چرا نوجوانان در دوره بلوغ دچار افسردگی میشوند…..؟؟


چرا نوجوانان در دوره بلوغ دچار افسردگی میشوند…..؟؟

چرا نوجوانان در دوره بلوغ دچار افسردگی میشوند.....؟؟

  با شروع تغییرات جسمی، نوجوان در خود فرو میرود و تنهایی و گوشه گیری را انتخاب کرده و از همسالان و فعالیت های خانوادگی دوری میجوید. در واقع نوجوان در دوران بلوغ، احساسی میکند که باید ساعاتی را باخود خلوت کند و تنها باشد، حال اگر یک نوجوان به فعالیت ها و کارهای روزانه و روزمره خود برسد و با دیگران اعم از دوستان، خانواده، همسالان و ... معاشرت و یک رابطه معقول و درستی داشته باشد و در کنار این موارد، ساعاتی را با خود و در خلوت بگذراند، به طور کامل طبیعی است. اما اگر ساعات خلوت و تنهایی به حدی باشد که نوجوان از کارهای روزمره و فعالیتهای تحصیلی و از معاشرت های خانوادگی و دوستان باز بماند، و در جواب علت گوشه گیری و تنهایی یا غم جوابی برای گفتن نداشته باشد، چنین حالاتی غیر طبیعی بوده و برای رفع آن باید به روانپزشک مراجعه کرد. گرچه در نوجوانان حالت تنهایی و گوشه گیری زودگذر و خفیف است اما میتواند در یک مقطع خاصی مثل زمان امتحانات، مشکلاتی را برای انان رقم بزنند. در مورد افسردگی میتوان گفت، این واژه برای همه افراد در هر سنین به کار میرود فرد افسرده، دارای غم و اندوه شدید است و به طور معمول احساس تنهایی و ناامیدی شدیدی دارد و احترام و ارزشی خود را از دست داده میبیند و خود را به طور مرتب سرزنش و تحقیر می کند. یک فرد افسرده هر روز صبح با حالت بی قراری و خستگی از خواب بیدار شده و در کارهای روزانه با کمبود انرژی روبه رو می شود و در نهایت نسبت به خود، محیط و کارهای روزمره و عادی بی تفاوت می شود. نوجوان با توجه به عواملی چون تغییرات بدنی، فعال شدن هورمون ها و نزدیک شدن به روزهای خونریزی، تخیلات، احساسات و عواطفی که رفتار او را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند و از طرفی برخوردهای والدین، خواهران و برادران، اولیای مدرسه، مرگ اطرافیان و یکی از بستگان؛ تعادل روانی او به هم ریخته و ناخودآگاه و حتی بدون اطلاع از مواردی که نام برده شد، نیاز به تنهایی و خلوت دارد که به طور معمولی با غم و اندوه توأم میشود. چرا که ذهن او هنوز نمی تواند چرایی مسایلی را بفهمد و حلی و فصلی کند. همانطور که از قبل اشاره شد، اگر در خود فرو رفتن و خلوت گزینی و به اصطلاح درون گرایی در نوجوان ادامه پیدا کند، به عنوان بخشی از رفتار و شخصیت او نمود پیدا کرده و هنگام رسیدن به دوره جوانی به حالت های افسردگی رسیده و فردی منزوی و گوشه گیر می شود تا حدی که نمیتواند با مردم و جامعه روابط عادی بر قرار کند.البته گاهی در خود فرو رفتن، گوشه گیر شدن و حالت های افسردگی خفیف در نوجوان یک روش دفاعی است برای دوری جستن از برخورد با موقعیت ها و شرایط ناخوشایند خانوادگی یا اجتماعی که به طور ناخودآگاه در او ظهور میکند.به عنوان مثال اگر در خانواده ای زندگی میکند که با او بد رفتاری کرده و یا توجهی به او ندارند، سعی میکند تا از برخورد و یا ایجاد و روابط با خانواده که از نظر او آزاردهنده هستند، دوری جسته و به تنهایی پناه ببرد.بنابراین خانواده و به خصوص پدر و مادر اگر با چنین موقعیتی روبه رو شدند باید در رفتار و روابط با نوجوان خود تجدید نظر کرده و در صورت نیاز از مشاوره و روانپزشک بهره جویند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد