چند خاصیت مهم کرفس برای حفظ سلامتی


چند خاصیت مهم کرفس برای حفظ سلامتی

چند خاصیت مهم کرفس برای حفظ سلامتی

 

کرفس APIUM GRAVEOLENS

کرفس گیاه دو ساله با ریشه های کلفت دکمه مانند زرد و سفید، گوشتی، خلل و فرج دار، از خانواده ی چتردارها Umbelliferat Moriss است.برگ هایش دمچه ی دراز داشته، آنها که نزدیک ریشه و ساقه اند دارای ۳ برش و برگهای بالای آن پر مانندندگلهایش ریز و سفید در داخل چتر قرار گرفته اند. میوه اش دو بذر دارد. بذرها مدور و ریز و دارای پنج دندانه اند. بذر کرفس در اول قرن ۱۸ میلادی به روسیه آورده شده بود. سه نوع کرفس ریشه ای، دامچه دار و سالادی شناخته شده است. در بسیاری از کشورها اساساً نوع سالادی آن پرورش داده میشود. در ماههای خرداد و تیر گل کرده و میوه ی آن ماه های مرداد تا مهر میرسد. کرفس از طریق ممالک عرب و ایران به آسیای میانه وارد شد. در آثار ابن سینا و ابوریحان بیرونی درباره ی کرفس اطلاعاتی داده شده است. آنها کرفس را کرفی رومی (جعفری رومی) مینامند. در بسیاری از کتاب های طبی که به زبان تاجیکی تألیف شده اند کرفس را جعفری نامیده اند. این پیچیدگی تا امروز نیز در بین مردم رایج است" و بازاری ها جعفری را کرفس یا کرفش نام می برند.

ترکیب شیمیایی

ترکیبات موجود در برگها: روغن معطر، مواد پروتئین، گلیکوزیدها، کاروتن، ویتامین های B6,B2,B1,C,E. ترکیبات موجود در ریشه: روغن معطر، آسپارژین، کولین، کاروتن و ویتامین E (۵ بار کمتر از برگها). در میوه: روغن معطر، چربی، آسپارژین، پکتین، اسید پالمیتیک، جوهر ترشک، کولین، نمک پتاسیم، کلسیم، فسفر، منیزیم، سدیم و مقادیر اندک ویتامین های B1, C,B2, Pp, Bc. در انواع سالادی، برگی و دمچه دار کرفس، ویتامین C ۴۰ برابر و کاروتن ۴۰ برابر نوع ریشه ای وجود دارد.

اهمیت اقتصادی

ریشه، برگ و دم چه های کرفس به عنوان سبزیجات و ادویه به سوپ ها، مخلفات خوراکی و خورشی ها اضافه می شود. برگ و ریشه تازه آن در سالادهای مختلف و یا به شکل خشکی و شور قابل استفاده است. در صنایع کنسروسازی به عنوان ادویه در کنسرو گوشتی، ماهی و سبزیجات استفاده می شود. در طب سنتی. علف، ریشه و بذر آن به منزله مواد دارویی کاربرد دارد.  قسمت روی زمینی آن تا زمانی که گل نکرده، همچون سبزیجاتاستفاده می شود. از آن اکثراً شیره تازه ای آماده می کنند که بسیار مؤثر است. همچنین از بذر و ریشه ان به وشانده درست میکنند.شیره های آبی کرفس به عنوان داروی مدر و ضد نفخ عمل میکند. سایر تأثیرات درمانی کرفس عبارتند از: از بین بردن حالت دم کردن، رفع دردهای عفونی، اشتهاآور (در صورتی که خرد شده آن قبل از غذا میل شود)، درمان یبوست (به ویژه چای علف و بذر آن برای افراد سالمند)، مدر (علف تازه خشک شده به ویژه بذر کرفس) که سبب می شود برای درمان سنگ مثانه به کار رود. مفید برای تنگی نفس، برونشیت، ذات الریه، داروی ضد استفراغ، قابل استفاده در درمان دیابت شیرین، چاقی، ناراحتیهای اعصاب، نقرس، درماتیت، آلرژی، کهیر و سایر بیماریهای پوست و بالاخره درمان زخم و جراحات چرک دار (درصورت به کاربردن شیره برگ یا ریشه آن و یا ضماد به شکل پانسمان مرطوب)علف و ریشه کرفس در سایه و جای خشک و تاریک  نگه داری شود جوشانده بذر کرفس برای درمان سنگ کلیه: ۲ قاشق چای خوری بذر کرفس را در یک استکان آب جوش روی شعله ملایم ۳۰ دقیقه جوشانده و به مقدار ۲ تا ۳ قاشق سوپخوری روزی ۲ تا ۳ بار میخورند. ۲ - عصاره برگها یا جوشانده ریشه کرفس به نسبت ۱:۱۰ به شکل ذیل آماده و برای درمان دیابت قندی مصرف می شود. ۱۵ الی ۲۰ گرم برگ خرد شده علف و یا ریشهی آن را در ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلی گرم آب به صورت ملایم ۱۵ دقیقه (علف آن) و یا ۳۰ دقیقه (ریشه آن) جوشانده، سپس صاف کرده و به مقدار ۲ الی ۳ قاشق سوپخوری و یا ۰/۵ استکان روزی ۳ تا ۴ بار مینوشند. در طب کهن شیره ی کرفس که در آب یا سرکه حل شده باشد به عنوان داروی ضد استفراغ توصیه شده است. ابن سینا تأکید کرده است کهجعفری رومی (کرفس) نسبت به انواع دیگر این گیاه روی معده بهتر تأثیر می کند. این گیاه برای روده بزرگ، مثانه و کلیه مفید بوده، نفخ شکم را آرام می کند. این دارو را به ویژه برای درمان آسیت می آشامند. بذر کرفس را برای مداوای بند آمدن ادرار مفید میداند. در طب معاصر، روغن معطر کرفس تأثیر ضدتورمی داشته، باعث ترشح شیره ی معده می شود. لعابی که در ریشه های این گیاه موجود بوده ویژگی پوشانندگی داشته، به کم شدن التهاب و درد گاستریت و درمان بیماری زخم معده و دوازدهه کمک میکند. فلاونیدهای ترکیب شیره و ریشه کرفس، برای درمان واسکولیت، بواسیر و دیگر بیماریهای مشابه مفید است. مطابق اطلاعات «و. شینیبیرگیر»، کرفس تولید ادرار و خارج کردن مواد زاید از بدن را زیاد نموده، به مبتلایان به ضعف اعصاب، ناآرامی، تحریک پذیری و خستگی زودرس و روماتیسم مدد می رساند. ثابت شده که روغن معطر کرفس تأثیر ضد التهابی و مدری دارد. شیره و علف کرفس در بیماران گرفتارگاستریت و انتروکولیت مفید است. ریشه کرفس بهدلیل وجود ساپنین ها و مواد پکتینی در آن، مثل مادهای فراگیرنده عمل می کند. تأثیر مدری کرفس به گلیکورید آپین در ترکیب آن مربوط است

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد