پی آمدهای اختلالات قاعدگی در دراز مدت


پی آمدهای اختلالات قاعدگی در دراز مدت

پی آمدهایاختلالات قاعدگی در دراز مدت

  کمبود هورمون زنانه استروژن در دراز مدت موجب کاهش مواد معدنی و پوکی استخوان می شود.مارکوس  و همکارانش (۱۹۸۵) گزارش کردند که چگالی مواد معدنی استخوان دوندگانی که از یک تا هفت سالی سابقه امنوره داشتند در مقایسه با دوندگان با قاعدگی طبیعی، که از نظر سن شروع قاعدگی همسان بودند، کمتر است. اما جالب اینجاست که بالاتر از دوندگان آمنورهای بود که فعالیت بدنی کمتری داشتند. در ضمن شکستگی در ارتباط با تمرین، در دوندگان آمنوره شیوع بیشتری دارند  وینتر در سال ۱۹۹۶ اعلام کرد که نصف زنان دونده دانشجو دچار شکستگی ناشی از فشار  شدند در حالی که فقط یک نفر از گروه کنترلی که به طور متوسط فعال بودند دچار این مشکلی شد هاینجی (۱۹۹۴) دریافت که چگالی مواد معدنی استخوان در هر قسمت از بدن که اندازه گیری شد، درگروه آمنورهها کمتر از گروه شاهد بود .  در حالی که جونز و همکارانش گفتند: چگالی استخوان ورزشکاران آمنوره به طور معنی داری با گروه شاهد تفاوت ندارد . گیبسون در پژوهشی که در سال هه ۲۰ گزارش آن منتشر شد اعلام کرد که زنانی که هرگز مشکل قاعدگی نداشتند در مقایسه با اطلاعات مربوط به افراد طبیعی در اروپا، افزایشی در چگالی استخوان مهرهٔ کمری و ناحیه گردنی ران و تروکانتر ران نشان دادند . هاینریخ و همکارانش گزارش کردند که بدن سازها از محتوای مواد معدنی استخوانی بیشتری نسبت به شناگران و دوندگان دانشجو و دوندگان تفریحی برخوردارنددر هرحال ورزشکاران احتمالا در مراحل قبل از بلوغ بیشتر در معرض خطر کاهش توده هستند (. برخی منابع نیز اشاره کردند که: چنانچه آمنورہ در مدت سه سال معالجه نشود درآن صورت به سختی میتوان پیامدهای مرضی آن را در بافت استخوان درمان کرد. البته باید توجه داشت که چنانچه سیکل قاعدگی مرتب بوده و هورمون استروژن به مقدار کافی وجود داشته باشد، ورزش موجب افزایش تراکم استخوان ها شده و یکی از راههایی است که میتوان به وسیله آن به حداکثر تراکم استخوانی رسید که وراثت برای هر فرد تعیین کرده است. از آنجایی که مواد استروژنی فرد را در برابر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی حمایت می کند، قطع نظر از اثرات سودمند ورزشی بر سیستم دستگاه قلب و عروقی این امکان هست که اجرای فعالیت ورزشی در شرایط آمنوره در ورزشکاران، خطر بروز بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد کارلبرک و همکارانش بیان کرده اند که گاهی ورزشکاران آمنوره باردار می شوند.  اما معمولا انتظار می رود که بارداری درزنان آمنورہ کاهش یابد. با این حال، وقتی بیمار آمنورہ خواهان حاملگی است، کاهش ورزش و افزایش وزن توصیه می شود. در حالی که تمرینات کم شدت در دونده ها فواید روانی زیادی را پدیدار میکند، تمرین بسیار شدید تأثیر زیان باری را روی خلق و خوی ورزشکاران خواهد داشت. چنانچه کوکریل نشان داد که اختلاف معنی داری بین خلق و خوی ورزشکاران آمنوره و غیر آمنوره و افراد غیر فعال وجود دارد.خلاصه اینکه، الگوی قاعدگی با تشخیصی به موقع و افزایش وزن به وضعیت اولیه و طبیعی بر میگردد. نتایج یکی از تحقیقات نمایان می سازد که در زنان ورزشکار پس از ۶ ماه قطع تمرینات ورزشی، چرخه قاعدگی با میانگین ۱/۷ ماه به وضعیت پیش از تمرین بازگشت می نماید. خوشبختانه در شرایط بازیافت، کاهش توده استخوان های مهره ای نیز میتواند به میزان طبیعی خود برگردد. این روند همراه با کاهش حجم و شدت تمرینات می تواند امکان بازگشت به دامنه طبیعی قاعدگی را فراهم نماید  

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد