چند خاصیت مهم از خر بزه عادی بدانید……


چند خاصیت مهم از خر بزه عادی بدانید……

چند خاصیت مهم از خر بزه عادی بدانید......

 

خر بزه عادی CUCUMIS MELO L

گیاه یک ساله از خانواده کدوهاست - Cucurbitaceae. ساقه اش گردو پره دار و برگهایش بزرگ با ذمچه دراز است. میوه اش بسیار بزرگ، گرد، مدور یا دراز می باشد. وزن میوه با توجه به نوع آن از ۸۰ گرم (هندلک) تا ۳۰ کیلوگرم متغیر است. آسیای میانه و آسیای صغیر وطن خربزه محسوب می شود. تقریبا ۱۵ نوع خربزه مشهور است که در بین آنها خربزه عادی قرار دارد. متخصصین تکثیر بیش از ۱۰۰ نوع خربزه را تولید کرده اند که از لحاظ سرعت رشد، میزان محصول و مزه متفاوت اند. خربزه در آسیای میانه، ماورای قفقاز، هندوستان، ایران،افغانستان، ژاپن، آمریکا، ایتالیا، فرانسه و سایر کشورها می روید. ترکیب شیمیایی. در میوه خربزه موارد زیر موجودند: قند (٪۱۸-۱۶) شامل ساکارز، گلوکز و فروکتوز، یاخته های بافتی، همی سلولز، نشاسته، مواد پکتینی، اسیدهای آلی مثل اسیدسیتریک، ویتامین های Be,B12,B6,B2,B1, E, C و بتاکاروتن، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، فسفر، گوگرد، کلر، آهن، نقره و روی.

اهمیت اقتصادی

خربزه به شکل تازه و خشک خورده می شود. میوه ی پوست کنده ی آن را در آفتاب خشک کرده، به شکل مربع روی هم گذاشته (از یک تا ۶ کیلو) و در جای خشک نگه داری می کنند. به اندازه ضرورت آن را با کارد بریده، و چون شیرینی میخورند. از میوه و پوست تمیز شده ی آن (تنها قسمت سخت خارجی بیرون ریخته می شود)، مربای غلیظ، مارمالاد و شربت آماده می شود. در طب سنتی.خربزه را به بیماران لاغر و کم خون می دهند. خربزه به ویژه برای اشخاص مبتلا به بیماری کبد و یبوست مفید است. بعد از خوردن خربزه، آشامیدن آب سرد، ماست و دوغ ممنوع است. همچنین خوردن آن همراه با نوشابه های الکلی نیز موجب به هم ریختگی کار معده میشود. اگر پوست آن با دله اش در شب، روی پوست صورت گذاشته و بانداژ شود، کک و مک و سایر لکه های پیگمانت  پوست را از بین می برد. بذر خربزه هم (به شکل امولسیون) برای از بین بردن کک و مک کاربرد دارد. برای درمان سنگ کلیه بذر خربزه را در هاون کوبیده به تدریج آب جوشیده سرد شده به آن افزوده و با قاشق مخلوط می کنند. مایع حاصل شده را صاف کرده به مقدار ۰/۵ استکان روزی ۲ تا ۳ بار قبل از غذا میخورند. در طب کهن. مزاج خربزه را سرد و مرطوب گفته اند. میوه خربزه به عنوان ماده ای تمیز کننده تلقی شده است. نقاط کک دار پوست، دستگاه گوارش و سیستم ادراری را تمیز می کند. ابن سینا اشاره میکند که خربزه قادر است سنگ ریزه ها را از کلیه و مثانه خارج سازد. او برای استفاده خارجی، مرهمی را که از آرد گندم و میوه خربزه تشکیل شده توصیه میکند. این مرهم در آفتاب خشک شده و به موضع بیماری (مثلاً کک ومک) گذاشته می شود ابومنصور (قرن ۱۰ میلادی) اعتقاد داشت که ویژگی درمانی خربزه به درجه  رسیدگی و شیرینی آن مربوط است. خربزه ی شیرین و رسیده گرم و مرطوب بوده و خربزه ی کال و بیمزه، سرد و مرطوب است. بنابراین خربزه ی کال برای بیماران مبتلا به ناراحتیهای معده و گاستریت شدید توصیه نمی شود. او خربزه را دارویی موثر برای درمان سنگ کلیه میداند و خوردن آن را با معده ی خالی توصیه نمی کند. خوردن خربزه بعد از غذا بهتر و بی ضررتر است. زیرا میتواند با بقیه ی غذاها مخلوط شود.با توجه به توصیف محمد حسین شیرازی (قرن ۱۸ میلادی) خربزه زود هضم شده و روحیه و کل بدن را شاداب میسازد. بدن را چاق میکند. برای آسیت و یرقان مفید بوده، عرق و ادرار را دفع کرده به خارجشدن سنگها از کلیه و مثانه کمک می کند. در طب معاصر، خربزه را بهٔ عنوان یک ماده غنی غذایی، تقویت کننده، مدر و مسهل توصیه می کنند. این میوه به ویژه برای درمان بیماری های کبد و یبوست کهنسالان مفید است. خربزه با توجه به داشتن ویتامین های C و Pp برای جلوگیری از آتروسکلروز و با داشتن کاروتن و آهن، برای اشخاص گرفتار کم خونی مفید است.

تدابیر احتیاطی

خربزه در موارد دیابت قندی، زخم معده و روده، غیرقابل مصرف است. آن را نباید با مواد الکلی و عسل خورد و یا پس از آن آب سرد نوشید. هنگام خوردن خربزه با مواد ذکر شده نفخ شکم، دل پیچه و اسهال شدید ایجاد می شود. خربزه همچنین برای مادران شیرده ضرر دارد. در صورت خوردن توسط مادر، کار معده و روده ی شیرخوار ممکن است مختل شود 

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد