چگونگی تقسیمات ریه


چگونگی تقسیمات ریه

 چگونگی تقسیمات ریه

 تقسیمات ریه تازمانی که بین لوبول ها هستند، برونش نامیده میشوند و بعد از ورود به لبول، برونشیول نام میگیرند.بافت داربست (Stroma) در ریه: استطاله های پلورا به داخل ریه و بافت همبندی، عضلانی، عروقی که روی این اجزاء یا شبکه بافت ارتجاعی (Elastic) و رتیکولر، داربست ریه را تکمیل میکنند. استطاله های پلورا هر ریه را به لوبها و لوبول هایی تقسیم می کنند. برونش و برونشیول: برونش ها بین لوبول های ریوی قرار دارند. برونش و برونشیول، بافت اپیتلیوم منشوری مژهدار ساده با سلول جامی دارند. (برونش های بزرگ، پوشش مشابه نایی و برونش های اصلی: مطابق کاذب مژه دار با سلول جامی دارند) که آستر مخاط در نای، رشته های ارتجاعی طولی دارد، این قسمت در برونش و برونشیول ها شامل عضلات صاف حلقوی (مخاطی یارای مسن) است که در عقب آن بافت همبند زیرمخاط، غدد مختلط است که این غدد در برونشیول ها دیده نمیشود. در برونشیول ها، غضروفی که در آدوانتیس نایی و برونش های اصلی بود وجود ندارد، این غضروفها در برونش ها، نامنظمند، برونش های بزرگ فولیکول های لنفاوی هم دارند. به عصب عضلات برونش و برونشیولی، از VaguS و سمپاتیک است. لبول ریوی : هرمی است که قاعده آن به طرف محیطریه و رأس آن به طرف ناف ریه بوده، پلورای بین آنها، ایجاد Septa ناقصی میکند (به خوبی لبول را محدود نمیکند) برونش غضروف خود را از دست داده، وارد لپول شده، برونشیول نام میگیرد. که با کوچکترشدن وسعت مجاری، برونشیول انتهایی و سپس تنفسی نام میگیرد که اپیتلیوم آنها، مکعبی ساده مژه دار است. اپیتلیوم هر دو دارای سلول کلارا است چون مجاری کوچک هوایی، موکوسی ندارند، این ماده در این مناطق، عملی شبیه موکوس دارد. هر برونشیول تنفس چند مجرای آلوئلی میدهد که هر کدام در انتها به فضای منشعب و بدون جداری به نام دهلیز باز میشود، هر دهلیز، دهانه مشترک چند کیسه هوایی است، کوچکترین واحد ساختمانی و تنفس در ریه حباب یا آلوئل یا خانه ششی (Air Cell) است که مبادله گازها که مهمترین وظیفه دستگاه تنفسی است در این محل با گلبول های قرمز خون صورت میگیرد این حبابها، بافت اصلی ریه را تشکیل میدهند. غشاء پایه موئینه خونی و آلوئل مجاور هم و در دو طرف آنها سلولهای آندوتلیال موئینه و پوشش آلوئل هستند. این سه قسمت، سه جزء مهم سد خونی هوایی (BAB) را تشکیل میدهند. اپیتلیوم آلوئول ریوی سه نوع سلول دارد که توسط اتصال محکم و دسموزوم به هم متصل شده، مانع نفوذ مایع میان بافتی به فضای آلوئل می شود. نوموسیت = سلول اپیتلیال سنگفرشی (سیتوپلاسم پهن و هسته بسیار نازک) عمل : تبادل گازهای تنفسی:؛ نوموسیت اl: سلول اپیتلیال مترشحه = سلولی جداری (Septal) = سلول بزرگ، اپیتلیال، درشت و مدور با هسته واضح که در فضای درون آلوئلی، میکروویلی دارد. چون گاهی در ضخامت جدار آلوئل دیده میشود (در داربست آلوئل) به آن سلولی جداری می گویند. در سیتوپلاسم آنهاDense body|شبیه مقطع پیازسیتوزوم دیده می شود ۱- ترشح Surfactant (کاهش فشار سطحی اپیتلیوم آلوئل، مانع بسته شدن آنها، تسهیل عبور گازها، آنتی باکتریال)۲- فاگوسیتوز غشاء پایه نوموسیت تیمپ II 9 I جزء دیواره بیین ألوتلى است.سورفاکستان از هسته پروتئینی و لایه نازک فسفولیپید (Dipalmitoyl lecithin) تشکیل شده است نوموسیت III = ماکروفاژ آلوئلی = Dust Cell که روی سطح درون ۲ سلول قبلی و حوضچه ای از سورفاکتان تکیه دارد (free Cell) که عمل دفاعی  و پاکسازی ذرات خارجی  را انجام میدهد. در مغز استخوان منوسیت مشتق میشوند توانایی  تقسیم دارند.سلولی Clara: سلول بزرگ ترشحی در اپیتلیوم برونشیول انتهایی و تنفسی است. با میتوکندری و ERفعالی که مادهای شبیه سورفاکتان ترشح میکند که در خنثی کردن سموم هوای تنفسی مؤثر است و جزء اجسام نورواپیتلیال است،pleura: غشاء سروزی پوشاننده ریتین از جنسی بافت همبند فیبر والاستیک و عضله صاف است که در سطح داخلی، مزوتلیوم آنرا میپوشاند و ۲ لایه جداری (parietal) چسبیده به توراکس و احشایی (visCeral) پوشاننده ریه را دارند عروق: شرایین و وریدهای برونشیال و پولمونراعصاب: vagus سمپانیک، (تنگ کننده و گشادکننده مجاری).

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد