شده و لخته تشکیل می‌گردد.پلاکت‌ها در رشد و تکامل، ایجاد یا از بین بردن سلول‌های سرطانی و فاکتور رشدی مشتق از پلاکت (PDGF) نیز مشارکت دارند.

تعداد طبیعی پلاکت

تعداد پلاکت طبیعی در خون بین 100000 تا 500000 در هر میکرومیلی‌لیتر است. پلاکت بالای 500000 را بیماری ترومبوسیتوز و پلاکت‌های کمتر از 100000 را بیماری ترومبوسیتوپنی می‌نامند
 

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد