چیزهایی در مورد سرطان که ممکن است به شما گفته نشود..


چیزهایی در مورد سرطان که ممکن است به شما گفته نشود..

چیزهایی در مورد سرطان که ممکن است به شما گفته نشود..

 سرطان در جوامع امروزی یک بیماری بسیار شایع است. درمان سرطان، به خصوص در کشورهای ثروتمند و جوامع غربی، در حال حاضر امکان پذیر است. تقریباً در همه موارد سرطان، عمل جراحی برای خارج کردن تومور انجام شده و به دنبال آن، شیمی درمانی، پرتودرمانی یا مصرف داروهای ضدسرطان برای جلوگیری از عود آن اما از بین بردن بقایای سلولهای سرطانی در بدن انجام میگیرد. در کشورهای دارای فناوری های پیشرفته، مثل امریکا، درمان های جایگزین هم انجام میشود. پزشک ممکن است بخشی از تومور را برداشته و برای آزمایش تعیین دارو یا روشی که بیشترین تأثیر را بر آن دارد میفرستد. داروهای جدید ضدسرطان در همه جا ساخته می شوند (امریکا و استرالیا پیشگام آن هستند) و در درمان بسیاری از اشکال سرطان موفق هستند. البته، در حال حاضر، این روش های درمانی هنوز بسیار پرهزینه هستند و فقط در توان افراد ثروتمند است. در کشورهای کمتر ثروتمند گزینه های درمانی محدودتر است، گرچه طیف وسیعی از درمانگرهای ماهر و پزشکان آموزش دیده در درمان سرطان دارند. درمان، به طور عمده، بر تجارب گذشته، تحقیقات و موفقیت در درمان انواع خاص سرطان مت کی است، پنهان کاری های زیادی، تشخیص، درمان و بهبود از سرطان را احاطه کرده اند. بسیاری از پزشکان از گفتن همه حقایق در مورد سرطان و درمان آن به بیمار بیم دارند، و بیماران هم به اندازه کافی برای پرسیدن سؤالات دقیق در مورد بیماری شان آگاهی ندارند. یکی از مهمترین چیزی هایی که هرکس برای مقابله با سرطان میتواندبه آن مجهز شود، دانش است. دانش قدرت است و داشتن این قدرت برای مبارزه و غلبه بر بیماری ضروری است. خود من یکی از تهاجمی ترین سرطانها را داشتم، و به خاطر نادر بودن آن در زنان اطلاعاتم درباره آن بسیار کم بود. این ناآگاهی مرا در برابر آن بی دفاع و کاملاً وابسته به پزشکان و درمان های تجویزی آنان کرد. قبل از عمل جراحی، ورقه ای برای امضا کردن به من داده شد که در آن موافقت میکردم پزشکان در هنگام بیهوشی من هر کاری را که صلاح میدانند انجام دهند. در سن بیست و هفت سالگی و با آرزوی تشکیل خانواده، این چیزی ترس اور بود. در ورقه رضایت نامه از من خواسته شده بود اجازه دهم اندام های تولید مثل مرا هم خارج کنند. خوشبختانه، چندین سال به عنوان یک طبیعت درمانگر حرفهای کار کرده بودم و می دانستم بهترین اطلاعات را از چه جاهایی کسب کنم. این هم به لطف پزشکان دلسوز و وجود اینترنت بود. در ورقه رضایت نامه، من فقط اجازه خارج کردن تومور را به پزشک متخصص دادم و تاکید کردم اندام های تولیدمثلی را خارج نکنند. این نکته مهمی بود که مرا به بچه دار شدن در اینده امیدوار میکرد، و فرصتی برای پزشکان بود.تاتمام مهارت خود را به کار گرفته و امکان روش های جایگزینی را برای آن فراهم سازند.هیج رضایت نامه ای را بدون داشتن اطلاعات کامل از نوع سرطان خود، یا پیش از رسیدن سؤالات لازم از پزشک معالج و آگاهی از درمان های پیشنهادی امضا نکنید. به خاطر داشته باشید، تصمیم درباره زندگی حق شماست !دلم برای بسیاری از زنان و مردان نسل های قبل میسوزد که گرفتار روش های خشن درمانی بودند. برداشتن بیدرنگ زهدان زنان در اعمال جراحی کاری معمول بود، حتی اگر سایر اندام های تولیدمثل آنان مشکلی نداشت. و حالا این زنان از  پیامدهای این ناآگاهی پزشکان قدیمی آن نسل در رنج هستند. بسیاری از پزشکان امروز نسبت به روش های درمانی جایگزین خوش بین هستند و در صورت درخواست بیمار، از این روشها کمک میگیرند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد