چگونگی درمان در رفتگی مادر زادی هیپ


چگونگی درمان در رفتگی مادر زادی هیپ

چگونگی درمان در رفتگی مادر زادی هیپ

 علل CDH متعدد هستند و ترکیبی از شلی مادرزادی لیگمان های مفصل، شلی هورمونی لیگمان های مفصلی (تحت تاثیر هورمون ریلاکسین که از جفت ترشح می شود) و دیسپلازی مادرزادی هیپ (مثلاً نقص در تکامل استابولوم یا سرفمور) میباشند، وضعیت Breech در رحم هم احتمالاً به علت وضعیت قرارگیری پا در رحم و یا کشیده شدن پا هنگام زایمان در بروز این حالت موثر است.در این ضایعه هسته استخوانی سر فمور دیر تشکیل می شود و نسبت به استابولوم در وضعیت بالاتر و خارجی تر قرار میگیرد. گردن فمور، حدود ۲۵ به جلو میچرخد هم چنین سقف استابولوم دچار تاخیر در رشد میگردد و حفره استابولوم کم عمق میگردد. لابروم (Labrum) به داخل استابولوم برجسته می شود و کپسول به علت جابجایی به سمت بالای سر فمور دراز می شود.در دختران شیوع ۶ برابر پسران است. در موارد درگیری ۲ طرفه است. غیرقرینگی چین های پوستی ناحیه، کوتاهی اندام مبتلا و محدود بودن ابداکشن مفصل در فلکسیون از علایم درگیری یک طرفه می باشد. در موارد دوطرفه، هم چنین پهن شدن ناحیه پرینه دیده می شود. در اکثر موارد، اندام مبتلا در محور طولی به طور غیرعادی تحرک .)دارد (حرکات تلسکوپی ۳ علامت مهم ضایعه که در گرافی دیده میشوند. شامل تاخیر در ظاهرشدن مرکز استخوان سازی در سر فمور، ایجاد یک شیب به سمت بالا در سقف استخوانی استابولوم و جابجایی فمور به سمت بالا و خارج در مقایسه با مرکز استخوان سازی سر فمور میباشد. توجه داشته باشیم که این علایم تا قبل از ۴ ماهگی دیده نمی شوند. سونوگرافی در نوزادان تغییرات را بسیار زودتر نشان میدهد. تشخیص در نوزادان با تست های بارلو یا ارتولانی مثبت داده میشود. انجام این تست ها به مهارت خاص احتیاج دارند به همین خاطر انجام سونوگرافی اهمیت بیشتری پیدا می کند. در کودکان با سن بالاتر، معمولاً تاخیر در «راه افتادن و یا اختلال در راه رفتن از علایم . مشخص کننده بیماری هستند. در این بچه ها ابداکشن در حالت فلکسیون هیپ نیز محدود شده است. پهر چه برای درمان سریع تر اقدام شود، پیش آگهی بهتراست. هنگامی که بیماری در ابتدای تولد کشف شود، برای ۳ هفته برای نوزاد از ۲ پوشک استفاده می شود و در پایان ۳ هفته دوباره مفصل معاینه می شود. در درصد زیادی از نوزادان در پایان ۳ هفته هیچ یافته غیرطبیعی در معاینه وجود ندارد. در این گروه در سن ۵ تا ۶ ماهگی و ۱ سالگی گرافی جهت اطمینان از سلامت مفصل انجام می شود. در صورتی که در پایان ۳ هفته اختلال هم چنان وجود داشته باشد، برای ۳ ماه بیمار را در ابداکشن متوسط Splint می کنیم. در بچه های بین ۶ ماه تا ۶ سال، هدف اول جانداختن دررفتگی است. اکثرا جانداختن بسته ترجیح داده می شود. که معمولاً تا قبل از ۳ سالگی امکان پذیر است. بعد از اطمینان از جاافتادن مفصل - که معمولاً حدود ۴ هفته به طول می انجامد - اندام را در وضعیت روتاسیون داخلی متوسط و ابداکشن متوسط برای جلوگیری از نکروز در اثر اختلال در خون رسانی بی حرکت می کنیم. نکته با اهمیت دیگر در درمان، حفظ پایداری مفصل است. یک فاکتور مهم در این زمینه antevertion در حدود طبیعی است. نگه داشتن طولانی مدت هیپ در فلکسیون و ابداکشن متوسط و پرهیز از راه رفتن زیاد از راه های غیرجراحی برای جلوگیری از antevertion میباشد. گاهی برای اصلاح antevertion به عمل جراحی نیاز است. نکته مهم دیگر، مقابله با تکامل نامناسب حفره استابولوم است. در عده ای از بیماران - خصوصاً آنها که درمانشان دیر شروع شده - به علت نبود سر فمور در داخل استابولوم، استابولوم خوب شکل نمیگیرد و کم عمق باقی میماند. درمان هر چه سریع تر با جراحی باید صورت گیرد. (با یکی از روش های مرسوم مثل Pemberton Salter، s (Chiari , Wainwnght در کودکان ۷ تا ۱۰ ساله درمان نشده گاهی دفرمیتی و فونکسیون در حد قابل قبول است و به درمان احتیاج ندارند. اما در دسته دیگر که حفره استابولوم شکل نگرفته است به جراحی احتیاج است. در سنین بالاتر معمولاً در صورت بروز درد شدید به علت ایجاد تغییرات ژنراتیو از درمان های جراحی استفاده می شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد