چگونگی درمان شکستگی های باز


چگونگی درمان شکستگی های باز

چگونگی درمان شکستگی های باز

  اصول درمان یک هدف مهم در درمان این نوع از شکستگی ها، تمیزکردن زخم - و هر کجا که لازم باشد برداشت تمام اجسام خارجی و بافت های مرده می باشد. زیرا اجسام خارجی و نسوج مرده باعث افزایش احتمال عفونت میگردند. میزان وسعت دبریدمان مورد نیاز به اندازه و طبیعت جراحت بستگی دارد.زخم تا زمان امکان دبرید مناسب باید توسط پانسمان تمیز و بهداشتی پوشانده شود. داخل زخم با نرمال سالین کافی شسته میشود و به دقت مورد بررسی قرار میگیرد تا اجسام خارجی، تکه های استخوان و بافت مرده خارج شوند. تنها در مواردی که زخم تمیز است و تازه می باشد و هم چنین شواهد به نفع آلودگی آن موجود نیست می توان آنرا بلافاصله دوخت. در واقع به صورت یک قانون کلی، یک شکستگی باز بازخم بزرگ هرگز نباید به طور اولیه بخیه شود. این مساله خصوصاً در زخم های ناشی از گلوله صادق است این زخمها معمولاً بعد از اطمینان حاصل شدن نسبت به عدم وجود عفونت - حدود ۴ تا ۵ روز بعد - دوخته می شوند. بعد از پرداختن به مساله درمان زخم باید به مساله شکستگی طبق قواعد کلی درمان شکستگی پرداخته شود در این نوع شکستگی حتی المقدور از فیکساسیون داخلی استفاده نمی شود زیرا با ریسک بالای بروز عفونت همراه می باشد. در پروسه درمان این شکستگیها هم چنین باید از آنتیبیوتیکهای وسیع الطیف مثل سفالوسپورین های نسل سوم - استفاده شود. هم چنین پیشگیری از کزاز نباید فراموش بشود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد